Marskramerpad van Oldenzaal naar Borne

24 augustus 2025

start: vanaf de B&B in 15 minuten naar P+R Borne, met de trein via overstap in Hengelo in 27 minuten naar Oldenzaal

etappe: 2

kilometers: inclusief aan- en uitloop 20

Op 14 mei 2021 drukten wij onze GPS voor het Kurhaus in Scheveningen. Een nieuw wandelavontuur was van start. Ruim 4 jaar later staan we nu aan het begin van de laatste etappe van het Marskramerpad. Het is altijd een speciaal gevoel. 

Omdat we gisteren de lange etappe van Bad Bentheim naar Oldenzaal hebben afgevinkt, hebben we vandaag iets meer tijd om rustig op te starten. René rent zelfs nog een rondje in de buurt van de B&B. Daarna ontbijten we op ons gemak, pakken de auto in, nemen afscheid en koersen naar P+R in Borne. Het wordt al een beetje een bekende plek. De koffie van De Koffiekaravaan op het station smaakte eergisteren dikke prima. We hebben nog wat minuten voor de trein naar Hengelo vertrekt, dus we scoren nog een bakkie. Via Hengelo belanden we binnen het half uur in Oldenzaal. De route ligt maar een meter of 200 van het station. Ons laatste stuk LAW 3 is begonnen. 

De eerste kilometers laten zien hoe leuk de binnenstad van Oldenzaal is. Onze startselfie schieten we bij een eerbetoon aan Hermanna-Molkenboer Trip. Zij zorgde dat er in de haar nagelaten textielfabriek Molkenboer, de vrouwonvriendelijke korsetten werden vervangen door soepel zittende exemplaren. Door op deze zondagochtend rustige, maar heel knus aandoende, straten, lopen we door de binnenstad. 

Eenmaal buiten de stad stuiten we al snel op een enorme plas. Het is recreatiegebied Het Hulsbeek. Fijn, want daar is dan vast ook horeca. En dat klopt. Het Buitenhuys nodigt uit met een groot terras en openstaande deur. Mooi, want ik moet heel nodig...als ik echter naar binnen wil lopen wordt er vanaf het terras een bozig "hallo?" geroepen. Ik vraag of ze een toilet hebben waar ik gebruik van mag maken. Een man die bezig is het terras schoon te spuiten, roept "nee" en geeft met een zwaai van zijn arm aan dat ik weer weg moet. Ok, dat doe ik dus ook, maar het had ook iets anders gekund, toch?

Over single tracks vervolgen we onze route langs het water. Bospaden en plattelandsweggetjes brengen ons richting Deurningen. Rustpunt Sniedershof ziet er te uitnodigend uit om zomaar langs te lopen. Eerst een beker cup-a-soup om even bij te komen en daarna een kop koffie zorgen dat we er weer helemaal tegen kunnen. Bovendien maken we een gezellig praatje met een ander stel Marskramerpadstappers. Zo leuk om wandelverhalen uit te wisselen. 

Op naar Deurningen. Dwars steken we het dorp door om aan het eind een soort van tropisch zwemparadijsglijbaan gewoon in een achtertuin te zien staan. Wel een beetje bijzonder. Opnieuw lopen we over rustige plattelandsweggetjes. Dat stapt best fijn zo richting Borne. En dan heeft de route nog een verrassing in petto. Kon de tekenspray de afgelopen dagen diep in de tas blijven, nu moet deze toch tevoorschijn worden gehaald. De laatste kilometers naar Borne gaan over een stuk weiland dat al een tijd niet gemaaid is. Zigzaggend door de brandnetels komen we op een stuk met iets minder hoog groen. Verbaasd zien we dat onze GPS'en afwijkend zijn. Beide hebben we deze via Wandelnet gedownload. Vrij recent. Omdat de GPS van René overeenkomt met de routeaanduideling volgen we deze. Met goed gevolg, want na een kilometer of 20 staan we op hetzelfde punt als afgelopen vrijdag. We zijn er. Het Marskramerpad is volledig afgestapt. 372 Officiële kilometers van Kurhaus naar kuuroord hebben we overbrugd. Als een soort van toetje mogen we nog 2 kilometer door Borne om bij de auto te komen. 

Terugkijken op deze lange-afstands-wandeling doen we later. Eert maar weer huiswaarts. De vakantie zit er nu toch echt op. Morgen mag ik weer aan de slag. En dan op naar nog lopende of nieuwe wandelavonturen!

