23 november 2025
start:
etappe:
kilometers:
Zo jubelend als we gisteren waren over de route, zo in mineur zijn we vandaag. Al moet ik bekennen dat het eenmaal thuis, doorgewarmd op de bank en na het zien van de foto's, toch ook niet zo erg was als het leek toen we nat en koud in de auto stapten. Trouwens, het begin van de dag was ook goed. Wakker worden in een van de watertorenkamers van Villa Augustus, de luiken opnen en dan zien dat de wereld vannacht is bestrooid met een dun laagje sneeuw. Er zijn mindere dagstarts, toch?!
Het logistieke deel, de ene auto achterlaten bij de finishplaats en dan met de andere naar de start rijden, kost nog wel even wat hersenwerk. Maar toen ook dat eenmaal in orde was, konden we de startselfie schieten en, hup, op pad. De laatste anderhalve kilometer van etappe 8 moet nog worden weggestapt. Dat gebeurt over een glibberig dijkje. Af en toe klinkt er een uitroep van schrik als er weer een glijpartij plaatsvindt. Ongeschonden bereiken we een brug over het Wantij. Een boot roeiers glijdt over het water in een pastelkleurige wereld. De lucht is grijs van regen en natte sneeuw.
Over een verhard pad lopen we onderaan een dijk richting het water van de Beneden-Merwede. Het is stilletjes en killetjes. De veerboot bij De kop van het land die naar de aan de overkant gelegen Biesbosch vaart, laten we links liggen. Wij blijven aan de Zuid-Hollandse kant van de rivier. Een richtingsbord met daarop aangegeven Moerdijk leggen we vast. Voor je het weet is deze plaats een vermelding in de geschiedenisboeken.
En dan volgt een dilemma, de route wijst ons de grienden in, maar wel met een alternatieve optie in geval van hoog water. Uhm, het liefst zou ik het knotwilgenbos inlopen en zien waar het schip strandt, of beter, waar het water ons tegenhoudt. De anderen zijn gelukkig verstandiger en wijzen op de bomen die hier al met hun voeten in het water staan. Ok, de saaiere rechttoe rechtaan route blijkt in dit geval inderdaad de slimste keuze. Ondergelopen paden die we passeren en een plas die zelfs het pad bijna verzwelgt, nemen ook mijn laatste restje twijfel weg.
De verwachte regen valt. Eerst nog met miezerige druppels, maar al snel worden deze dikker. Gelukkig is de finishauto niet ver meer. Door het geëmmer met een parkeerplek vanochtend, moesten we besluiten de auto bij Bos De Elzen te parkeren. Dit betekent dat de route in plaats van ruim 15 kilometer, nu op 12 kilometer uitkomt. En dat vinden we helemaal niet vervelend nu het zo plenst. Voor we in de auto huiswaarts gaan, warmen we nog even door bij Paviljoen De Viersprong. Het zit erop... Het stuk van gisteren kan echt de boeken in als een van de mooiere LAW-etappes die we tot nu hebben gestapt. En vandaag...ach, het was toch ook een prima route en met zijn vieren is het sowieso altijd gezellig.
- op naar de volgende wandeling op het Floris V-pad, van Dordrecht naar
- terug naar de vorige wandeling op het Floris V-pad, Nieuw-Lekkerkerk naar Dordrecht
- overzicht van onze wandelingen op het Floris V-pad
- onze andere wandelpaden




















































