Posts tonen met het label Noord-Holland. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Noord-Holland. Alle posts tonen

maandag 18 november 2024

Floris V-pad van Kortenhoef naar Nieuwer ter Aa

9 november 2024


start: 1 auto bij einde etappe in Nieuwer ter Aa, andere in Kortenhoef op de Kerklaan
kilometers: 19,5
etappe: 3 volgens Wandelnet

De route van vandaag ziet er op papier afwisselend uit, een route door waterrijk gebied, een leuk dorpje en als toetje nog een veerritje over het Amsterdam-Rijnkanaal. Bovendien belooft het ook nog eens redelijk wandelweer te worden, okay, er is wat miezer voorspeld en van een blauwe lucht is geen sprake, maar toch staat niets een mooie dag dan nog in de weg, toch? En dat klopt helemaal. 

Eindigden we vorige keer in Kortenhoef in ganzenpas achter elkaar in de berm om de auto's te ontwijken, de eerste kilometer van vandaag lopen we op dezelfde manier over dezelfde, drukke weg. Tot we via een knus bruggetje het Oppad inslaan, een oud kerkenpad door weilanden en moerasbos. Tot de drukke N201 lukt het ons om de modderpoelen te ontwijken. Aan de buitenrand van Hilversum maken we een grote bocht om de N201 om in precies tegengestelde richting de route te vervolgen. Dat doen we overigens pas na een koffiestop bij de al volledig in kerstsfeer gehulde Intratuin. 




Opnieuw lopen we over een zompig pad door een moerasbos. Bosschages ontnemen ons grotendeels het zicht. Toch piept er een kerktorentje tussen de bomen door. De begroeiing wordt kariger. We zien ons omringd door water. Het kerktorentje van Oud-Loosdrecht toont zich in vol ornaat. Wat een mooi pad is dit! Na het oversteken van Moleneind, dat overigens het verlengde blijkt van de weg waar wij deze wandeling startten, hebben we helemaal een weids uitzicht. Wellicht dat de naam van het water hier, de Wijde Blik iets daarmee van doen heeft. Er schijnen in dit plassengebied bijzondere planten- en verschillende diersoorten voor te komen. Wij zien er niets van...of we herkennen ze niet. Het maakt het genieten niet minder. Ongemerkt zijn we Utrecht ingestapt en hebben we Noord-Holland achter ons gelaten. De huizen langs het pad worden steeds uitbundiger. Wat een optrekjes staan hier! 






Richting de even verderop gelegen Vecht worden de huizen niet minder fraai. Even moeten we naar Vreeland om daar via een brug aan de overkant van de rivier te geraken. De meander van het water volgend, komen we in het zogenaamde Stichtse Paradijs. Deze bijnaam dankt Loenen aan de Vecht aan de vele buitenplaatsen hier in de buurt. Vergaapten we ons net al aan de huizen, hier wordt het niet minder. En dat geldt niet alleen voor de enorme villa's, in het dorpje staan ook schattige, kleine huizen. Je zou er zo kunnen wonen...

Trouwens, dat hebben wij gedaan, okay, het was slechts een nachtje. We hebben overnacht in het zogenaamde bruidshuisje tijdens ons Waterliniepadavontuur. En dat was inderdaad een erg leuke ervaring. Slingerend door straatjes met mooie huizen, waarvan bij sommige de tuinen aan de overkant van de rivier liggen, gaan wij op zoek naar een lunchadres. Dat lukt! 











Met gevulde buiken vervolgen we onze route langs de Vecht. Hier krijg je niet snel genoeg van. Wat een mooie plaatjes levert deze rivier op. De vele buitenhuizen met theepaviljoentjes dragen hier natuurlijk aan bij. Steeds weer zorgt een bocht voor een ander uitzicht. Op het eerder genoemde Waterliniepad liepen we aan de overzijde van de rivier, waar een bredere weg loopt. Nu lopen we over een smal, onverhard pad onder knoestige bomen in herfstkleuren. Het vergroot het genietgevoel. 

In Nieuwersluis, een voorheen vermaarde plaats voor dienstweigeraars die hier in de petoet werden gezet, verlaten we het Jaagpad. Even stappen we op een fietspad langs de Rijksstraatweg tot het Laantje van Over Holland ons bij het Amsterdam-Rijnkanaal brengt. Hier zien we even verderop het veer al liggen dat ons naar de overkant vaart. We zijn niet de enigen. De andere passagiers blijken ook wandelaars van het Floris V-pad. We raken met elkaar in gesprek. Verrast kijken we op als een van hen René aankijkt en zijn naam noemt. Ze herkent hem van onze wandelblogs. Straks wordt hij nog een BW'er...