• terug naar de vorige Marskramerpadwandeling, van Bad Bentheim naar Oldenzaal
• overzicht van onze Marskramerpadwandelingen
• onze andere wandelpaden

Marskramerpad van Bad Bentheim naar Oldenzaal

23 augustus 2025

start: vanaf de B&B met de auto in 15 minuten naar P+R Oldenzaal, trein in 10 minuten naar Bad Bentheim

etappe: 1 

kilometers: 27

overnachten: B&B De Tuinkamer in Enschede

Eigenlijk was het plan om te finishen in Bad Bentheim, want dat is de volgorde volgens het boekje van Wandelnet als je van west naar oost loopt. Omdat we morgen weer huiswaarts gaan, leek het ons handiger om op een niet-reisdag het hoogste aantal kilometers te lopen. Vandaag dus. Etappe 1 dus, naar Bad Bentheim, want dat telt met aan- en uitloop ruim 27 kilometer. En als we dan toch de zaken al husselen, kunnen we net zo goed ook de volgorde omdraaien. Het leek ons namelijk grappig om onze een na laatste etappe te starten bij het officiële beginpunt, de burcht van Bad Bentheim. En zo geschiedde. 

Daar staan we even voor 10 uur. Niet heel vroeg, maar we wilden eerst op ons gemak ontbijten in de B&B. Gelukkig zijn we wel bijtijds op het station in Oldenzaal om de trein naar Bad Bentheim te nemen, want...uhm...kaartjes. Het is een grensoverschrijdende rit. Inchecken met onze OV-pas kan niet. De kaartjesautomaat voorziet alleen in binnenlandse reizen en meer smaken kaartjesverkoop op het station zijn er niet. Nou, dan maar online gekeken. Dat lukt. Wat een gedoe voor een ritje van 10 minuten. Trouwens, bij het instappen zien we dat er een automaat in de trein staat. 

De hooggelegen burcht ligt een minuut of 10 stappen vanaf het station. Erg leuk om hier na 15 jaar weer te zijn. Het kasteel van binnen bekijken doen we niet. Dat hebben we destijds al gedaan. We bewonderen het van de buitenkant, schieten een startselfie en gaan op pad. Kort komen we aan de klets met twee andere Marskramerpadstappers die vandaag hun avontuur starten. Even verderop lopen we een tijdje op met nog een stel dat vandaag aan dit wandelavontuur is begonnen. Ze hebben nog veel moois voor de boeg. 

Wij trouwens ook, want het is weer een mooi stuk pad. Na Bad Bentheim lopen we een tijd beschut langs een bosrand. Als we de bomen achter ons hebben gelaten, kijken we een groene, glooiende ruimte in met her en der een boerderij. Gildehaus is het volgende plaatsje. We twijfelen of we af zullen slaan om in het dorp een kop koffie te scoren. We lopen door. Helaas verkopen ze bij de molen aan het eind van het dorp alleen brood van zelfgemalen meel. Nou nee, dank. Wij willen koffie. Door dus.

We zijn niet de enigen die van het mooie weer genieten. Colonnes fietsers komen ons tegemoet. Goed het is een stuk frisser dan de temperatuur die we van Finland of vorige week op het Maarten van Rossumpad gewend zijn, maar uit de wind met de zon op ons bol uitkijkend over het knalgroene landschap, voelen we echt dat het nog zomer is. In de schaduw met een frisser windje, terwijl de eikels je om de oren vliegen, merk je even later, dat de herfst toch echt in aantocht is. 

Na 15 kilometer zien we aan een rechte lijn op onze horloges dat we Nederland weer binnenstappen. Geen tromgeroffel, geen vlaggen, niets. Hoogstens de weer witrode markeringen in plaats van een zwarte T, geven aan dat we terug op eigen bodem zijn. 

Muren van maïs, velden met suikerboten vormen ons decor op weg naar Oldenzaal. Twee keer passeren we een Mariakapelletje. In plaats van rechtstreeks de plaats binnen te lopen, heeft de route nog een extraatje in petto. We mogen nog met een extra lus door natuurgebied Boerskotten. Naast fraaie natuur staan hier een paar prachtige optrekjes. Die staan er trouwens ook in de straat waarlangs wij de stad binnenlopen. Als de GPS klingelt dat we na ruim 27 kilometer rechtsaf mogen, zijn wij ongehoorzaam. De auto staat een paar honderd meter verderop bij P+R. We zijn er. Bijna weer een pad afgerond. Die finish staat voor morgen op de planning. Eerst lekker chillen in de B&B. 

