Marskramerpad van Oldenzaal naar Borne

24 augustus 2025

start: vanaf de B&B in 15 minuten naar P+R Borne, met de trein via overstap in Hengelo in 27 minuten naar Oldenzaal

etappe: 2

kilometers: inclusief aan- en uitloop 20

Op 14 mei 2021 drukten wij onze GPS voor het Kurhaus in Scheveningen. Een nieuw wandelavontuur was van start. Ruim 4 jaar later staan we nu aan het begin van de laatste etappe van het Marskramerpad. Het is altijd een speciaal gevoel. 

Omdat we gisteren de lange etappe van Bad Bentheim naar Oldenzaal hebben afgevinkt, hebben we vandaag iets meer tijd om rustig op te starten. René rent zelfs nog een rondje in de buurt van de B&B. Daarna ontbijten we op ons gemak, pakken de auto in, nemen afscheid en koersen naar P+R in Borne. Het wordt al een beetje een bekende plek. De koffie van De Koffiekaravaan op het station smaakte eergisteren dikke prima. We hebben nog wat minuten voor de trein naar Hengelo vertrekt, dus we scoren nog een bakkie. Via Hengelo belanden we binnen het half uur in Oldenzaal. De route ligt maar een meter of 200 van het station. Ons laatste stuk LAW 3 is begonnen. 

De eerste kilometers laten zien hoe leuk de binnenstad van Oldenzaal is. Onze startselfie schieten we bij een eerbetoon aan Hermanna-Molkenboer Trip. Zij zorgde dat er in de haar nagelaten textielfabriek Molkenboer, de vrouwonvriendelijke korsetten werden vervangen door soepel zittende exemplaren. Door op deze zondagochtend rustige, maar heel knus aandoende, straten, lopen we door de binnenstad. 

Eenmaal buiten de stad stuiten we al snel op een enorme plas. Het is recreatiegebied Het Hulsbeek. Fijn, want daar is dan vast ook horeca. En dat klopt. Het Buitenhuys nodigt uit met een groot terras en openstaande deur. Mooi, want ik moet heel nodig...als ik echter naar binnen wil lopen wordt er vanaf het terras een bozig "hallo?" geroepen. Ik vraag of ze een toilet hebben waar ik gebruik van mag maken. Een man die bezig is het terras schoon te spuiten, roept "nee" en geeft met een zwaai van zijn arm aan dat ik weer weg moet. Ok, dat doe ik dus ook, maar het had ook iets anders gekund, toch?

Over single tracks vervolgen we onze route langs het water. Bospaden en plattelandsweggetjes brengen ons richting Deurningen. Rustpunt Sniedershof ziet er te uitnodigend uit om zomaar langs te lopen. Eerst een beker cup-a-soup om even bij te komen en daarna een kop koffie zorgen dat we er weer helemaal tegen kunnen. Bovendien maken we een gezellig praatje met een ander stel Marskramerpadstappers. Zo leuk om wandelverhalen uit te wisselen. 

Op naar Deurningen. Dwars steken we het dorp door om aan het eind een soort van tropisch zwemparadijsglijbaan gewoon in een achtertuin te zien staan. Wel een beetje bijzonder. Opnieuw lopen we over rustige plattelandsweggetjes. Dat stapt best fijn zo richting Borne. En dan heeft de route nog een verrassing in petto. Kon de tekenspray de afgelopen dagen diep in de tas blijven, nu moet deze toch tevoorschijn worden gehaald. De laatste kilometers naar Borne gaan over een stuk weiland dat al een tijd niet gemaaid is. Zigzaggend door de brandnetels komen we op een stuk met iets minder hoog groen. Verbaasd zien we dat onze GPS'en afwijkend zijn. Beide hebben we deze via Wandelnet gedownload. Vrij recent. Omdat de GPS van René overeenkomt met de routeaanduideling volgen we deze. Met goed gevolg, want na een kilometer of 20 staan we op hetzelfde punt als afgelopen vrijdag. We zijn er. Het Marskramerpad is volledig afgestapt. 372 Officiële kilometers van Kurhaus naar kuuroord hebben we overbrugd. Als een soort van toetje mogen we nog 2 kilometer door Borne om bij de auto te komen. 

