Noord-Hollandpad - van De Waal naar de veerboot

 9 juni 2024

zicht op Oudeschild

start: auto parkeren bij de veerboot, Texel Hopper (vooraf gereserveerd) naar halte hotel De Waal

etappe: 2

kilometers: 19,3

Het is zover, onze laatste dag op het Noord-Hollandpad ligt voor ons. Het is natuurlijk niet logisch dat etappe 2 onze afsluitende is, maar dat is een weloverwogen plan geweest. Een heel goed plan overigens, want we hebben al twee fijne nachten achter de rug in hotel De Waal. Wat een toplocatie om te finishen, of starten natuurlijk, met het Noord-Hollandpad. Vanuit onze kamer zagen we de geelblauwe sticker de route aanduiden. 

Na het uitchecken rijden we naar de veerboot. Hier parkeren we de auto om even later op de bus te hoppen die ons terugrijdt naar hotel De Waal. Voor de deur schieten we de startselfie. Vandaag starten we niet op grasdijken. In plaats daarvan volgen we de verharde Bomendiek. Tot 1613 kwam de zee tot dit punt. De dijk beschermde destijds tegen het water. 

op naar de laatste Noord-Hollandpadkilometers

volg de gele stickers (of blauw als je de andere kant op wilt)

Den Burg, het economisch hart van Texel, wordt geschampt. In Buurtskap De Tuunen, aan de oostkant van de plaats, staat duurzaamheid hoog in het vaandel. Op weg naar Oudeschild zien we dat Texel niet overal zo plat als een dubbeltje is. Voor ons glooit het landschap. Hier zien we ook de kenmerkende schapenboeten. Van de buschauffeur hebben we vanochtend gehoord dat die hooi- en voeropslagschuurtjes voor de schapen altijd met de opening naar het noordoosten zijn gebouwd. 

schaapsboetje

Op naar Oudeschild waar de koffie wacht. Makkie over deze geasfalteerde wegen. Uh, niet dus. In plaats van rechttoe rechtaan te gaan, stuurt het pad ons de jungle van Texel in. In eerste instantie hebben we niet direct door waar we terecht komen. Over een smal pad met prikkeldraad aan de linkerhand en een sloot rechts lopen we over een bonking weiland. Af en toe een houten klaphek doorstekend wordt het gras hoger en de ondergrond ongelijker. Kerktorentjes laten zien dat Oudeschild niet ver meer is. Na weer een hekje verandert de begroeiing. Gras maakt plaats voor riet. Een kapmes zou hier niet overbodig zijn. Het pad is onzichtbaar geworden. Het is nog verbazingwekkend dat er niet een man aan lianen voorbij komt zwaaien onder luid gejoel "me Tarzan". Het riet komt echt boven ons hoofd. De tekenspray maakt overuren.

En dan hebben we opeens zomaar weer vrij zicht op de kerktorentjes. Over een grindpad lopen we Oudeschild in. De route buigt naar rechts langs de dijk. Wij gaan het dorp in. Door sfeervolle straatjes lopen we naar het haventje. Schepen liggen klaar voor een rondvaart. Ondanks de gure wind is het redelijk druk. Zo druk zelfs dat we meerdere restaurants af moeten voor we een plekje vinden. Dat lukt, niet in het hipste tentje, wel met een mooi uitzicht over de haven. 

de haven van Oudeschild

zicht op Oudeschild

Over de dijk met zicht op het wad verlaten we het havenplaatsje. Om nog even het echte Texelse gevoel te krijgen mogen we nog een paar kilometer door de schapenpoep struinen over een grasdijk. Een omleiding in verband met vogelbroedgebied zorgt voor een korting op onze dagkilometers. Ook de alternatieve route is genieten geblazen, wat een klaprozen en meer kleurige flora!

nog even het echte Texel beleven

hekjes over

bloemenpracht

schuurtje in het groen...uh wit

Bij De Mokbaai, een brede inham, bereiken we het water weer. In de verte zien we de boot naar Den Helder al boven de duinen uitpiepen. Aan de overkant is de havenindustrie van Den Helder duidelijk zichtbaar. Het is eb. Allerlei soorten watervogels scharrelen op het wad hun kostje bij elkaar. Het is een bijzonder gezicht om de boot te zien vertrekken, terwijl het water hier zo laag staat. 

boot naar Den Helder

De Mokbaai

Slechts een duin rest ons nog van het eind van dit pad. Het is nog even bikkelen omhoog en dan zijn we er. Het Noord-Hollandpad is afgestapt. Op naar nieuwe wandelavonturen. 

