13 april 2026
.jpg)
etappe: 7 en 8
kilometers: 26,8
Al om 5 uur worden we wakker gekukeld in ons comfortabele Vrienden op de Fiets onderkomen. Het is nog donker, dus we vermoeden dat de kippenbedoening achter het huis een beetje van slag is. Als het ontbijt wordt gebracht krijgen we een verklaring, en verontschuldigingen trouwens. Wat blijkt, het licht in het huis is aan blijven staan en meneer haan dacht dus dat het al ochtend was. Gelukkig hebben wij na 5 uur nog even lekker twee uurtjes kunnen tukken. Het ontbijt is super-de-luxe. We leggen een mooi ondergrond voor de kilometers van vandaag.
Om 9:15 uur gaan we op pad. Op de dijk bij het kerkje ritsen we in op de route. De 12e-eeuwse kerk stond oorspronkelijk middenin het dorp. Dat de Waddenzee niet altijd vriendelijk is en soms land verzwelgt heeft ervoor gezorgd dat het kerkje nu bijna tegen de dijk aan ligt gevlijd. Voor de kerk pronkt De Wjirmdolster, een beeld ter ere van hardwerkende vrouwen die zeepieren opgroeven voor de visvangst. Halverwege de opgang van de dijk staat een ander monument. Dit herdenkt omgekomen vissers tijdens een ramp in 1883.
In het wandelboekje hebben we gezien dat ons tot Lauwersoog bijna 13 kaarsrechte kilometers wachten. De enige variatie die wij kunnen bedenken is of we op de dijk, aan de zeekant of aan de landzijde wandelen. De hoeveelheid schapen, en hun drollen, zijn veelal bepalend voor dit besluit. Het weidse uitzicht over Waddeneilanden Ameland en Schiermonnikoog aan onze linkerhand en aan de andere zijde het vlakke land blijft imponerend. Wat een ruimte!
Moddergat kondigt zich aan met opnieuw een beeld en een monument. De in brons gegoten vissersvrouw met kind op haar arm staat voor de tevergeefs op de terugkomst van hun man wachtende vrouwen. Bovenop de dijk staan de namen van de mannen die op zee bleven door de ramp in 1883. Naar beneden kijkend zien we schattige, oude vissershuisjes op een soort pleintje. Ze blijken onderdeel te zijn van Museum 't Fiskerhuske. Laat onze Museumjaarkaart hier nou gehonoreerd worden. Even later worden we ondergedompeld in het verhaal van zowel Moddergat als de omliggende dorpen. We zien hoe de mensen destijds leefden en wat de impact was van de ramp van 1883. De bijzondere expositie, De achterblijvers, is een eerbetoon aan de eerste kwelderbewoners. Keramieken koppen, geboetseerd naar historische fotoportretten zijn tijdens een volledige cyclus van eb en vloed in het water gefilmd. De koppen hebben nu een plek in het museum.
En door gaan we weer, zwenkend van land- naar zeezijde. Als we over een hek klimmen worden we bijna belaagd door een stampede van schapen. Nog enigszins op afstand verwachten ze dat we het hek voor hen zullen openen. Het is bijna zielig, maar ja, het hek zal er niet voor niets staan.
Lauwersoog doemt in de verte op met 3 grote sluizen. Als we deze oversteken belanden we in Groningen. De route doorkruist militair oefengebied De Marnewaard. Op social media platforms hebben we gelezen dat het gebied tijdens oefeningen is afgesloten. Naspeuren leert ons dat voor vandaag geen oefeningen gepland staan. Op een informatiebord bij de brug in Lauwersoog staan verschillende datums wanneer oefeningen worden gehouden. Die van vandaag staat er inderdaad niet bij. We verwachten het gebied dus te kunnen doorsteken. We kiezen dan ook niet voor de alternatieve route. Maar...tada...als we voor het hek staan, hangt daar toch echt een dik slot omheen met een bord verboden toegang. Ja hoor...hoe dan?! Nou, gelukkig hoeven we maar zo'n 100 meter terug om toch de alternatieve route te stappen. Die lijkt trouwens niet heel enerverend. Volgens het boekje is het een rechte weg met slechts een bocht en veel asfalt. Nou ja, wat moet, moet. Het rechte en het asfalt klopt inderdaad. Maar we lopen langs het enorme Lauwersmeer dat prachtige vergezichten oplevert.
Uitkijktoren Vlinderbalg is vooral bedoeld om 's nachts naar de sterren te staren. Overdag is het een geschikt punt om vogels te spotten. Wij zien alleen de enorme uitsnede van een zeearend. Het beest kan een spanwijdte van wel 2,4 meter bereiken. Even verderop verlaat de alternatieve route het asfalt om richting een vogelkijkhut te gaan. Een vogelspotter met een megacamera houdt haar lens op de lucht gericht. Een roofvogel met prooi in zijn klauwen vliegt, nog redelijk hoog, over ons hoofd. De vogelaar geeft aan dat het waarschijnlijk om een visarend gaat. Ze heeft ook al zeearenden gespot. Op haar aanraden houden we het gedrag van de vele ganzen hier in de gaten. Als zij nerveus worden, volgens ons zijn ze dat trouwens altijd, dan is de kans groot dat er een roofvogel in de buurt is. We zijn nog geen honderd meter verder of een hele toom vliegt op. En ja, daar zien we heel gracieus een enorme vogel rustig rondcirkelen.
Nog steeds op de alternatieve route zien we een aantal enorme satellietschotels. Ze behoren tot de Willem Lodewijk van Nassaukazerne. Deze speelt een belangrijke rol in de militaire satellietcommunicatie in Nederland.
Na nog wat ongezellige kilometers langs een doorgaande N-weg slaan we af naar Vierhuizen. Hier zijn we ook weer op de originele route beland. De wieken van een molen en een kerktoren laten ons weten dat het dorp niet ver meer ligt. Dat klopt. We hebben er bijna 27 kilometer opzitten als we de auto weer bereiken. Het waren slechts 2 dagen op het Nederlands Kustpad, maar het voelde als een mini-vakantie. Snel huiswaarts. Morgen wacht een gewone werkdag.
- op naar de volgende etappe op het Nederlands Kustpad van Vierhuizen naar
- terug naar de vorige etappe op het Nederlands Kustpad van Ferwert naar Wierum
- overzicht van onze wandelingen op het Nederlands Kustpad
- onze andere wandelpaden