Terugkijken op deze lange-afstands-wandeling doen we later. Eert maar weer huiswaarts. De vakantie zit er nu toch echt op. Morgen mag ik weer aan de slag. En dan op naar nog lopende of nieuwe wandelavonturen!

• terug naar de vorige Marskramerpadwandeling, van Bad Bentheim naar Oldenzaal
• overzicht van onze Marskramerpadwandelingen
• onze andere wandelpaden

Marskramerpad van Bad Bentheim naar Oldenzaal

23 augustus 2025

start: vanaf de B&B met de auto in 15 minuten naar P+R Oldenzaal, trein in 10 minuten naar Bad Bentheim

etappe: 1 

kilometers: 27

overnachten: B&B De Tuinkamer in Enschede

Eigenlijk was het plan om te finishen in Bad Bentheim, want dat is de volgorde volgens het boekje van Wandelnet als je van west naar oost loopt. Omdat we morgen weer huiswaarts gaan, leek het ons handiger om op een niet-reisdag het hoogste aantal kilometers te lopen. Vandaag dus. Etappe 1 dus, naar Bad Bentheim, want dat telt met aan- en uitloop ruim 27 kilometer. En als we dan toch de zaken al husselen, kunnen we net zo goed ook de volgorde omdraaien. Het leek ons namelijk grappig om onze een na laatste etappe te starten bij het officiële beginpunt, de burcht van Bad Bentheim. En zo geschiedde. 

Daar staan we even voor 10 uur. Niet heel vroeg, maar we wilden eerst op ons gemak ontbijten in de B&B. Gelukkig zijn we wel bijtijds op het station in Oldenzaal om de trein naar Bad Bentheim te nemen, want...uhm...kaartjes. Het is een grensoverschrijdende rit. Inchecken met onze OV-pas kan niet. De kaartjesautomaat voorziet alleen in binnenlandse reizen en meer smaken kaartjesverkoop op het station zijn er niet. Nou, dan maar online gekeken. Dat lukt. Wat een gedoe voor een ritje van 10 minuten. Trouwens, bij het instappen zien we dat er een automaat in de trein staat. 

De hooggelegen burcht ligt een minuut of 10 stappen vanaf het station. Erg leuk om hier na 15 jaar weer te zijn. Het kasteel van binnen bekijken doen we niet. Dat hebben we destijds al gedaan. We bewonderen het van de buitenkant, schieten een startselfie en gaan op pad. Kort komen we aan de klets met twee andere Marskramerpadstappers die vandaag hun avontuur starten. Even verderop lopen we een tijdje op met nog een stel dat vandaag aan dit wandelavontuur is begonnen. Ze hebben nog veel moois voor de boeg. 

Wij trouwens ook, want het is weer een mooi stuk pad. Na Bad Bentheim lopen we een tijd beschut langs een bosrand. Als we de bomen achter ons hebben gelaten, kijken we een groene, glooiende ruimte in met her en der een boerderij. Gildehaus is het volgende plaatsje. We twijfelen of we af zullen slaan om in het dorp een kop koffie te scoren. We lopen door. Helaas verkopen ze bij de molen aan het eind van het dorp alleen brood van zelfgemalen meel. Nou nee, dank. Wij willen koffie. Door dus.

We zijn niet de enigen die van het mooie weer genieten. Colonnes fietsers komen ons tegemoet. Goed het is een stuk frisser dan de temperatuur die we van Finland of vorige week op het Maarten van Rossumpad gewend zijn, maar uit de wind met de zon op ons bol uitkijkend over het knalgroene landschap, voelen we echt dat het nog zomer is. In de schaduw met een frisser windje, terwijl de eikels je om de oren vliegen, merk je even later, dat de herfst toch echt in aantocht is. 

