woensdag 7 januari 2026

Floris V-pad onder Dordrecht door

23 november 2025


start:
etappe:
kilometers:

Zo jubelend als we gisteren waren over de route, zo in mineur zijn we vandaag. Al moet ik bekennen dat het eenmaal thuis, doorgewarmd op de bank en na het zien van de foto's, toch ook niet zo erg was als het leek toen we nat en koud in de auto stapten. Trouwens, het begin van de dag was ook goed. Wakker worden in een van de watertorenkamers van Villa Augustus, de luiken opnen en dan zien dat de wereld vannacht is bestrooid met een dun laagje sneeuw. Er zijn mindere dagstarts, toch?!



Het logistieke deel, de ene auto achterlaten bij de finishplaats en dan met de andere naar de start rijden, kost nog wel even wat hersenwerk. Maar toen ook dat eenmaal in orde was, konden we de startselfie schieten en, hup, op pad. De laatste anderhalve kilometer van etappe 8 moet nog worden weggestapt. Dat gebeurt over een glibberig dijkje. Af en toe klinkt er een uitroep van schrik als er weer een glijpartij plaatsvindt. Ongeschonden bereiken we een brug over het Wantij. Een boot roeiers glijdt over het water in een pastelkleurige wereld. De lucht is grijs van regen en natte sneeuw. 

Over een verhard pad lopen we onderaan een dijk richting het water van de Beneden-Merwede. Het is stilletjes en killetjes. De veerboot bij De kop van het land die naar de aan de overkant gelegen Biesbosch vaart, laten we links liggen. Wij blijven aan de Zuid-Hollandse kant van de rivier. Een richtingsbord met daarop aangegeven Moerdijk leggen we vast. Voor je het weet is deze plaats een vermelding in de geschiedenisboeken. 

En dan volgt een dilemma, de route wijst ons de grienden in, maar wel met een alternatieve optie in geval van hoog water. Uhm, het liefst zou ik het knotwilgenbos inlopen en zien waar het schip strandt, of beter, waar het water ons tegenhoudt. De anderen zijn gelukkig verstandiger en wijzen op de bomen die hier al met hun voeten in het water staan. Ok, de saaiere rechttoe rechtaan route blijkt in dit geval inderdaad de slimste keuze. Ondergelopen paden die we passeren en een plas die zelfs het pad bijna verzwelgt, nemen ook mijn laatste restje twijfel weg. 






De verwachte regen valt. Eerst nog met miezerige druppels, maar al snel worden deze dikker. Gelukkig is de finishauto niet ver meer. Door het geëmmer met een parkeerplek vanochtend, moesten we besluiten de auto bij Bos De Elzen te parkeren. Dit betekent dat de route in plaats van ruim 15 kilometer, nu op 12 kilometer uitkomt. En dat vinden we helemaal niet vervelend nu het zo plenst. Voor we in de auto huiswaarts gaan, warmen we nog even door bij Paviljoen De Viersprong. Het zit erop... Het stuk van gisteren kan echt de boeken in als een van de mooiere LAW-etappes die we tot nu hebben gestapt. En vandaag...ach, het was toch ook een prima route en met zijn vieren is het sowieso altijd gezellig. 

dinsdag 25 november 2025

Floris V-pad van Nieuw-Lekkerland naar Dordrecht

22 november 2025 


start: met 2 auto's naar Baanhoekweg in Dordrecht parkeren finishplek, een auto naar Nieuw-Lekkerland, vanaf daar starten
etappe: 8 
kilometers: 23

In het eerste koude weekend van deze herfst mogen wij weer op pad. Juist voor dit weekend staat een tweedaagse op het Floris V-pad gepland tussen Nieuw-Lekkerland en de Kiltunnel in Dordrecht. Ergens halverwege hebben we bij Villa Augustus een overnachting geregeld. Na een auto bij het eindpunt te hebben geparkeerd en de andere bij de start in Nieuw-Lekkerland kunnen we op pad. De eerste kilometers lopen over een fietspad. De huizen waar we aan voorbij trekken worden steeds ouder, van een spiksplinternieuwbouwwijk tot oude boerderijtjes aan het eind van het verharde pad. Alsof we van het heden terug de tijd inlopen. De eerste molens die aan de horizon opdoemen bevestigen dat beeld. 