• op naar onze volgende Marskramerpadwandeling, van Oldenzaal naar Borne
• terug naar onze vorige Marskramerpadwandeling, om Borne heen
• overzicht van onze Marskramerpadwandelingen
• onze andere wandelpaden

Marskramerpad om Borne heen

22 augustus 2025

start: met de auto in 2 uur naar P+R Borne

etappe: restant 3 volgens Wandelnet

kilometers: 15,6

overnachting: B&B De Tuinkamer Enschede

Een jaar geleden lieten wij het Marskramerpad even voor wat het was. We moesten teveel alternatieven opzoeken om geen natte voeten te krijgen. Het stuk tussen Borne en Bad Bentheim, want wij lopen oostwaarts, ging dus even de koelkast in. Een jaar, zo blijkt nu. Want voor ons vakantie-uitluidweekend zochten wij het Marskramerpad weer op. 

Vandaag liepen wij nog een restant van etappe 3. Vorige keer besloten we door de nattigheid in Borne, linea recta naar het station te stappen. De halve cirkel ten noorden van deze plaats moest dus nog gerond worden. 

Na een heerlijk startbakkie bij De Koffiekaravaan op het station, zoeken we de route weer op. We gaan ervanuit dat we dit keer droge voeten houden op Landgoed Twickel. En dat klopt inderdaad. Het water van de Azeler Beek blijft netjes binnen de oevers. dat geeft ons de kans door het hoge gras in de omliggende weilanden te struinen. Tot Zenderen slingeren we noordwaarts, over rustige weggetjes en grasstroken. De dreigende lucht laat af en toe wat spatten vallen. Gelukkig zet het nooit echt door. Langs de randen van de weilanden staan nog wat zonnebloemen die hun kopjes nog net niet laten hangen. De echte kleur is uit de bijenstroken verdwenen, maar enkele die-hards zorgen nog voor wat fleurigheid. 

Vlak voor Zenderen passeren we eerst een Karmelietessenklooster met Mariakapel en even later een Karmelietenklooster. Beide bouwwerken bewonderen we van de buitenkant. In het bijbehorende gymnasium is tegenwoordig een restaurant gevestigd. Wij laten het links liggen. Dat doen we ook met het verderop gelegen theehuis De karmeliet gelegen in de voormalige sortimentstuin De Kloostergaarde.

Bij de Bornse Beek stuiten we op 35 levensgrote beelden. We zijn beland op Landgoed Weleveld. De stalen personages geven een kijkje in het leven van de eerste bewoners, rond het jaar 1300, en de destijds geldende hiërarchische verhoudingen. 

Even lopen we langs de verkeerde kant van de beek. Omdat we twijfelen of er verderop een brug zal zijn, die is er, zo blijkt later, lopen we een paar honderd meter terug. Met het water aan onze rechterhand onder een mooie wolkenlucht stappen we naar Borne. 

Bij de eerste bebouwing verlaten we de route. We lopen naar het station. Twee kilometer verder, die ons dagtotaal op 15,6 brengen, zijn we terug bij de auto. Op naar B&B De Tuinkamer waar we de komende 2 nachten verblijven. Deze ligt op een voormalig militair terrein in Enschede. Warm worden we welkom geheten. Het is weer een tof plekkie!  

• op naar onze volgende Marskramerpadwandeling, van Bad Bentheim naar Oldenzaal
• terug naar de vorige Marskramerpadwandeling, van Enter naar Borne
• overzicht van onze Marskramerpadwandelingen
• onze andere wandelpaden

Marskramerpad van Enter naar Borne

15 september 2024

start: vanuit het Vrienden op de Fiets adres, aanloop naar route ongeveer 1 kilometer

etappe: 4 en een deel van 3

kilometers: 21,2

Wat een feestje om direct na het openen van mijn ogen uit te kijken over een nog heiig landschap. Helemaal omdat daar ook een goede nacht slapen aan vooraf ging. Het vergt even wat alertheid om zonder mijn hoofd te stoten en van de veilig trap af te roetsjen, beneden te komen. Ook vanaf daar is het uitzicht prachtig. In het opkomende zonnetje staat zo ongeveer in de achtertuin een veulen te grazen. Voeg daarbij een heerlijk ontbijt en dan kunnen we de conclusie trekken dat dit toch wel weer een heel prettig Vrienden-op-de-Fiets-adres is.

