Floris V-pad van Oudewater naar Schoonhoven

29 mei 2025

start: met 2 auto's richting Schoonhoven, een parkeren we in de buurt van de veerboot met de andere rijden we naar Oudewater

kilometers: 17,8 kilometer

etappe: 6 volgens Wandelnet

Het is geen straf om terug te keren naar heksenstad Oudewater. Wat een leuk plaats is dit! Voor we kilometers maken op het pad, starten we met een bakkie koffie met lekkers om de verjaardag van Korine te vieren. Altijd leuk om de wandeldag op deze manier te beginnen. 

Door fraaie straten met oude huizen, Oudewater kreeg al in 1265 stadsrechten, lopen we langs de Hollandsche IJssel de stad uit. Al snel wordt het asfalt verruild voor graskades. Het stapt fijn. Met uitzondering van een voorbij toevend bootje of een ons verbaasd aanstarend schaap is het een stille wereld. Nou ja, wij kletsen er natuurlijk gezellig op los. 

In Hekendorp verlaten we via een ophaalbrug de provincie Utrecht. Zuid-Holland verwelkomt ons met een tiendweg. Het houdt in dat we regelmatig over een hek mogen klimmen of capriolen aan de waterrand moeten uithalen om ons pad te kunnen vervolgen. We houden gelukkig allen een droog pak. Polderpaden voeren ons richting Haastrecht. De plaats zelf laten we rechts liggen. Een wandelpaal bevestigt dat wij, René en ik, hier al eerder zijn geweest op het Pelgrimspad. Tot Schoonhoven is het dus bekend terrein. Dat vinden we overigens helemaal niet erg, want we herinneren ons nog dat het komende stuk best voor herhaling vatbaar is. 

Het brengt ons langs een volgend watertje, rivier de Vlist. De route loopt aan de rustige kant van de rivier. Aan de overzijde zien we regelmatig auto's rijden. Wij komen slechts af en toe een fietser tegen. Het glinsterende water rechts van ons wordt bewoond door watervogels. Links van ons liggen prachtige boerderijen. Op een soort van eiland ligt een particuliere tuin die is opengesteld voor bezoekers. Wij nemen plaats op een van de bankjes en struinen wat rond door de idyllische tuin langs de beelden, vijvers en mooie bloemen. In een polderlandschap als dit mag een molen natuurlijk niet ontbreken. Vlak voor Schoonhoven passeren we wipmolen Bon Repas. Het blijft een mooi plaatje!

Van de heksenstad lopen we de zilverstad binnen. Hoewel, we maken eerst nog een lus door het Springer Park. Een muziekkapel ligt als een eiland in het water. Ook hier weer sfeervolle huizen. Voor sommige ervan ligt een zilverkleurig, vierkant steentje in de stoep. Ze geven aan dat in het pad edelsmeden woonden en werkten. De gravure in de steen is het meesterteken, de handtekening van de edelsmid. 

De Veerstraat voert ons, hoe logisch, naar het veer. Via een poort verlaten we het centrum. Voor ons ligt de Lek. Deze steken we de volgende wandeling over met het bewuste veer. Vandaag sluiten we af met een lunch bij Rivero. 

• op naar de volgende wandeling op het Floris V-pad, van Schoonhoven naar Nieuw-Lekkerland
• terug naar de vorige wandeling op het Floris V-pad, van Woerden naar Oudewater
• overzicht van onze wandelingen op het Floris V-pad
• onze andere wandelpaden

Floris V-pad van Woerden naar Oudewater

21 april 2025

start: met twee auto's naar Oudewater, een parkeren we op de Molenwal (bij zwembad). Met de andere auto rijden we naar Woerden, we parkeren in de buurt van Oudeland. Hier ritsen we in op de route.

kilometers: met aan- en uitloop 14,3

etappe: 5 volgens Wandelnet

Voor ons vandaag geen uitgebreid Paasontbijt of een speurtocht naar verstopte eieren, nee, wij gaan op pad. Samen met Korine en Gerard stappen we een stukje verder richting Bergen op Zoom op het Floris V-pad. Ons startpunt vandaag is Woerden, waarvandaan we naar Oudewater lopen. 

Waarom loopt dit pad eigenlijk door Woerden? Even nazoeken levert op dat Floris dat waarschijnlijk liever ook niet had gehad. Naar aanleiding van een fikse ruzie over Montfoort, dat Floris inpikte van Herman van Woerden, nam laatstgenoemde wraak door hem te laten vermoorden. Als hij dat vooraf had geweten had hij Montfoort vast gelaten voor wat het was. 