• terug naar de vorige Noord-Hollandpadwandeling, van De Cocksdorp naar De Waal
• overzicht van onze Noord-Hollandpadwandelingen
• onze andere wandelavonturen

Noord-Hollandpad - van De Cocksdorp naar De Waal

8 juni 2024

vuurtoren Texel

start: vanaf Hotel de Waal met Texel Hopper naar de Vuurtoren in De Cocksdorp (vooraf reserveren)

etappe: 1

kilometers: 22,5km

Voor onze laatste kilometers op het Noord-Hollandpad zijn we naar het noordelijkste puntje van deze wandelroute afgereisd. Het klinkt een beetje krom, want deze afsluitende etappes zijn nummer 1 en 2. Dat komt omdat wij bij de start van het pad al een weekendje Texel voor ogen hadden. En hoe leuk is dat dan, om tegelijk een wandelpad af te vinken. Voor ons wandelweekend hadden we de perfecte uitvalsbasis gevonden, Hotel De Waal, ambassadeur van het Noord-Hollandpad. Een aftakking (zeer de moeite waard, ook als je niet in het dorpje verblijft) loopt voor de deur van het hotel. 

Na een prima ontbijtje, staan we om 10.15 uur voor de deur, want daar ligt de halte van de Texel-hopper, klaar om aan ons een-na-laatste Noord-Hollandpad avontuur te starten. Het busje verschijnt precies op tijd. Het wordt een gezellig ritje, met name door de kletsgrage chauffeur. 

De eindhalte is vlakbij de start van het pad. Toch lopen we eerst even naar de verderop gelegen vuurtoren. Die willen we natuurlijk even van dichterbij bekijken. Naar boven gaat niet lukken. Daarvoor hadden we vooraf een reservering moeten maken. We staan op een bijzonder stukje Texel. Ingesloten tussen de Noord- en Waddenzee torent het rood-witte gebouw 47 meter boven de zeespiegel uit. Voor de ingang staand geeft een blik naar links zicht op de Noordzee. Aan de andere kant spiegelt het water van de Waddenzee. Het is duidelijk dat je hier met storm niet wilt zijn. Er staat nu een windje met "slechts" kracht 4 en desondanks waaien we al bijna uit onze jas. 

Om bij de start van de route te komen nemen we een pad door de duinen. Een terugblik over onze schouder levert een mooi zicht op de vuurtoren op. Hoewel het officieel niet bij de route hoort, pakken we ook nog even een stukje strand mee. 

op pad

Vuurtoren en bijgebouwen

mooi terugblik

leuke strandhuisjes

op Texel

start (of finish) van het Noord-Hollandpad

Een informatiebord kondigt de start van het pad aan. Over een hekje heenstappend worden we een grasdijk opgestuurd. Een van de vele van vandaag. Stappend door het gras, de schapendrollen vermijdend lopen we naar De Cocksdorp. Aan ons linkerhand golft het water van de Waddenzee. Het dorp zelf wordt slechts gepasseerd. Vanaf de dijk kijken we een gezellig aandoende straat in. 

De kust wordt verlaten. Via een, heel klein, bos bereiken we een uitgebreid grasveld. Op zoek naar hekjes om van de ene weide naar de andere te geraken, lopen we kriskras door het gras. De koeien, en we ontdekken zelfs een stier, staan gelukkig op grote afstand. Met het verlaten van het gras, laten we ook de route even achter ons. Rechts ligt namelijk IJsboerderij Labora. Hoewel het niet echt heel zonnig weer is, gaat een ijsje er natuurlijk wel in. Voordeel van dit iets minder warme weer is dat er nu in ieder geval volop plek is bij de picknickbanken. 

typisch Texels

En verder gaan we weer. Even niet over grasdijken maar over een grindpad dat ons naar een trekpontje voert. Gelukkig is het geen breed water, want het pontje ligt aan de overkant. Het is trouwens altijd leuk om zo'n handtrekpontje te moeten bedienen om het pad te kunnen vervolgen. 