Na 15 kilometer zien we aan een rechte lijn op onze horloges dat we Nederland weer binnenstappen. Geen tromgeroffel, geen vlaggen, niets. Hoogstens de weer witrode markeringen in plaats van een zwarte T, geven aan dat we terug op eigen bodem zijn. 

Muren van maïs, velden met suikerboten vormen ons decor op weg naar Oldenzaal. Twee keer passeren we een Mariakapelletje. In plaats van rechtstreeks de plaats binnen te lopen, heeft de route nog een extraatje in petto. We mogen nog met een extra lus door natuurgebied Boerskotten. Naast fraaie natuur staan hier een paar prachtige optrekjes. Die staan er trouwens ook in de straat waarlangs wij de stad binnenlopen. Als de GPS klingelt dat we na ruim 27 kilometer rechtsaf mogen, zijn wij ongehoorzaam. De auto staat een paar honderd meter verderop bij P+R. We zijn er. Bijna weer een pad afgerond. Die finish staat voor morgen op de planning. Eerst lekker chillen in de B&B. 

• op naar onze volgende Marskramerpadwandeling, van Oldenzaal naar Borne
• terug naar onze vorige Marskramerpadwandeling, om Borne heen
• overzicht van onze Marskramerpadwandelingen
• onze andere wandelpaden

Pionierspad van Zuideinde (Giethoorn) naar Kraggenburg

2 februari 2025 

start: met de auto (niet via de Enkhuizerdijk, maar via Amsterdam) naar Kraggenburg

parkeren: Dam, vlakbij bushalte

OV: bus 71 richting Zwolle, overstap Zwartsluis, 34 minuten wachten, bus 70 richting Oldemarkt, halte dominee Hylkemaweg

etappe: 2 en deel van 3

kilometers: 25,3

Het was even doorbijten toen de wekker vanochtend afging. De keuze tussen een warm bed en de koude buitenwereld is normaliter niet zo'n lastige. Maar, als er daarbuiten wandelkilometers wachten, wordt het al snel een ander verhaal. Hup, op pad dus. 

De geplande route loopt over de dijk Enkhuizen - Lelystad. Het is alsof we door een bleek, grijsgetint schilderij navigeren. De mist verbergt de wieken van de windmolens. De wereld aan de bodem is witbevroren. Tot een warmoranje, opkomende zon met haar stralen alles een kleur toebedeelt. Wat een mooie wereld! Ik kan niet wachten tot we zo op de dijk rijden en ik vanuit het raam wat foto's kan schieten. Nou, dat gaat niet door. In verband met een ongeluk is de dijk afgesloten. Wat nu? Rijden we terug, eigenlijk zo'n beetje weer langs huis, om via Amsterdam op onze bestemming te geraken. Dat houdt in dat we de bus een uur later hebben. Of veranderen we onze plannen? Volhardend rijden we ons huis voorbij. Op naar Kraggenburg, via Amsterdam. 

De bushalte is snel gevonden. Helaas gaat bus 71 maar een keer per uur. De 30 minuten wachttijd brengen we liever niet al klappertandend bij de halte door. Het is namelijk steenkoud. Gelukkig brandt de kachel in het naastgelegen hotel. Hoewel het wel op de kaart staat, wordt er geen cappuccino geschonken. Vandaar dat een verse muntthee ons maar een beetje moet verwarmen. Het busritje naar Zwartsluis is maar 25 minuten. Ook hier gaan we op zoek naar een warm onderkomen, omdat de 34 minuten wachttijd ons nog steeds iets te gortig is met deze kou. Weer bij de bushalte komen we in gesprek met een andere Pionierspadwandelaar. Ook hij heeft de detour rond Amsterdam moeten maken. Zijn auto staat geparkeerd in Vollenhove. Ruim een uur nadat we in Kraggenburg zijn ingestapt, kunnen we van start met de tweede etappe van het Pionierspad. 