Om half tien stappen we door Enter richting het pad. Altijd leuk om toch even iets van een dorp mee te krijgen. Het officiële pad laat de meeste plaatsen links liggen. Vooral omdat de voormalige marskramers daar weinig te zoeken hadden. Bossen komen we vandaag weinig tegen. In plaats daarvan lopen we langs velden vol maïs en weilanden vol koeien. De zwartwitte dames hebben er vanochtend zin in. Hollend en dollend bewegen ze zich door de wei. 

startselfie

kerkje van Enter

Lange wegen, soms verhard, dan weer fijn zacht, leiden ons naar de A1. Aan de overkant ligt camping De Notenwei. Precies op het moment dat wij passeren, komt een colonne motoren van het terrein afrijden. Vrolijk toeterend en zwaaiend passeren ze ons. Anders dan dat het oudere motoren, waarschijnlijk uit WWII, zijn, kunnen wij niet bedenken. Na het zien van het filmpje, laat een kenner ons weten dat het om Moto Guzzi's gaat. 

Even verderop maken we langs het Twentekanaal een kort heen-en-weertje. Via een stoere, stalen brug bereiken we de andere oever. Hier piept de GPS dat de vierde etappe van het Marskramerpad erop zit. Omdat we in tegengestelde richting lopen, gaan wij verder met etappe 3. Op dit stuk is maar weinig horeca. Vandaar dat we ons meegebrachte broodje eten gezeten op een bankje, terwijl we uitkijken over het weidse weidelandschap. Op een smal zien we voor ons een man met twee aangelijnde honden aankomen. Een van de honden gromt vervaarlijk naar ons. De man doet zijn best hem in toom te houden. Wij proberen er met een grote boog om heen te lopen. Terwijl al onze, en ook die van de eigenaar, aandacht op de grommende hond is gericht, komen we binnen bereik van de andere hond, een herder. Deze maakt daar gebruik van door naar René te happen. hij schampt hem. De man trekt hem naar zich toe en maakt zich snel uit de voeten. Zonder ook maar enige aandacht aan ons te schenken. Gelukkig valt de schade mee.

Landgoed Twickel biedt moois, bijvoorbeeld in de vorm van de Noordmolen. Het waterrad draait op volle kracht. Een blik naar binnen werpend, zien we ook daar veel bedrijvigheid. Hier wordt getoond hoe olie wordt geslagen uit lijnzaad. Wat ons betreft is het binnen te druk. Wij lopen door. 

Bij Erve Bokdam staat een keet met versnaperingen. We zijn wel toe aan iets kouds. Vanuit een goed gesorteerde koelkast kiezen we een cola. De vele soorten huisgemaakte jam zien er te aanlokkelijk uit om te laten staan. Betalen doen we via een QR-code.

even verkeerd gelopen, maar wel een leuk fotomoment

brug over het Twentekanaal

weidse uitzichten

dit zijn fijne paden

steentje

landgoed Twickel

waterput bij mooie boerderij

keuze in lekkers

beetje drassig...

En dan komt Borne in zicht. Op de kaart in het boekje zagen we al dat er een stippellijn voor een alternatieve route werd aangegeven. Dit in verband met eventueel drassige ondergrond langs de Azelerbeek. Bij het inslaan van het graspad denken we dat we het treffen. Het is een beetje modderig, maar de voeten blijven droog. Denken we... Even verderop blijkt namelijk dat het totaal niet meevalt met de zompigheid. De beek is volledig buiten haar oevers getreden. Het naastliggende stuk land is volledig overspoeld. Terug dus maar. De alternatieve route voert ons Borne in. En ach, nu we hier toch zijn, lopen we linea recta naar het station. De overige kilometers van deze etappe laten we voor een volgende keer. Dat houdt trouwens wel in dat dat een stevige etappe zal worden. 

Het zit erop! Een weekend voor in de boeken, prachtig weer, een leuke route en een heel comfortabele overnachtingsplek. 

• op naar de volgende Marskramerpadwandeling, om Borne
• terug naar de vorige Marskramerpadwandeling, van Holten naar Enter
• overzicht van onze Marskramerpadwandelingen
• onze andere wandelpaden