maandag 1 september 2025

Maarten van Rossumpad - van Ravenswaaij naar Lienden

14 augustus 2025


start: auto parkeren in Lienden, RRR-haltetaxi naar Ravenswaaij
etappe: 6
kilometers: 21 
overnachten: thuis

Een gevoelstemperatuur van 37, in werkelijkheid 34 graden. Dat is de voorspelling voor vandaag. Wat zal ik? Gewoon gaan en dan vroeg, een kort(er) stuk of helemaal skippen? Ik ga voor optie één, ach, ik ben er nu toch, vroeg opstaan en dan gewoon heel etappe 6 van bijna 21 kilometer. 

Daarom open ik om 6.00 uur de gordijnen. Wat een fijn uitzicht is dit toch. Even app-contact met het thuisfront en dan op naar Lienden. Het is slechts 15 minuten rijden. Bij de bushalte moet ik nog even wachten voor de RRR-haltetaxi arriveert. Zit daar toch gewoon dezelfde chauffeur in als gisteren! Om 7.45 uur zet hij me af op de dijk in Ravenswaaij. 

De Lek volgend loop ik oostwaarts. Het is prachtig! Er hangt behoorlijk wat sluierbewolking en omdat de zon haar best doet alles weg te branden, loop ik door een diffuse wereld. Alles is zacht. Behalve de temperatuur overigens, want die meet al weer dik boven de 20 graden. Ik steek het Amsterdam Rijnkanaal over. De Lek gaat hier over in de Nederrijn. Door het best leuke Rijswijk kom ik op de Rijnbandijk. Was er gisteren een kruisbesmetting met het Grote Rivierenpad, vanaf nu loopt de route van het Maarten van Rossumpad kilometerslang op met die van het Romeinse Limespad. Ik loop dus in mijn eigen voetstappen, want LAW16 hebben wij al afgestapt. 











Mijn horloge geeft aan dat de volgende afslag over 6 kilometer is. Het zijn mooie kilometers. De bewolking met het doorpiepende zonnetje zorgt voor een soort vitrage-effect. In de uiterwaarden grazen koeien. De huizen zijn niet echt vervelend om te zien. Aan mijn rechterhand zijn veel fruitgaarden. Soms staan hoogstammige, oude fruitbomen kriskras verspreid. Bij andere telers staan lagere boompjes strak in het gelid. Het is enorm rustig. Ik deel de dijk met een enkele fietser en een sporadische automobilist. Richting Maurik wordt het drukker. Hier zijn ook veel vakantieparken. Vanaf de dijk zie ik vakantiegangers ontwaken. Sommigen laten hun hond uit, anderen dekken de ontbijttafel op het terras. 

Via een tussendoorstuk langs een N-weg en door Eck en Wiel beland ik weer op de Rijnbandijk. Bij het veer naar Amerongen verbleven wij bij een VodF-adres tijdens onze Romeinse Limespad-wandeling. Grappig om hier nu weer te lopen. De dijk wordt weer, voor kort weet ik nog, verlaten. Er volgen kilometers langs fruittelers en boomkwekerijen. Ik gluur naar de nieuwe boompjes of er niet iets voor in onze tuin bij zit. 

Terug op de dijk komt al snel de toren van, ik vermoed, Rhenen in het vizier. Dat ligt aan de overkant van de rivier en daar zal ik pas een volgende etappe komen. Vandaag is Lienden het doel. De laatste kilometers gaan over een autovrij pad. Fijn, want nu is het helemaal relaxt stappen. Links liggen de uiterwaarden van de rivier, rechts nog steeds rijen boompjes. Achter die boompjes verschijnt de kerktoren van Lienden. De route loopt het dorp een stukje voorbij voor mijn horloge tringelt. Het zit erop, 21 kilometer zijn vandaag onder mijn voeten doorgevlogen. Het was benauwd, maar de wolken hebben we een enorme dienst bewezen door de zon enigszins te temperen. Voor ik de auto instap scoor ik nog een ijsje. Njom. 













Weer in het tiny-house geniet ik van mijn laatste middag hier. Ik sleep de hangmat weer tevoorschijn en bungel nog wat tussen de bomen. Ik twijfel of ik morgen nog op pad ga. Op zich ben ik er, dus zou het slim zijn om nog wat kilometers te maken. Aan de andere kant vind ik het wel fijn om een beetje bijtijds thuis te zijn. Wat ik ook besluit, dit solo-midweekje was erg geslaagd. En de kop van het Maarten van Rossumpad is er in ieder geval flink af. 






op Geen opmerkingen:
Labels: , , , , ,

Maarten van Rossumpad - van Wadenoijen naar Ravenswaaij

13 augustus 2025


start: met de auto naar Ravenswaaij, geparkeerd net voor de dijk, Haltetaxi RRR pikt me hier op
etappe: 5
kilometers: 18

En weer zo'n warme dag in het vooruitzicht. Ik tref het wel, zeg. Al is het natuurlijk altijd beter dan regen. Nu ben ik na onze Finland-reis al aan behoorlijk hoge temperaturen gewend geraakt, maar echt fijn wandelweer is het natuurlijk niet echt. De enige remedie is vroeg beginnen. Vandaar dat ik gisteravond online de RRR-haltetaxi voor een niet al te laat tijdstip heb geregeld. 