Aan de overkant krijgen we kilometers graskades voor onze kiezen. Het is even doorstappen geblazen. Schapen met lammetjes zorgen voor afleiding. Ze maken zich ruimschoots voor wij in de buurt zijn uit de voeten. Een grote groep meeuwen volgt een ploegende trekker. Verder is het gras en akkers dat de klok slaat. Tot we de verharde Zaandammerdijk bereiken. Hier lonkt een alternatieve, kortere route. Voor ons vormen zich al even donkere wolken. In de verte zien we de regen al vallen. Wat doen we? Gaan we voor de kortere, dus wellicht drogere route of volgen we "gewoon" het pad. We zijn niet van suiker, dus we gaan voor laatstgenoemde optie. Het brengt ons naar Natuurgebied Waalenburg. De eerste druppels zorgen dat een pauzemoment hier maar kort wordt. Echt hard regent het niet en niet veel later kunnen de capuchons ook weer af. Het is duidelijk waarom deze langere weg is gekozen. Het gebied is echt prachtig. Wat een vogelsoorten komen hier voor! 

ach Margrietje

veilig op afstand

stoere schaapjes

fleurig

door de regen

gele velden

De in de steigers staande kerk van De Waal is al even in zicht. Er rechtstreeks heen lopen doen we echter niet. Zelfs in de buurt van De Waal wordt nog een omweg genomen die ons langs het dorp voert. Bij het bereiken van de doorgaande weg zit het er voor vandaag op voor ons. We buigen af naar het dorp, waar een etappedrankje wacht bij Hotel De Waal. De gastheer opent de deur als hij ons aan ziet komen. Precies op tijd, want een paar minuten later begint de echte plens. 

Nog maar een stuk Noord-Hollandpad in het verschiet...

• op naar de volgende wandeling, van De Waal naar de veerboot
• terug naar de vorige wandeling van het Noord-Hollandpad
• overzicht van onze Noord-Hollandpadwandelingen
• onze andere wandelpaden

Noord-Hollandpad van Julianadorp naar Den Helder

19 maart 2023

start: een auto bij de finishplek op het parkeerterrein van de boot naar Texel, de ander in Julianadorp op het terrein van Noorderhaven

etappe: restant nummer 4, nummer 3 in zijn geheel en start met nummer 2 tot boot (alle contra)

kilometers: 19,7

Ons ontmoetingspunt van vandaag is een bijzonder, de parkeerplaats van de boot naar Texel. Niet dat we die vandaag al nemen, nee, het enige Waddeneiland dat tot de provincie Noord-Holland behoort, bewaren we voor een weekend later deze lente. Om op de parkeerplaats te komen rijden we door een bedrijvig gebied waar alles marine en zee ademt. Deze zelfde weg nemen we even later weer, maar nu met zijn vieren in de auto op weg naar onze startplek in Julianadorp. 

Vijf weken geleden stopten we hier onze GPS'en na een niet heel gevarieerd stuk Noord-Hollandpad. Bij het uitstappen zien we dat het vandaag in ieder geval een stuk kleurrijker zal zijn. De sneeuwklokjes laten weliswaar al enigszins een beetje beteuterd hun kopjes of beter klokjes hangen, maar het geel van pollen narcissen kleurt ons tegemoet op de beschutte paden op het terrein van Noorderhaven. 