Wat een fraai stuk Nederland lopen we nu binnen. Langs verschillende molens komen we op de dijk langs de Lek. Links van ons een bos van molens, vervaagd door de mist in het fletse winterzonnetje. Voor we Kinderdijk oplopen, pauzeren we voor een startbakkie. Dan stappen we door dit op de UNESCO Werelderfgoedlijst prijkende complex van voornamelijk boezemmolens. Zeventien exemplaren staan er van dit soort, aangevuld met nog 2 poldermolens. Het is lastig om de pas er een beetje in te houden. Niet omdat het zo druk is, maar omdat ik plaatjes blijf schieten. Wat een bijzonder gebied is dit. Het is alsof we door een oer-Hollands schilderij stappen.









Over een graskade laten we de molens van Kinderdijk achter ons. Het zijn niet de laatste die we vandaag zien, want in deze omgeving staan er nog veel meer. Er moest hard worden gewerkt om droge voeten te houden. De graskade verruilen we voor een smalle tiendweg. Op afstand passeren we Oud-Alblas, terwijl we op de been proberen te blijven op het blubberige pad. Naast modder vormen uitstekende boomwortels een uitdaging. Een kudde schapen staart ons nieuwsgierig aan. Als we doorlopen, rennen ze met ons mee, voor ze, nog steeds in schapensprint afbuigen en het ruime weiland kiezen. Wij mogen nog even doorploeteren op het pad. De grote wilgenkap is net achter de rug. Overal liggen bossen tenen. 

Na een kort stuk over een fietspad langs een drukkere weg, slaan we, nadat we het riviertje de Alblas zijn overgestoken, weer een smallere weg in. Hier lopen we opnieuw tegen een molen aan. In dit exemplaar is een restaurant gevestigd, Graan en Zo. Het is te laat voor een lunch, maar een, gezegende, borrelplank stilt onze snacktrek. 












Een pad dwars door hoog gras voert ons langs een andere molen. De wieken zoeven rond. Voor ons verschijnt langzaam maar zeker de bebouwing van Papendrecht en Sliedrecht. Terwijl we boekentips met elkaar uitwisselen stappen we door groen. Het begint te schemeren. Via een lange brug over de A15 en door buitenwijken van de twee Drechten bereiken we de Beneden Merwede. In de inmiddels gevallen schemer doen de lichtjes van de aan de overkant gelegen industrie aan kerst denken. Nog even mogen we klimmen om bovenop de spoortbrug te komen die ons naar de aan de andere kant van het water gelegen Dordrecht brengt. Niet veel verder wacht hier een van de auto's. Wat een fraaie 23 kilometers liggen achter ons. Op naar de andere auto en dan naar Villa Augustus in Dordrecht. Morgen verder op het Floris V-pad. 

vrijdag 21 november 2025

Hertogenpad van Dongen naar Kaatsheuvel

9 november 2025


start: in 15 minuten naar Kaatsheuvel, bushalte Horst. Parkeren (gratis) in straat naast bushalte (van Heeswijkstraat), bus 301 en 371 brengen ons in ruim een uur naar halte Volckaert in Dongen
etappe: 2
kilometers: 19
overnachting: B&B De Hoef

De start vanochtend is rustig. Er wachten ons nog geen 20 kilometer van etappe 2 van het Hertogenpad tussen Dongen en Kaatsheuvel. We hoeven ons dan ook niet te haasten. In de B&B of eigenlijk alleen de eerste B, want de tweede B verzorgen we zelf, bereiden we op ons gemak het ontbijt. Het is slechts een minuut of 10 rijden naar Kaatsheuvel. In deze finishplaats van vandaag is het in de drukte van het Efteling-verkeer zoeken naar een gratis parkeergelegenheid. Dat lukt zowaar en niet eens ver van de bushalte gelegen. Bus 301 brengt ons naar Tilburg, waar we met een startbakkie in de hand, overstappen op bus 371 naar Dongen. 



Oude huizen die best wat aandacht kunnen gebruiken, geven ons de indruk dat hier heel wat materiaal voor een klusprogramma voor handen is. Toch toont het nooit sfeerloos, want de opknappertjes worden afgewisseld met prachtige oude gebouwen die nog fluisteren over de tijd dat Dongen het centrum van de leerindustrie was. 