Van Giethoorn zien we niet veel meer. Laten we zeggen dat het begin van dit tweede deel van het Pionierspad niet heel gevarieerd is. De eerste kilometers bestaan uit lange, rechte wegen. In eerste instantie langs het kanaal, gevolgd door een pad dwars door het open land. Een bruggetje over een van de vele sloten brengt ons op een smal zandpad, nog steeds redelijk rechttoe, rechtaan, maar het loopt mooi. 

De eerste afslag ligt in Dwarsgracht. Dit lijkt een soort Giethoorn in het klein. Een geasfalteerd paadje loopt parallel aan het water. Aan de overkant liggen prachtige optrekjes. We stappen van bruggetje naar bruggetje. De felle zon zorgt voor mooie plaatjes in het water. Zeiden we vorige wandeling dat we best in Giethoorn zouden willen wonen, maar dat het toerisme ons weerhoudt, nou, Dwarsgracht mist die hordes toeristen en de huizen zijn hier nog schattiger. Het is dat het woon-werkverkeer wel erg veel tijd in beslag zou nemen...

Het buurtschap Jonen is het volgende doel. De makkelijkste route hiernaartoe loopt over een fietspad, maar het is de eer van de padbedenkers uiteraard te na om de makkelijkste route te kiezen. We worden dan ook van het verharde pad afgeleid om ons over een single track een weg te banen door struikgewas. We hebben geluk met de bevroren ondergrond, anders zou het op dit stuk flink modderhappen zijn geweest. 

Bij Jonen duiken we weer uit de bosjes op. Vooraf hebben we gecheckt of het voetgangersveer over de Walengracht in de vaart is. Dat is het inderdaad. In de zomermaanden word je hier overgevaren. Wel schijnen er dan af en toe lange wachtrijen te zijn. Wij mogen onszelf naar de overkant trekken, maar ja, we hoeven dan ook niet te wachten. Wij zijn fan van dit soort pontjes. Het is altijd een leuke onderbreking. 

Lange, lege polderwegen brengen ons naar Vollenhove. Hier worden we verwelkomd door gezellige straten met sfeervolle huizen. Langs de hervormde kerk en het voormalige stadhuis bereiken we het haventje in het Vollenhoverkanaal. 

De andere oever van dit water ligt in de provincie Flevoland. Hier beginnen we met wat valse meters, door een soort van industrieterrein op te lopen in plaats van de dijk te volgen. De misstap is snel hersteld. 

Het Waterloopbos is niet alleen een bijzondere plek in de Noordoostpolder, maar in heel Nederland. Hier liggen de wortels van "onze" bekendheid als waterbouwland. Dit bos is een historisch openlucht laboratorium. Modellen hebben onderzoeken mogelijk gemaakt voor niet alleen de Deltawerken, maar ook voor waterwerken in bijvoorbeeld de haven van Bangkok of Niger. Het ziet er letterlijk en figuurlijk allemaal wat roestig uit. Toch is het enorm interessant. Eigenlijk verdient het meer aandacht dan de korte passage tijdens het lopen van het Pionierspad. 

Voor het laatste stuk naar Kraggenburg steken we weer een kanaal over. Dit keer gebeurt dat via de Voorstersluis. De laatste kilometers struinen we door een bosrijk gebied. Het begint te schemeren. De zon die ons vrijwel de hele dag flets heeft gevolgd, kleurt langzaamaan oranje. Schijnend door kale takken vormt het een mooi einde van de wandeldag. De haven van Kraggenburg is het laatste fotomoment. Ruim 25 Pionierspadkilometers zijn vandaag onder onze voeten doorgegaan met boven ons hoofd een kil, maar fel zonnetje. 

In een pastelkleurige wereld rijden we, dit keer wel over de dijk, huiswaarts. Het echte polderwerk van het Pionierspad krijgen we de komende wandelingen voor onze kiezen.

• terug naar de vorige wandeling op het Pionierspad, van Steenwijk naar Giethoorn
• op naar de volgende wandeling op het Pionierspad, 
• overzicht van de wandelingen op het Pionierspad
• onze andere wandelpaden