Groene wissel Medemblik (366)

4 maart 2020

Groene wissel Medemblik, IJsselmeer en Groote Vliet
Nummer 366
14 kilometer
Gelopen kilometers: 14,9

Zowel Monique als ik hebben wandelboekjes aangeschaft van de Groene wissels. Monique kocht Groene wissels Noord-Holland. Toevallig was deze net niet op voorraad toen ik in de boekhandel was, maar Provinciewandelgids Noord-Holland bevat soortgelijke en sommige zelfs volledig dezelfde wandelingen. We gaan voor een plaats niet te ver van huis met een lengte van tussen de 10 en 15 kilometer. De keuze valt op nummer 366, een rondje Medemblik.

Om even voor negen uur parkeren we de auto op een nog volledig lege parkeerplaats aan de rand van de oudste stad van West-Friesland. De molen levert al direct een fotogeniek plaatje op. De officiële route begint bij het busstation, gelegen tegenover het stoomtreinstationnetje. Na een kort stukje over de dijk staan we aan de start van Groene wissel 366.

Halverwege de Nieuwstraat besef ik dat ik mijn GPS niet heb aangedrukt. Dat kan natuurlijk niet, een wandeling niet vastleggen. Daarom spurt ik terug, zet op de hoek mijn horloge aan en loop weer naar Monique. De eerste meters zijn in ieder geval in een hoge hartslag afgelegd. Langs grachtjes, door smalle straten met huizen met leuke geveltjes komen we in het Koningin Emmapark. Van de haven zien we nog maar weinig. Die mogen we vast bij onze terugkeer in dit stadje bewonderen.
Voor we de dijk oplopen kunnen we eerst nog een blik werpen op de achterkant van kasteel Radboud. Even loop ik terug om het iets beter op de foto te krijgen. Jammer dat de route er niet omheen loopt. Al hadden we dat natuurlijk zelf ook kunnen doen.

Het weer zit mee. De zon laat het water schitteren. Langs de buitenhaven bereiken we De Vooroever. Bij een bijtje...oh nee, baaitje, volgen we het pad langs het water. Het levert mooie vergezichten op over het IJsselmeer. Dat het de afgelopen dagen niet zulk mooi, droog weer is geweest als vandaag blijkt als we opeens voor een waterplas staan in plaats van het voetpad. We doen nog een poging om over stenen klauterend de route te volgen, maar als we zien dat dat sowieso een nat pak op gaat leveren, keren we terug. Een andere, droge, route is snel gevonden.

Tot Onderdijk lopen we langs het water, dat onze blik blijft trekken. Wat een mooie gezicht met die zon op de golfjes. Eigenlijk hopen we tegen beter weten in dat ons in Onderdijk een koffietent wacht, die open is. Ons vermoeden wordt helaas bevestigd. Alles is gesloten. We gaan door. Gelukkig is het niet een al te ver terug naar Medemblik.

De routebeschrijving belooft ons over een aantal kilometers een akelig saai stuk. Niet echt een fijn vooruitzicht. Vooralsnog valt het gelukkig mee. Onderdijk zelf is een gehucht dat niet veel voorstelt. Aan de andere kant van de Groote Vliet lopen we terug richting Medemblik. Het is rustig in het natuurgebied. Wellicht dat het door de vele gekapte bomen komt, maar eigenlijk vind ik dit stuk van de route redelijk nietszeggend. De aandacht wordt nog wel even afgeleid door een specht die ons hoog in een boom verwelkomt. Steeds denk ik dat dit het door het boekje bedoelde saaie stuk is. Helaas, dat moet nog komen. Dat blijkt namelijk een stuk van bijna een kilometer lang langs de N240 te zijn. Gelukkig wel op de naastliggende ventweg. In de verte zien we de rotonde die ons terug Medemblik in voert. Het lijkt een enorme lange kilometer. We hebben de pas er flink in om dit stuk snel te slechten. Vlak voor de rotonde kijken we even hoe we vanaf hier verder moeten. Nou, dat hoeven we niet. We moeten terug. Een heel eind. We hebben namelijk een afslag gemist. Onbedoeld hebben we het saaie stuk dubbel zo lang gemaakt als volgens de route zou moeten.

Teruggaan doen we echter niet. Via een fietspad komen we op de Admiraliteitsweg. Hier proberen we de route weer op te pikken. Dat kost even zoeken en wat navragen. Dan lopen we weer in de sporen van de Groene wissel het oude centrum binnen. Over een smal voetpad op de kademuur bewonderen we de haven aan onze rechterhand. Fijn om toch de route zo te kunnen beeindigen, want wat is het centrum van Medemblik sfeervol. Nog even het poortje bij de Bonifaciuskerk onderdoor en we zijn terug bij het beginpunt. De GPS zet ik uit op bijna 15 kilometer.