Al snel bereiken we de brug over het Wilhelminakanaal. Een voorbij glijdend schip zorgt dat het geen saai stuk is. Dat is het overigens wel aan de overzijde van het kanaal. Eerst moeten we zorgen dat we niet op onze kont belanden als we over een scherp dalend modderpad weer op waterniveau komen na de brug te zijn overgestoken. Wat volgt is een blubberig stuk langs een bomenrij die ons het zicht op het kanaal ontneemt. 

Toch is dat nog altijd gezelliger dan het fietspad langs de drukke Eindsestraat. Even hebben we hoop op een lunch bij Auberge De Moerse Hoeve, maar een blik op de kaart maakt duidelijk dat er helemaal niets van onze vegan gading bij is. 







Met het inlopen van natuurgebied Huis ter Heide begint het leuke deel van deze etappe. Daar zijn de bomen met hun herfsttooi. Langs de bosrand stappend hebben we een fraai uitzicht op het vennengebied. Schotse hooglanders genieten van het zonnige herfstweer. Net al wij trouwens. De jassen zijn al lang weer in de rugzakken verdwenen. Meer bossen volgen. Een open stuk geeft een mooi doorkijkje op de kerk van De Moer. En verder stappen we weer door prachtig gekleurde bossen waar de zonnestralen door het toch al wat kalende bladerendak piepen.







Langzaam wordt het gegrom van de Python en het gegil van de mensen in de achtbaan luider. We naderen de Efteling. Veel zien we niet van het park. Het pad voert ons er met een ruime boog omheen. Na 19 kilometer zijn we terug bij de auto. Zelfs zonder zeven-mijls-laarzen was het vandaag weer een fijne wandeldag. 

Hertogenpad van Breda naar Dongen

8 november 2025


start: met de auto naar Dongen, parkeren bij Bushalte De Volckaert, in 45 minuten naar station Breda
etappe: 1 van Breda naar Dongen
kilometers: 19,5
overnachting: B&B De Hoef

Altijd bijzonder om met weer een nieuw wandelavontuur te starten. En ja, we zijn al onderweg op nog wat andere LAW's, maar dat zijn paden met voornamelijk polderwegen. We hebben zin in weer wat steden, leuke dorpjes en bossen. LAW-13, het Hertogenpad, vinkt al deze hokjes af. Daarom hebben we een B&B in de buurt van de route geregeld en karren we in de vroege ochtend van 8 november richting Dongen. Niet dat de start van het pad daar ligt, nee, die ligt in Breda, maar de finish is in Dongen. De auto parkeren we vlakbij bushalte De Volckaert. Hiervandaan brengt bus 371 ons naar het station in Breda. Om het echte startpunt te bereiken, moet Park Valkenberg worden doorkruist. Op het Kasteelplein met onze rug naar Kasteel Breda, onder toeziend oog van Willem II, starten we onze route naar, uiteindelijk, Roermond. 

Dat Breda leuk is, wisten we al. De smalle straatjes met kinderkopjes, oude gebouwen, het Begijnhof en de overal bovenuit torenende spits van de Grote Kerk bevestigen onze mening nog eens. Na een kleine lunch bij Jack & Jacky's, verlaten we langzaam de Parel van het Zuiden. 









Schoppend door bladeren verkennen we de bospaden van Waterwingebied Dorst. De warmte van de zon doet bijna vergeten dat het al november is. Het dikke bladerenpak, dat de bodem bedenkt, brengt dat besef terug. Bij Bos en Co ploffen we zelfs op het terras neer voor een snackstop met een zomerse La Trappe Nilis 0% en een heerlijk vegan borrelplankje. Is het echt november?




Dongen verwelkomt ons met sfeervolle, oude kloostergebouwen, waarvan een aantal na restauratie een woonbestemming heeft gekregen. Na een dikke 19 kilometer zijn we terug bij de auto. Etappe 1 is gestapt. Op naar B&B De Hoef in het buitengebied van de plaats. Morgen verder. Eens kijken waar we de aanvraag voor hetzelfde weer als vandaag kunnen indienen...