Nog een ruime kilometer scheidt ons van de etappefinish. En laat onze GPS nu net klingelen als we bij de auto aankomen. Wat een verrassend mooie wandeling was dit stuk tussen Kortenhoef en Nieuwer ter Aa. Zo ontdek je toch steeds weer een mooi stukje Nederland. 

zaterdag 5 oktober 2024

Floris V-pad van Muiden naar Kortenhoef

5 oktober 2024


start: een auto bij eind van de etappe andere auto bij P2 Mariahoeveweg in Muiden. Daarvandaan begint de wandeling
kilometers: 18,2
etappe: restant van 2 (volgens Wandelnet)

Het is al weer bijna een half jaar geleden dat we onze laatste stappen zetten op het Floris V-pad. In de tussentijd hebben we met z'n viertjes niet stil gezeten. Zo rondden we het Noord-Hollandpad af tijdens een gezellig weekend op Texel. Nu kunnen we onze tocht naar Bergen op Zoom dus alle aandacht geven. Te beginnen met het stuk tussen Muiden en Kortenhoef. 

De eerste paar honderd meter van vandaag zijn niet onbekend. Weliswaar lopen we nu in tegengestelde richting, maar in april hebben we dit stuk al afgevinkt. Muiden is namelijk een soort lus in de route. Natuurlijk mag deze plaats niet ontbreken op het Floris V-pad, maar voor de doorgaande route moeten we weer even terug langs de Vecht om even verderop de geasfalteerde weg in te ruilen voor graspaden. 





Struinend door het hoge, natte gras over de ongelijke grond lopen we richting de bogen van de Zandhazenbrug. Links van ons raast het verkeer over de A1. In een dichterbij gelegen sloot maakt een gracieuze zwaan zich totaal niet druk om de verkeersdrukte. Richting het Naardermeer wisselen verharde en onverharde paden elkaar af. Als de graskades erg blubberig worden, kiezen we het hazenpad en stappen we over het naastgelegen fietspad verder. Eigenlijk maken we weer een boog richting Weesp. Bij Fort Uitermeer, behorende bij de Stelling van Amsterdam, worden we met de Vecht herenigd. Hier, aan het water, strijken we neer op het terras van restaurant Porterhouse. Het is net voor twaalven, dus in plaats van koffie met lekkers, kiezen we voor een vroege lunch. Wat is het genieten om begin oktober nog buiten, zelfs in korte mouwen, te kunnen lunchen. 

Een kilometer of twee lopen we langs de Vecht over een fietspad. De rivier laten we achter ons, maar niet het water. We komen nu in het Plassengebied. Een zompig graspad brengt ons naar de oever van de Spiegelplas. Aan de overkant van het water zorgt de kerktoren van Nederhorst den Berg voor een mooi plaatje. Na het oversteken van een pittoresk bruggetje lopen we zo'n beetje middendoor de Ankeveensche Plassen. De doorgaande weg in Ankeveen steken we rechtover om aan de overkant op opnieuw een laatste stuk graskade te bedwingen. Vlak voor 's Graveland delen we het gras met een kudde schapen, die zich, zoals gewoonlijk, snel voor ons uit de voeten maken. 








De laatste twee kilometer naar Kortenhoef gaan grotendeels over drukke wegen. Achter elkaar lopen we zoveel mogelijk in de berm om de achterop komende auto's te vermijden. Na 18 kilometer piepen de GPS'en, etappe 2 van het Floris V-pad is afgevinkt. Het was deels al een bekende route door eerder gestapte LAW's, zoals het Waterliniepad, maar toch blijft dit een mooi stuk om te lopen. Bovendien hebben we tijdens het wandelen weer fijn bijgekletst en zat het weer enorm mee. 


Floris V pad - van Weesp naar Muiden

14 april 2024


start: een auto wordt achtergelaten op carpoolplek Muiden, met de ander rijden we naar P+R in Weesp. Hiervandaan start de wandeling
kilometers: 12
etappe: deel van 2 (volgens Wandelnet)
bijzonderheid: bezoek aan Muiderslot

De start met dit laatste deel van het Diagonaalpad hebben we ongeveer een maand geleden gemaakt. Vandaag wacht etappe 2 op onze route naar Bergen op Zoom. Althans, we stappen slechts een deel van de etappe. Het Muiderslot is bijna altijd wel een bezoek waard, maar tijdens het wandelen van juist dit LAW, mag je dit voormalige kasteel gebouwd onder bewind van Floris V natuurlijk niet zomaar voorbij lopen. En dat doen we dus ook niet. 