Via verschillende wijken lopen we naar de rand van Julianadorp, dat over het terrein van Landalpark Ooghduyne wordt verlaten. Rechts voor ons uit rijgen weilanden zich vrijwel tot aan Den Helder aaneen. Links van ons zien we, nadat we een rij vakantieparken zijn gepasseerd, redelijk dichtbij de heuvelachtige duinen. Soms over een verhard fietspad, dan weer over de graskade langs een sloot, lopen we noordwaarts. De velden om ons heen kleuren voornamelijk geel van de narcissen. Een reiger vliegt op tegen de gele achtergrond. Af en toe verschijnt een andere kleur, bijvoorbeeld het paars van hyacinten. Tulpen zien we niet. Het pad ligt aan de rand van Mariëndal. Vroeger waren dit bollenvelden, maar tegenwoordig is het een natuurstruingebied met lage duintjes, duingraslanden en waterpartijen. 

De Helderse Vallei is het "speelgebied" van Mariëndal. Het bezoekerscentrum en de echte speeltoestellen als bijvoorbeeld het klimbos laten wij links liggen. Wij koersen rechtstreeks op het pannenkoekenhuis af. De Pannenkoekenvallei zit bomvol, maar toch wordt nog een plek voor ons gevonden. 

Met volle buiken kunnen we aan de tweede helft van deze wandeling beginnen. Het lijkt niet zo ver meer, want we zijn immers al in Den Helder aangekomen. Toch is het nog bijna 10 kilometer stappen. Over een fietspad langs de rand van een woonwijk volgt nu een iets minder gezellig stuk van deze route. Parken vol zonnepanelen worden gepasseerd. De voormalige jeugdinrichting, nu een COA, ligt als een eenzame boei in een leeg stuk bouwland. 

De Nollen zijn van 31 oktober tot 31 maart gesloten voor publiek. Langslopend zien wij een landschap met her en der wat sculpturen. Het blijkt een kunstproject te zijn van R.W. van de Wint. Twee grote bouwconstructies staan er wat verlaten bij. Het bord dat aangeeft dat hier museum De Nollen wordt gebouwd lijkt achterhaald. Nazoeken op internet maakt duidelijk dat dit project al sinds 2003 loopt. Een groot gemis dat wij nu niet naar binnen komen is het wat ons betreft niet. 

Aan de andere kant van station Den Helder Zuid, dat we via een mooi gemozaïekt tunneltje onderdoor steken, leidt de route ons de stad in. Tijdens de pannenkoekenpauze hebben we in het boekje van het Noord-Hollandpad gelezen wat voor invloed Napoleon hier heeft gehad. Fort Dirksz. Admiraal is een van zijn nalatenschappen. Het is gebouwd als middelste fort van de stelling van Den Helder. Vanaf de heuvel van de overkant hebben we er een mooi zicht op. Het blijft niet alleen bij kijken, want de route voert er ons even later dwars door- en overheen. Geïnteresseerd bekijken we de overblijfselen van de luchtdoelbatterij die de Duitsers er tijdens de Tweede Wereldoorlog hebben opgebouwd als onderdeel van de Atlantikwall. 

Vanaf hier is het niet ver meer naar het station van Den Helder. Hier ligt de start en voor ons dus de finish van etappe 3. De auto staat even verderop op Marinebasis Willemsoord, ooit aangelegd na opdracht van Napoleon. Geen wonder dat we vandaag tijdens onze wandeling meerdere keren een routeaanduiding met het silhouet van de Franse generaal zijn tegengekomen. 

Het oude terrein is een combinatie van musea en relikwieën en oude gebouwen die een nieuwe bestemming hebben gekregen. In een van die gebouwen scoren wij ons etappedrankje. Met af en toe een stop bij een bezienswaardigheid in de vorm van een oud schip, oorlogsboten en een enorme onderzeeër wandelen we naar de aanlegplaats van de boot naar Texel. De routeaanduiding stuurt ons de vertrekhal. Dat doen we niet. Nu nog niet in ieder geval. Voor vandaag zit het erop. We keren huiswaarts, via Julianadorp uiteraard, waar we onze auto weer oppikken. 