Nog enigszins schuilend in mijn capuchon, want het miezert een ietsiepietsie, voegen we nog net op Landgoed Bredius in op de route. Deze voert ons over een regenboogkleurig zebrapad de plaats in. De meeste winkels zijn wegens tweede paasdag gesloten. Gelukkig is de horeca wel open. Voor we op weg naar Oudewater gaan, willen we een startbakkie. Van ons Romeinse Limespad-avontuur weten we dat op het Kazerneplein een fijne koffietent zit. Brownies en Downies is gelukkig wel open. Al bij binnenkomst worden we getrakteerd op een paaseitje. Het plein waaraan dit toffe tentje zit, heet niet voor niets Kazerneplein. De gebouwen die nu een horecabestemming hebben, waren vroeger onderdeel van een kazerne die her gevestigd was. Een ander monumentaal pand is Molen de Windhond. Tegenwoordig is de molen nog steeds als korenmaler in gebruik. Het meel wordt zowel in de molenwinkel als bij een aantal bakkerijen verkocht. 

Zigzaggend door de buitenwijken lopen we richting de A12. Aan de andere kant van de snelweg verlaten we de gebaande paden. We belanden in het Linschoter Bos. Aangekomen bij het watertje Lange Linschoten wordt het lastig om nog fout te lopen tot Oudewater. Het enige dat we hoeven te doen is met het water meeslingeren. Geen moment is de route saai. Allereerst kunnen we door het hek het statige kasteelachtige huis van Landgoed Linschoten bewonderen. Vervolgens worden de optrekjes minder statig, maar wat ons betreft wel gezelliger en leuker. In het water is er genoeg vertier, een mama-eend met maar liefst 11 pulletjes of een mini-fuutje dat meelift op de rug van moeders. In het weiland springen lammetjes rond. Hoewel het zonnetje het vandaag niet wint van de grauwe wolken, zorgen bomen vol in de bloesem voor nog een beetje extra voorjaarsgevoel. 

Nog steeds het riviertje Lange Linschoten volgend bereiken we Oudewater. Stenen boogbruggetjes voorzien van sluisdeuren brengen ons naar het Waagplein. Hier werden in de 16e eeuw vrouwen gewogen. Gelukkig werden ze hier nooit te licht bevonden. De heksenwaag in Oudewater was beroemd om de eerlijke wegingen. Nooit zijn hier vrouwen ter dood veroordeeld. 

Even verderop in het pittoreske plaatsje zien we een beeld van Swiebertje. Waarom dat dan? Het blijkt dat heel wat afleveringen van deze serie met zwerver Swiebertje, Bromsnor, Malle Pietje en Saartje uit de jaren 60 en 70 zijn opgenomen in en rondom Oudewater. 

Inmiddels hebben we er zo'n 13 kilometer opzitten en zijn we weer bij de auto aangekomen. De volgende etappe belooft ook weer moois. Dan gaan we op weg naar zilverstad Schoonhoven. Voor nu was dit een fijne tweede paasdag!

• op naar de volgende wandeling op het Floris V-pad, van Oudewater naar Schoonhoven
• terug naar de vorige wandeling op het Floris V-pad, van Kockengen naar Woerden
• overzicht van onze wandelingen op het Floris V-pad
• onze andere wandelpaden

Floris V-pad van Kockengen naar Woerden

22 maart 2025

start: met twee auto's naar Woerden, parkeren in de buurt van Park Oudeland

kilometers: 13

etappe: restant van 4 volgens Wandelnet

Griep en blessures zorgden ervoor dat het al weer even geleden is dat we op Floris V-pad waren. Op 22 december van het vorige jaar stapten we van Nieuwer ter Aa naar Kockengen. Precies 3 maanden later, vandaag dus, vervolgen we onze route naar, uiteindelijk, Bergen op Zoom. Nadat we een auto in Woerden hebben achtergelaten, rijden we met z'n vieren richting Kockengen. Hier starten we ons tweede deel van etappe 4. Op naar Woerden. 

In ons enthousiasme vergeten we helemaal om de naam startbakkie eer aan te doen en in Kockengen te beginnen met een koffiestop. Hoewel de route door maar een klein deel van het plaatsje voert, zien we waarschijnlijk wel het meest pittoreske. Over een ophaalbruggetje lopen we de gezellige Nieuwstraat in. De voorjaarsbloemen en paastakken bij de lokale bloemenwinkel hier verhogen de sfeer. Na een kort rondje om de hervormde kerk, verlaten we langs kanaal Bijleveld het dorp. Een smal pad langs het water leidt ons door het groene landschap. Wuivend riet en knotwilgen vormen enige tijd ons uitzicht. De jassen zijn inmiddels in de rugzakken verdwenen. Het voorjaar is begonnen. Dat maken ook de bloeiende magnoliabomen duidelijk. Ook in het water is de lente begonnen. Zwanen bouwen een nest en futen, eenden en waterkippen hebben het druk op en in het water. 