Direct de auto opzoeken doen we niet. In de Nieuwstraat is vast wel iets open voor een etappedrankje, een kop cappuccino in dit geval. Rumours is net open. De serveersters bergt nog even de stofzuiger op voor ze ons komt bedienen. Niet veel later zitten we aan onze koppies met een heerlijk glaasje koffielikeur erbij. Dat is nog eens een fijne afsluiting.

Deze Groene wissel is met uitzondering van het stuk langs de Groote Vliet, hoewel dat in de zomermaanden misschien anders aandoet, en de N240 beslist een aanrader.

Groene wissel Haarlem (105)

1 maart 2020

Groene wissel Haarlem, Bavo en Spaarne
Nummer 105
14 kilometer

Mooi stadje aan het Spaarne

Vaste plannen voor vandaag waren er niet toen we vanochtend wakker werden. Het was gisterenavond, of beter -nacht, een latertje. Na gezellige visite konden we het niet laten om de aflevering van Wie is de mol ondanks het vroege uur toch maar te bekijken. Daarom gingen de luiken vanochtend niet al te vroeg open. Eerst maar even ontbijt op bed, in de vorm van boekweitpoffertjes en dan bedenken wat voor actiefs we zouden kunnen gaan doen. Hardlopen? Neuh, daar staat ons hoofd toch echt nog niet naar, ook al wacht volgende week de CPC in Den Haag. Wandelen dan maar.  Voor onze volgende etappe van het Waterliniepad was het te laat. Via de Wandelzoekpagina  kwamen we uit op een Groene wissel. In Haarlem dit keer. Niet echt een stadswissel, die er overigens ook is, maar een wat uitgebreidere, 14 kilometer langs de Bavo en het Spaarne.

Het enige probleem is dat we de route niet naar boven getoverd krijgen. Wel kan René de GPX downloaden. Vorige keer leidde de route via zijn GPS ons prima. Wat kan er mis gaan? Het weer ziet er prima uit, de route lijkt mooi. We gaan op pad.

Groene wissel Alkmaar (463)

28 februari

Groene wissel Alkmaar 
Nummer 463
7 kilometer

Alkmaar; groen, grachten en gevels

Het slechte weer van de afgelopen dagen zorgde dat de wandelschoenen even in de kast bleven. Buienradar voorspelde voor vandaag 0% kans op regen. Meer aanmoediging had ik niet nodig. Een paar weken geleden kocht ik bij Het leesteken in Purmerend o.a. de Provinciewandelgids Noord-Holland met 22 wandelingen bedacht door WandelBart, Bart van der Schagt. Onder deze wandelingen ook een aantal Groene wissels. Eerder wandelde ik met Mariska de stadswissel Enkhuizen. Omdat ik niet al te ver wilde reizen en niet de hele dag aan het wandelen wilde besteden, viel de keuze op weer een stadswissel, Alkmaar dit keer. De stad is mij niet onbekend. Regelmatig rijd ik hierheen voor een bezoek aan een andere locatie van mijn werk, het Horizon College. Ook weet ik dat het een leuk plaatsje is. Toch ben ik er al een tijd niet geweest.

Om 9.45 uur sta ik met de wandelgids in de hand voor het stationsgebouw in Alkmaar. Het begin van de route is direct gevonden. Door de leuke Spoorstraat loop ik richting centrum. De winkelstraatjes laat ik voorlopig links liggen. De route voert me eerst over de stadswal. Rechts het water, links de gevels van leuke huisjes. Af en toe krijg ik een doorkijkje door een pittoresk straatje richting het centrum.

Groene wissel Enkhuizen (459)

7 februari 2020

Groene wissel Enkhuizen
Nummer 459
7 kilometer

De Drommedaris

En dan zit ik zomaar even thuis dankzij een propje in mijn hersenen dat even de boel blokkeerde. Heel even maar gelukkig. Nog een klein beetje last met concentratie en spraak, maar mijn benen doen het nog. Wandelen om het hoofd even leeg te maken en toch een beetje in beweging te blijven staat hoog op mijn lijstje. Nog niet voor hele dagen op pad, want er moet tussendoor toch nog een beetje rust worden gehouden, maar een korte wandeling mag altijd. Vandaar dat ik vandaag samen met Mariska richting Enkhuizen trein om daar de Groene wissel door de stad te wandelen.

Het weer zit ons mee. Er waait weliswaar een fris windje, maar de zon komt ons regelmatig gezelschap houden. De beschrijving van de route is nauwkeurig. Vooral fijn, omdat er geen routepijlen zijn die ons de weg zullen wijzen. Vanaf het station lopen we richting de Drommedaris, die eens deel was van de stadsmuur van Enkhuizen. Deze eerste kilometers leiden ons kriskras door oude straatjes met huizen met mooie gevels. Achter de straatjes ligt een park waar we doorheen wandelen. Opvallend is de kolonie blauwe reigers die zich hier heeft gevestigd. Het is een drukte van jewelste met af- en aanvliegen. Vanuit het park voert de beschrijving ons de wal op langs de stadsmuur langs de bastions van de oude muur. Je proeft hier gewoon de geschiedenis van de stad.