Het was weer een fijne wandeldag. Hoewel we de zon niet hebben gezien, hebben we over het weer absoluut niets te klagen. Het was wat heiig. Vandaar waarschijnlijk ook de misthoorn die we toen we in Den Helder kwamen meerdere keren hoorden blazen. Maar, het belangrijkste, we hebben geen spatje gevoeld. Van het Noord-Hollandpad resten nog drie-en-halve etappes, twee op Texel en anderhalf als uitloper naar Den Oever. 

• op naar de volgende etappe
• terug naar de vorige wandeling, van Wieringerwaard naar Julianadorp
• overzicht van onze Noord-Hollandpadwandelingen
• onze andere wandelpaden

Noord-Hollandpad van Wieringerwaard naar Julianadorp

12 februari 2023

start: een auto bij de finishplaats in Julianadorp op het terrein van 's Heerenloo. De andere auto laten we achter bij het startpunt bij Molen de Hoop in Wieringerwaard

etappe: nummer 4 contra, van Wieringerwaard naar Julianadorp

kilometers: 13

De  skyline van Wieringerwaard is een bijzondere. De robuuste watertoren, met z'n ruim 50 meter de hoogste van Noord-Holland, en de wieken van Molen de Hoop torenen boven de huizen uit. Bij laatstgenoemde, van oorsprong een poldermolen, maar later verbouwd tot korenmolen, vinden we een parkeerplek. Pal aan de route, want naast de molen kunnen we direct de grasdijk opstappen. Direct na het hek overgeklommen te zijn, stap ik met een schoen in de modder. Ach, dan hebben we dat ook weer gehad. Schone schoenen zijn ook vandaag weer een utopie. 

De eerste kilometers is verkeerd lopen onmogelijk. Rechttoe, rechtaan lopen we over de met sappig groen gras bedekte Noorddijk naar Oudesluis. Toch is het oppassen geblazen. Om de zoveel meter geeft een witte marker in de grond aan dat we op moeten letten. Niet overbodig, want bij die paaltjes zien we elke keer een ondiep gat met een mollenklem erin. Voor ons uit rent een roedel (of volgens Google een sprong) hazen. Dezelfde pagina op Google leert dat deze beestjes in deze periode vaker over de kale velden heen-en-weer rennen. Rammelen schijnt dat te heten. 

In de verte zien we Oudesluis opdoemen. Dit dorp heeft zijn naam niet zomaar gekregen. Hier ligt namelijk de oudste sluis van Nederland. Het is niet het enige bezienswaardige bouwwerk van de plaats. Ook het oude kerkje, nu in gebruik als cultuurcentrum is heel sfeervol. 

De schapen staan nog op stal, dus over lege grasdijken lopen we naar de N249. Wat overstapjes verder lopen we over het gras langs de best drukke weg. Gelukkig niet voor lang, want we mogen linksaf naar het westen de polder in. Een zilverreiger (en niet een witte reiger, weten we inmiddels dankzij Gerard :)) staat parmantig midden op het met riet bedekte grasland. Een foto lukt niet, want de vogel is dan inmiddels weer gevlogen. We verlaten de grasondergrond en lopen verder op, ja echt, de verharde Grasweg. Het is even fiks doorzagen...uhm, doorstiefelen tot het Noord-Hollands Kanaal. De lunch van de veerman zit erop en we kunnen dus direct met het pontje naar de overzijde. 

Hier komen we op het terrein van 's Heeren Loo in Noorderhaven, een beschermd wonen complex. Het lijkt hier een walhalla voor sneeuwklokjes want overal zien we groepjes witte kelkjes. Op weg naar de auto passeren we het Beleefbos en de afgezaagde Timmerwerkplaats. Het was maar een relatief korte etappe vandaag. Voor het mooie hadden we nog een maandje moeten wachten om dit stuk Noord-Hollandpad af te strepen. De bollen op de enorme velden hier tonen hun kleurenpracht namelijk helaas nog niet. Waarschijnlijk hebben we op het deel naar Den Helder over een paar weken meer succes. 

• op naar de volgende etappe, van Julianadorp naar Den Helder
• terug naar de vorige etappe, van Winkel naar Wieringerwaard
• overzicht van onze Noord-Hollandpad-wandelingen
• onze andere wandelpaden