Als we een kilometer of 5 hebben gewandeld, verruilen we de gebaande route voor een single track tussen twee sloten in. Slingerend lopen we over dan weer de ene dan de andere oever. Achter elkaar stappend, want het is te smal om naast elkaar te lopen, melden we dat dit wel een heel tof paadje is. We mogen er zo'n 2 kilometer van genieten. 

Langzaam komt Woerden in zicht. De drukke N198 steken we onderdoor. Aan de overzijde bereiken we het jaagpad langs de Oude Rijn. Lang geleden maakte deze rivier deel uit van de noordgrens van het Romeinse Rijk. Het Romeinse Limespad, limes betekent grens, hebben wij al afgevinkt. Vandaar dat dit stuk ons niet onbekend voorkomt. Hier nogmaals lopen is absoluut geen straf. Links van ons staan prachtige optrekjes. Over het water uitkijkend hebben we een mooi zicht op Woerden. Rechtstreeks de plaats inlopen doen we niet. Over de Meanderbrug lopen we landgoed Bredius op. Goed onderhouden wandelpaden brengen ons naar het Parkcafé. Eigenlijk was het de bedoeling dat we in het stadje zelf een plekje zouden zoeken om te lunchen, maar deze plek ziet er leuk genoeg uit om hier op het terras in de zon neer te strijken. Bovendien blijkt de lunchkaart ook nog eens dikke prima. Ons eerste "terrasje" van 2025 is een feit!

Hiervandaan is het nog geen kilometer meer tot waar de auto staat. De etappe helemaal afstappen doen we net niet. Dat laatste stukje bewaren we tot de volgende keer. Vandaag was in ieder geval weer een dag voor in de boeken. 

• op naar de volgende wandeling op het Floris V-pad, van Woerden naar Oudewater
• terug naar de vorige wandeling op het Floris V-pad, van Nieuwer ter Aar naar Kockengen
• overzicht van onze wandelingen op het Floris V-pad
• onze andere wandelpaden

Pionierspad van Zuideinde (Giethoorn) naar Kraggenburg

2 februari 2025 

start: met de auto (niet via de Enkhuizerdijk, maar via Amsterdam) naar Kraggenburg

parkeren: Dam, vlakbij bushalte

OV: bus 71 richting Zwolle, overstap Zwartsluis, 34 minuten wachten, bus 70 richting Oldemarkt, halte dominee Hylkemaweg

etappe: 2 en deel van 3

kilometers: 25,3

Het was even doorbijten toen de wekker vanochtend afging. De keuze tussen een warm bed en de koude buitenwereld is normaliter niet zo'n lastige. Maar, als er daarbuiten wandelkilometers wachten, wordt het al snel een ander verhaal. Hup, op pad dus. 

De geplande route loopt over de dijk Enkhuizen - Lelystad. Het is alsof we door een bleek, grijsgetint schilderij navigeren. De mist verbergt de wieken van de windmolens. De wereld aan de bodem is witbevroren. Tot een warmoranje, opkomende zon met haar stralen alles een kleur toebedeelt. Wat een mooie wereld! Ik kan niet wachten tot we zo op de dijk rijden en ik vanuit het raam wat foto's kan schieten. Nou, dat gaat niet door. In verband met een ongeluk is de dijk afgesloten. Wat nu? Rijden we terug, eigenlijk zo'n beetje weer langs huis, om via Amsterdam op onze bestemming te geraken. Dat houdt in dat we de bus een uur later hebben. Of veranderen we onze plannen? Volhardend rijden we ons huis voorbij. Op naar Kraggenburg, via Amsterdam. 

De bushalte is snel gevonden. Helaas gaat bus 71 maar een keer per uur. De 30 minuten wachttijd brengen we liever niet al klappertandend bij de halte door. Het is namelijk steenkoud. Gelukkig brandt de kachel in het naastgelegen hotel. Hoewel het wel op de kaart staat, wordt er geen cappuccino geschonken. Vandaar dat een verse muntthee ons maar een beetje moet verwarmen. Het busritje naar Zwartsluis is maar 25 minuten. Ook hier gaan we op zoek naar een warm onderkomen, omdat de 34 minuten wachttijd ons nog steeds iets te gortig is met deze kou. Weer bij de bushalte komen we in gesprek met een andere Pionierspadwandelaar. Ook hij heeft de detour rond Amsterdam moeten maken. Zijn auto staat geparkeerd in Vollenhove. Ruim een uur nadat we in Kraggenburg zijn ingestapt, kunnen we van start met de tweede etappe van het Pionierspad. 