Ravenswaaij ligt op 15 minuten rijden verwijderd van het tiny-house. Het is een mooi ritje dwars door het Gelderse land. Voor een parkeerplek heb ik gisteren al een hulplijn (lees René) ingeschakeld die op afstand via Google een plekje heeft gevonden. Het klopt helemaal. Precies tegenover de bushalte, waar de RRR-haltetaxi stopt parkeer ik de auto. Om 9:50 uur sta ik met het boekje in mijn hand, klaar voor de startselfie, op de Kanaalbrug over de Linge in Wadenoijen. Er wachten een dikke 17 kilometer.

In mijn hoofd is deze etappe in 2 stukken verdeeld, tot en na Buren. Van kiet af aan is het heet. Er is nauwelijks schaduw. Na een kilometer of 2 maakt de route een grote lus om aan de overkant van de A15 te geraken. Ook aan de overzijde is er weinig spectaculairs. Het is een kwestie van doorstappen en kilometers maken. De afleiding zoek ik in mooie optrekjes, oude fruitgaarden en leuke kraampjes langs de weg. Verder is het gewoon de ene voet voor de andere zetten. En af en toe een hoognodige slok water. Na een kilometer of 8 zie ik de kerktoren van Buren boven de bomen uitpiepen. Ah, fijn, hopelijk is daar iets kouds te drinken.  







Het plaatsje ken ik al van ons wandelavontuur op het Grote Rivierenpad. De routes van beide LAW's door de Oranjestad lopen voor een deel identiek. Ik neem een kijkje in het Oranje Museum. Als de Museumjaarkaart hier niet geldig blijkt te zijn, sta ik snel weer buiten. Zo koninklijk gezind ben ik nu ook weer niet. LAW 4 slaat net voor het Koninklijk weeshuis af. Ik loop nog iets door om het gebouw nogmaals te kunnen bewonderen. Langs de Linge loop ik terug naar de route. Dit riviertje blijft toch wel mijn favoriet. Wat een lieflijk stroompje is dat toch!








Dan begint het tweede deel van dit traject, zonder iets kouds te drinken te hebben gevonden overigens. Het is niet veel afwisselender dan het eerste stuk. Inmiddels heb ik oortjes ingedaan om afleiding te vinden in een luisterboek. Dat scheelt wat eentonigheid betreft, maar die freakn hitte blijft. Ik heb genoeg drinken bij me, maar dat is al helemaal lauw. Ik heb zin in iets kouds. In Zoelemond loop ik een rondje over de begraafplaats om te checken of er geen waterpunt is. Nope. Dan maar een klots lauw water naar binnen gewerkt. Ach, het is nog maar drie kilometer. 

En dan zie ik een vlag hangen en een zitje staan. Oeh, dat belooft iets. Het blijkt een kaasautomaat, oftewel een trekmachine waar je bij de boerderij een stuk kaas uit kunt kopen. Gekoeld! Nu eet ik geen kaas en dat zou ik niet echt tegen de dorst helpen, maar laten ze in dezelfde automaat nu ook frisdrank hebben staan. Na even wat gepiel met mijn mobiel sta ik even later een ijskoud blikje icetea naar binnen te klokken. Lekker! Maar au, brainfreeze... Het zorgt voor genoeg verkoeling om de laatste twee kilometer af te tikken. Het dagtotaal met de extra meters in Buren komt uit op 18,3 kilometer. Veel meer had voor vandaag niet fijn geweest. 





Wel fijn is de koele duik in de Linge. Deze stroomt zo'n beetje in de achtertuin van het tiny house. De rest van de middag breng ik lezend in de schaduw onder de grote appelboom door. 

op Geen opmerkingen:
Labels: , , , , ,

Maarten van Rossumpad - van Zaltbommel naar Wadenoijen

12 augustus 2025 


start: met de auto naar station Tiel Passewaaij, trein naar Geldermalsen, overstap naar Zaltbommel
etappe: restant 3 en 4
kilometers: 20,5

Wat een gepuzzel was het gisteren om te besluiten tot waar ik vandaag zou lopen. Je zou denken, kijk dan gewoon in het Wandelnet-boekje. Nou dat werkte in dit geval niet. Van verschillende kanten werd me duidelijk dat er omleidingen waren. Er zou zelfs een lus van 8 kilometer bijkomen in verband met werkzaamheden in de uiterwaarden. Al het gepuzzel resulteerde erin dat ik besloot tot Wadenoijen te lopen. Dat zou inhouden dat ik zo'n 25 kilometer zou stappen. Reken daarbij de 2 kilometer naar de auto op het station in Tiel en dan kom ik op 27 uit. Te doen. Maar met de verwachte warmte wel handig om dan al vroeg te starten. 

