Het plan is vandaag van Wageningen naar Heelsum te stappen, net geen 20 kilometer. De zon laat zich nauwelijks zien en de wind maakt het een stuk killer dan gisteren. Vanaf het busstation is het een dikke kilometer dwars door de stad voor we bij de haven op het punt staan waar we gisteren de route verlieten. Het is geen hoog water, dus we kunnen de route dwars door de uiterwaarden volgen. De grote grazers waar we voor worden gewaarschuwd, komen we niet tegen. Interessant is het rijksmonument Steenfabriek De bovenste polder. Sinds 1965 toen de fabriek werd opgekocht door de gemeente met het oog op stadsuitbreiding, worden er geen stenen meer geproduceerd. De nieuwbouwwijken bleven uit, maar de fabriek met toren, ingekort van 48 naar 28 meter bleef behouden.
Zodra we de uiterwaarden verlaten, begint de klim de berg op. Bovenop belanden we in Belmonte Arboretum. Op 4 dagen na liepen wij hier drie jaar geleden ook. Toen stond de enorme magnoliaboom nog glorieus in bloei. Nu is het hoogtepunt wel voorbij. Andere bloesembomen maken dit gemis enigszins goed. Bovendien zijn het niet alleen de bomen die dit arboretum zo bijzonder maken. Het uitzicht over het land van de Nederrijn met aan de overkant de Betuwe is prachtig. Het is alsof we in het buitenland zijn. Wat is Nederland toch mooi!
Vorige keer ploften we bij Fletcher hotel De Wageningse Berg op het terras neer. Daar is het nu te guur voor. Binnen met dat weidse uitzicht en een flat white met een vegan taartpunt onder handbereik is het veel comfortabeler.
Slingerend langs de rand bereiken we de drukke N225. Aan de overkant duiken we Oranje Nassaus Oord in. Dit is een historisch landgoed waarop ooit een koninklijk paleis stond. Koningin Emma liet het ombouwen tot sanatorium om tuberculose te bestrijden. Tegenwoordig is het een zorginstelling. Over het landgoed kun je dwalen over de vele wandelpaden. Wij doen dat door de route te volgen.
Op dit deel neemt het Maarten van Rossumpad afscheid van het Romeinse Limedpad. Wij lopen door de bossen noordwaarts. Mooie paden brengen ons dan weer dieper het bos in, dan leiden ze ons over weidse grasvelden.
Vlak voor we Heelsum bereiken vallen dikke druppels uit de donkere lucht. Snel schieten we de regenjassen aan. De bomen staan nog net niet genoeg in blad om een natuurlijke paraplu te vormen. Aangekomen in Heelsum, bij de auto, is het weer droog. Bijna 20 kilometer stapten we door deze regio. Op deze Eerste Paasdag waren we lang niet de enigen op de paden. Het is ook te mooi om binnen te blijven. Morgen op naar Arnhem.
- op naar de volgende wandeling op het Maarten van Rossumpad, van Heelsum naar Arnhem
- terug naar de vorige wandeling op het Maarten van Rossumpad, van Lienden naar Wageningen
- Maarten van Rossumpad
- onze andere wandelpaden
Geen opmerkingen:
Een reactie posten