Van Giethoorn zien we niet veel meer. Laten we zeggen dat het begin van dit tweede deel van het Pionierspad niet heel gevarieerd is. De eerste kilometers bestaan uit lange, rechte wegen. In eerste instantie langs het kanaal, gevolgd door een pad dwars door het open land. Een bruggetje over een van de vele sloten brengt ons op een smal zandpad, nog steeds redelijk rechttoe, rechtaan, maar het loopt mooi. 

De eerste afslag ligt in Dwarsgracht. Dit lijkt een soort Giethoorn in het klein. Een geasfalteerd paadje loopt parallel aan het water. Aan de overkant liggen prachtige optrekjes. We stappen van bruggetje naar bruggetje. De felle zon zorgt voor mooie plaatjes in het water. Zeiden we vorige wandeling dat we best in Giethoorn zouden willen wonen, maar dat het toerisme ons weerhoudt, nou, Dwarsgracht mist die hordes toeristen en de huizen zijn hier nog schattiger. Het is dat het woon-werkverkeer wel erg veel tijd in beslag zou nemen...

Het buurtschap Jonen is het volgende doel. De makkelijkste route hiernaartoe loopt over een fietspad, maar het is de eer van de padbedenkers uiteraard te na om de makkelijkste route te kiezen. We worden dan ook van het verharde pad afgeleid om ons over een single track een weg te banen door struikgewas. We hebben geluk met de bevroren ondergrond, anders zou het op dit stuk flink modderhappen zijn geweest. 

Bij Jonen duiken we weer uit de bosjes op. Vooraf hebben we gecheckt of het voetgangersveer over de Walengracht in de vaart is. Dat is het inderdaad. In de zomermaanden word je hier overgevaren. Wel schijnen er dan af en toe lange wachtrijen te zijn. Wij mogen onszelf naar de overkant trekken, maar ja, we hoeven dan ook niet te wachten. Wij zijn fan van dit soort pontjes. Het is altijd een leuke onderbreking. 

Lange, lege polderwegen brengen ons naar Vollenhove. Hier worden we verwelkomd door gezellige straten met sfeervolle huizen. Langs de hervormde kerk en het voormalige stadhuis bereiken we het haventje in het Vollenhoverkanaal. 

De andere oever van dit water ligt in de provincie Flevoland. Hier beginnen we met wat valse meters, door een soort van industrieterrein op te lopen in plaats van de dijk te volgen. De misstap is snel hersteld. 

Het Waterloopbos is niet alleen een bijzondere plek in de Noordoostpolder, maar in heel Nederland. Hier liggen de wortels van "onze" bekendheid als waterbouwland. Dit bos is een historisch openlucht laboratorium. Modellen hebben onderzoeken mogelijk gemaakt voor niet alleen de Deltawerken, maar ook voor waterwerken in bijvoorbeeld de haven van Bangkok of Niger. Het ziet er letterlijk en figuurlijk allemaal wat roestig uit. Toch is het enorm interessant. Eigenlijk verdient het meer aandacht dan de korte passage tijdens het lopen van het Pionierspad. 

Voor het laatste stuk naar Kraggenburg steken we weer een kanaal over. Dit keer gebeurt dat via de Voorstersluis. De laatste kilometers struinen we door een bosrijk gebied. Het begint te schemeren. De zon die ons vrijwel de hele dag flets heeft gevolgd, kleurt langzaamaan oranje. Schijnend door kale takken vormt het een mooi einde van de wandeldag. De haven van Kraggenburg is het laatste fotomoment. Ruim 25 Pionierspadkilometers zijn vandaag onder onze voeten doorgegaan met boven ons hoofd een kil, maar fel zonnetje. 

In een pastelkleurige wereld rijden we, dit keer wel over de dijk, huiswaarts. Het echte polderwerk van het Pionierspad krijgen we de komende wandelingen voor onze kiezen.

• terug naar de vorige wandeling op het Pionierspad, van Steenwijk naar Giethoorn
• op naar de volgende wandeling op het Pionierspad, 
• overzicht van de wandelingen op het Pionierspad
• onze andere wandelpaden