Maar eerst mogen we de route ernaartoe nog afleggen. Dat doen we vanaf het station in Weesp. Om aan te sluiten op de route, zoeken we het punt waar we deze de vorige keer hebben verlaten. Geen straf, want deze stad aan de Vecht is erg sfeervol. Helaas zijn op dit vroege tijdstip de koffietentjes nog gesloten. Hoewel, als we na een rondje centrum weer teruggekeerd zijn bij het water, zien we wat reuring op een terras bij het sluisje. We hebben geluk, Café Toeters en Bellen gaat net open. Aan de waterkant nemen we plaats. Even later zitten we allen achter een koffie en een dik appelgebak. Je kunt zo'n wandeldag maar beter goed beginnen. 







Fort Ossenmarkt ligt op een eiland in de Vecht. Andere wandelpaden brachten ons al eerder voorbij dit verdedigingswerk, zowel het Waterlinie-, het Westerbork- als het Trekvogelpad komen hierlangs. De Geniebrug over het tweede deel van de Vecht is onder constructie. Via een deinende brug op drijvers bereiken we de overzijde. Onder het spoor door komen we op de Lange Muiderweg langs de Vecht te lopen. Van het water zien we trouwens weinig. Het zicht wordt geblokkeerd door woonarken. Rechts liggen de weidse polders. In de verte zijn de bogen van de Zandhazenbrug zichtbaar. 

Aquaduct Vechtzicht in de buurt van Muiden blijft bijzonder om overheen te lopen. Onder ons jakkeren auto's op de A1, links van ons varen boten over de Vecht. Nazoeken levert op dat het bouwwerk met zijn 65 meter het breedste aquaduct van Europa is. 

Muiden verwelkomt ons met een fort. Ook deze vestingplaats is sfeervol. Met dit mooie weer is het druk op het water. De sluis in het midden van de plaats heeft het dan ook druk. De terrassen lonken, maar eerst bezoeken we het slot. Vooraf hebben we kaartjes gereserveerd. Alle vier zijn we in bezit van een museumjaarkaart, dus de entree kost ons niets. 







Zo'n slot blijft bijzonder. Het is alsof de poort een toegangsdeur naar het verleden is, een interessant verleden. Hier komen de voormalige Zuiderzee en de Vecht samen, voorheen precies de grens tussen Holland en Utrecht. Met het bouwen van een kasteel zorgde Floris de Vijfde ervoor dat hij tol kon heffen bij de voorbijvarende schepen. Laten we zeggen dat het hem geen windeieren legde. 

Al dwalend door de zalen en over de balustrades, maken we een reis door de tijd, van de middeleeuwen tot nu. Niet alleen Floris en zijn naasten woonden in het kasteel, het heeft ook nog een andere bekende bewoner gekend, P.C. Hooft. Het kasteel komt bij zijn werk als drost en baljuw in de regio Gooiland. Zoals nu bekend is, lag bij die baan niet echt zijn passie. Dat was schrijven. Omdat hij vaak eenzaam was in het grote kasteel, nodigde hij wat schrijfmakkers uit, zoals Bredero, Vondel en Huygens. Deze groep vormde uiteindelijk de Muiderkring. 





Niet alleen binnen is bezienswaardig. Ook de kasteeltuinen zijn een kijkje waard. Het geeft bovendien een mooi zicht op het kasteel. Ook als we even later over de vestingwallen lopen en af en toe een blik achterom werpen, kunnen we het niet laten om nog wat plaatjes te schieten. 

Zo lopend over de vestingwallen zien we plots op een soort boomstammetje in het water een ijsvogel zitten. Deze moet natuurlijk ook worden vastgelegd. Dat lukt wonderbaarlijk goed. Hij blijft mooi stil zitten. Zo lang, dat het toch wel wat argwaan bij ons opwekt. Terecht, zo blijkt. Het is namelijk geen ijsvogel, maar een ijzeren vogel. 


Het plezier lag vandaag niet in de kilometers, maar in de combinatie van het wandelen en het bezoek aan het slot. Leuk om deze combinatie op dit pad te hebben kunnen maken.