6 april 2026
Finish: vanaf station Arnhem bus 352 terug naar de bushalte
Etappe: 10 en deel van 11
kilometers: 23,3
Van het Romeinse Limespad wisten we al dat deze omgeving prachtig is. Omdat de paden zich gisteren scheidden, waren we benieuwd wat we vandaag op de etappe tussen Heelsum en Arnhem van het Maarten van Rossumpad voorgeschoteld zouden krijgen.
De dag begint goed. Dit Vrienden op de Fiets adresje is wat ons betreft helemaal dikke prima. We hebben een eigen bedoeninkje, dat er hip uitziet en er wordt rekening gehouden met onze ontbijtwensen.
Voor de verandering starten we vandaag niet met het OV. Zodra we de auto in Heelsum hebben geparkeerd, veteren we de schoenen aan en gaan we op pad. Het pad ligt nog geen 100 meter verwijderd van de bushalte waar we de auto hebben achtergelaten. De startselfie schieten we voor het Airborne Monument aan de overkant. Nog even onze toet insmeren met zonnebrand en dan kunnen de eerste stappen op naar Arnhem worden gezet. Die voeren ons over het terrein van een volkstuinencomplex. Aan de overkant van de doorgaande weg staat op een heuvel een schattig kerkje. Het draagt heel toepasselijk de naam Kerkje op de Heuvel. Eenmaal boven werp ik een blik naar binnen om direct daarna onze weg te vervolgen. Zuidwaarts lopen we door bossen en over een weids graslandplateau weer richting rivier. Onze beenspieren mogen aan de bak. De eerste hoogtemeters hebben we al in de pocket.
Een stel wandelaars komt ons tegemoet. De vrouw kijkt mij aan en vraagt me of ze me iets kan vragen. Ik denk uiteraard dat het over de route gaat of zo, maar nee, ze vraagt me of ik op Instagram zit. Op mijn bevestiging zegt ze 'Sillyruns'. En ja, dat ben ik. Hoe leuk en grappig is dat. We volgen elkaar gewoon op de socials en komen elkaar nu in het wild tegen. Zo tof dat ze me dan ook aanspreekt. Helemaal vrolijk was ik ervan!
Even verderop komen we een andere bekende tegen. We smelten namelijk weer samen met het Romeinse Limespad. Vanaf nu weten we tot zo ongeveer het centrum van Arnhem wat ons te wachten staat. Helemaal niet erg, want er liggen prachtige kilometers voor ons. Zo zien we al als we de omgeving staande op uitkijktoren de Boersberg onder ons zien liggen. De torens van Kasteel Doorwerth steken boven de omliggende bomen uit. Daar gaan we heen. Gewapend met onze Museumjaarkaart.
We dalen rap en het kasteel wordt binnen een dikke kilometer bereikt. Voor we ons eeuwen terug begeven, scoren we een flat white met lekkers. Met uitzicht op het kasteel laten we het ons op het terras goed smaken. De jassen zijn al eventjes uit en in de zon gezeten voelt het alsof de zomer in aantocht is.
Het is altijd interessant om een kasteel van binnen te zien. Doorwerth vormt daar geen uitzondering op. We scannen de informatie over dit al in 1260 voor het eerst genoemde kasteel. Omdat we nog wat kilometers voor de boeg hebben, krijgt het van ons veel te weinig aandacht. Maar ach, daarom vinden wij de Museumjaarkaart zo fijn.
Dus door maar weer. Door prachtige bossen. De stammen nog kaal, maar niet minder imposant. Het pad golft op en neer. Onder ons in de Nederrijn zien we de drie enorme bogen van het sluizencomplex van Driel. Het ligt te ver weg om ze van dichterbij te bekijken.
Vanaf de rand van de stuwwal biedt Landgoed Duno een prachtig uitzicht. De contouren van het huis dat hier ooit stond zijn zichtbaar in lijnen van stenen op de grond. Even verderop na het verlaten van de buitenplaats ligt een ander stukje geschiedenis. Heveadorp was eens een woonplek voor arbeiders van de gelijknamige rubberfabriek. Na de fusie met Vredestein in de jaren 60 verhuisde de productie naar andere fabrieken en brak er een moeilijke tijd aan voor het dorp. Tegenwoordig is het erg weer goed wonen, zien wij aan de optrekjes.
We klimmen weer even flink en komen uit bij Westerbouwing. Tegenwoordig is dit een evenementenlocatie, maar eens was dit een populaire speeltuin. Langs een lange trap dalen we naar straatniveau. We blijven voorlopig even laag. Over een kerkenpad lopen we achter huizen langs naar het kerkje van Oosterbeek. Vanaf hier duiken we de polder langs de rivier in. Voor ons zien we de boogspoorbrug met als uitvloeisel de verhoogde spoorlijn. We steken de rails onderdoor voor nog een extra stukje natuur van de Rosandepolder.
Opnieuw steken we onder de rails door. Aan de overkant van de Utrechtse Weg komen we op een ander landgoed, Mariëndaal. Hier ligt de Groene Bedstee, een bijna 400 meter lange natuurlijke boog gecreëerd door naar elkaar toe gegroeide beuken.
En dan bereiken we de Gelderse hoofdstad. De route brengt ons dwars door het centrum. Het geeft ons mooi de gelegenheid voor een late lunch. Met zicht op de statige villa Sonsbeek slaan wij af naar het station. Een goede plek om over een tijdje het Maarten van Rossumpad te vervolgen. Tot nu stelt dit lange afstandswandelpad zeker niet teleur...
- op naar de volgende wandeling op het Maarten van Rossumpad, van Arnhem naar
- terug naar de vorige wandeling op het Maarten van Rossumpad, van Wageningen naar Heelsum
- het Maarten van Rossumpad
- onze andere wandelpaden















Geen opmerkingen:
Een reactie posten