Vandaar dat mijn wekker me vanochtend om 6.00 uur wakker zingt. Mijn draai in het tiny house heb ik wel gevonden. Niet veel later zit ik dan ook voor de open schuifdeur aan mijn ontbijt. Wat een fijn moment is dit. De zon komt recht voor me op. Het is nog heerlijk koel. Voor me ontwaakt het leven aan de oever van de Linge. Maar, huppakee, ik ga op pad. Om 7.00 uur sluit ik de poort van de tuin. Tien minuten later parkeer ik op P+R Tiel Passewaaij. Na een overstap in Geldermalsen sta ik om even voor 8 uur op het station in Zaltbommel. Het plaatsje heb ik gisteren al bekeken tijdens de extra lus. Nu kan ik rechtstreeks via het fietspad naar de Martinus Nijhoffbrug, je weet wel, die enorme tuibrug over de Waal. 

Noordwaarts stap ik de brug over. Aan mijn rechterkant schijnt de zon diffuus door de kabels. Nadeel van dit tijdstip is dat het spits is. Het verkeer raast voorbij. Volledig in tegenstelling met het beeld linksonder me waar ik Zaltbommel langzaam zie ontwaken. Over het water tuft een boot. In de uiterwaarden grazen koeien. Het is een fijne start van een wandeldag.





Aan de overkant, in Waardenburg, wacht de eerste omleiding. Het van de Nivon-site gedownloade spreadsheet met de wijzigingen biedt uitkomst. Het plaatsje verlaat ik via het landgoed van kasteel Waardenburg. Schapen grazen onder hoogstam fruitbomen. Een komt nieuwsgierig dichterbij. Boven het kasteel hangt een onheilspellende lucht. Komt er regen? Voordeel is dat het door de bewolking nog steeds een aangename temperatuur is. Bovendien voert dit stuk door bos, dus de volle bladerenkronen houden elk straaltje zon tegen. Bij het volgende kasteel, Neerijnen, kom ik weer in het licht te lopen. Wat een indrukwekkend kasteel is dit. Ik neem een kijkje in de bijbehorende tuin. Vooral de moestuin is geweldig...lifegoals!

Steeds probeer ik de routewijzigingen in de gaten te houden. Waar buigt de route nou af voor die lus? En dan zie ik het zomaar staan, Repelsestraat. Na ruim 6 kilometer. Vanaf hier is het opletten geblazen. Denk ik dan nog, maar het valt alles mee, zowel de markeringen als mijn GPX geven de omgeleide route aan. Hu? Waar zijn dan die 8 extra kilometers? Op deze manier stap ik er vandaag maar 20. Nou ja, we zien wel. Ik heb nog een eindje voor de boeg, er kan nog van alles gebeuren. 








Over rustige paden en weggetjes beland ik in Est. Het is duidelijk dat we zo langzamerhand in de Betuwe geraken. Steeds meer fruitkwekerijen duiken op. Een fijn sfeertje, vind ik. Na het rondje door Est, om het lieflijke kerkje te kunnen bewonderen, loopt de route door een enorm kassengebied. Daarna keert de rust terug. Een smal fietspad brengt me dwars door een natuurterrein. Aan de bramenstruiken hangen genoeg paarse vruchten. Lekker voor morgen bij mijn ontbijt. Bij de poldermolen van Ophemert keert de bebouwing terug. Bij het ene huis scoor ik uit een mini-bieb een boek, bij een ander twijfel ik om het aangeboden bosje dahlia's mee te nemen en bij een fruitautomaat trakteer ik mezelf op een flesje appelperensap. Heerlijk fris! De zon heeft inmiddels van de wolken gewonnen en het is gewoon weer warm. 




Nog heeft de lus met de 8 extra kilometers zich niet aangediend. Dat gaat ook niet meer gebeuren, want Wadenoijen is bereikt. Geen idee hoe dat zit met die omleiding, maar stiekem ben ik wel blij. Voor vandaag is de dikke 20 kilometer genoeg. Nog twee kilometer om bij de auto te komen, een stop bij de supermarkt en dan op "huis" aan. 

Vroeg op pad, betekent vroeg in de (hang)mat. Drankje en boek erbij. Ik vermaak me dikke prima.

op Geen opmerkingen:
Labels: , , , , ,
Abonneren op: Posts (Atom)