Buiten de binnenstad van Amsterdam - vanuit West via Geuzenveld en Halfweg naar de Sloterplas

25 oktober 2019

Sugar City

Wandelen buiten de binnenstad van Amsterdam van Uitgeverij Gegarandeerd Onregelmatig

 Etappe 5 - nog een deel van park naar ruigte, vanaf Schinkelkade en etappe 6 - langs Haarlemmermeer naar de Sloterplas 
Van park naar ruigte (13 kilometer)
15 en 13 kilometer 

De startlijn vandaag ligt op het Surinameplein, waar we aan het eind van de vorige wandeling op de tram stapten. Vanaf de tramhalte is het nog een stuk wandelen, dus voor we de GPS aanzetten hebben we er al ruim één kilometer opzitten. Dit keer geen terrasweer. Wel belooft het een droge dag te worden. In tegenstelling tot de afgelopen periode, waarin veel water is gevallen.

Toch zoeken we het water direct op. Het boekje laat ons heel even van de route afdwalen om een kijkje te nemen bij de Overtoomse sluis. Via straatjes parallel aan de Hoofdweg komen we uit in het Rembrandtpark, ons eerste stuk groen voor vandaag en zeker nog niet het laatste. Omdat we straks de lange leegte in zullen gaan, maken we nu het nog mogelijk is een stop bij café Zürich. Helaas laat het bestelde stuk taart enorm lang op zich wachten. De koffie is al hoog en droog op. Als de medewerker weer met lege handen langs onze tafel loopt, geven we aan dat de taart wel achterwege mag blijven.

Over het door duiven bewoonde plein lopen we naar het volgende groen, het Erasmuspark. Het heeft wel wat, die stroken groen middenin de drukke stad. Weer buiten het park steken we langs de Erasmusgracht de A10 onderdoor. Het water passeren we via een smal sluisje. Nu lopen we nog kriskras door wat straten in Slotermeer voor we de bebouwing voor een tijdje achter ons laten.

Rechts zien we Sloterdijk liggen. Wij slaan links af. Voorlopig lopen we nog verhard. Wel is het hier al groen. Dit is duidelijk het stuk dat buiten de binnenstad ligt. Dan verlaten we het asfalt. Toch houden we droge voeten. De single tracks, wat zou het mooi zijn om hier te trailen, zijn bedekt met houtsnippers. Fout lopen is hier lastig, want er zijn geen duidelijke zijpaden. Na ruim een kilometer laten we de rimboe weer achter ons. Voor nu.

De komende kilometers zijn verhard. Opnieuw duiken we onder een snelweg door, de A5 dit keer. In de verte zien we Westpoort, het havengebied. Niet echt heel fotogeniek uiteraard, maar toch heeft het wel wat. Het hoort natuurlijk ook echt bij Amsterdam. Na het passeren van het boezemgemaal Halfweg staan we even voor een dilemma. Vooraf hebben we gelezen via de routemaker Alex Buis dat het vanaf hier erg drassig, zeg maar gerust kleddertjenat, zal worden. Alternatief is de verharde weg voor een stuk volgen en later de route weer oppikken naar het Geuzenbos. Droge voeten hebben onze voorkeur. We vervolgen dan ook het verharde fietspad.

Op de Wethouder van Essenweg kruisen we de route weer. We slaan rechtsaf het Geuzenbos in. De eerste meters maken al duidelijk dat het hier ook niet echt droog is. We struinen ons een weg door modder en plassen. Tot we opeens bij een wel heel grote plas stranden. Dit is ondoenlijk. Hier gaan we echt niet doorheen. Terug dus maar. Weer op de weg nemen we de kaart erbij. Ruigoord, de eindbestemming van deze etappe, is hiervandaan lastig te bereiken.

Gepuzzel. Overleg. De volgende etappe wordt erbij genomen. Dan zien we dat etappe 6 vanuit Ruigoord verderop op dezelfde Wethouder van Essenweg uitkomt. Lang hoeven we niet na te denken. De ruigte wordt geskipt. De Haarlemmermeer en de Sloterplas wachten.

De kilometerteller staat nog net niet op 15. De benen voelen nog goed. We kunnen nog wel even verder. Al snel wordt de route van etappe 6 opgepikt. Dat we nog steeds ver buiten de binnenstad van Amsterdam zijn blijkt als we het bord Halfweg zien. Overigens zijn we ook nog ver buiten het centrum van Halfweg. Dit bereiken we via Zijkanaal F, voorheen kende ik alleen Zijkanaal C van de borden langs de A9 op weg naar Schiphol.

Eigenlijk hebben we wel trek. De hele dag hebben we nog niets gegeten. Het gebakje eerder op de dag bij Zurich lieten we ook aan ons voorbij gaan. Onderweg zijn we geen enkele eettent tegengekomen. Daarom twijfelen we bij de AH to go op het station Halfweg-Zwanenburg of we een snelle hap zullen kopen. Omdat we veel liever op een gezellige stek lunchen besluiten we de gok te wagen en door te lopen. Op naar een leuk eettentje in Halfweg. Fout! Dat vinden we dus niet.

van alles wat

De N200 steken we via de spoorbrug over. De twee karakteristieke toren van de voormalige suikerfabriek zijn niet te missen. Tegenwoordig is dit een groot kantoren- en evenementencomplex, heel origineel SugarCity genaamd. De omgeving hier is een enorme bouwput. Dat maakt ook dat we even van de route moeten afwijken. Binnen no-time hebben we Halfweg doorgelopen. De bebouwing laten we weer achter ons als we op de lange Osdorperweg rechtsaf een fietspad opslaan langs de ringvaart. Aan de overkant van het water zien we dijkhuizen, links van ons uitgestrekte weilanden met in de verte het lange lint van de Osdorperweg. Hier is het niemandsland. Het waait fiks, maar het is nog steeds droog. Voor de tweede keer vandaag lopen we onder de A5 door. Heel even verlaten we het water om door een modderig park weer terug te keren. Aan de overkant van het water opnieuw een gemaal. Van Lijnden dit keer. In de verte zien we de buitenwijken van Amsterdam opdoemen. Ze worden vooraf gegaan door bedrijventerreinen.

Het is nog een tippel voor we De Aker, de wijk die we al een tijdje in het vizier hebben, binnenlopen. Dit is niet het meest pittoreske deel van Amsterdam. Kleurloze huizenblokken bevolken de relatieve nieuwbouwwijk. Ach ja, de mensen moeten toch ergens wonen natuurlijk. Naarmate we dichterbij de Sloterplas komen, worden de huizen ouder. Echt inspirerend vinden we het hier niet. Dat ligt overigens niet alleen aan de omgeving. Onze trek is nog niet gestild en inmiddels hebben we ruim 27 kilometer afgelegd. Het is genoeg voor vandaag.

Op de hoek van de Sloterplas geven we er de brui aan. Hier is een OV-halte. De tram zal ons naar het centrum brengen, waar we een dikverdiende pizza (en ja, ook een wijntje) gaan scorend. Het is nog even flink balen als blijkt dat ik mijn OV-pas ergens onderweg ben verloren. Tja, dat krijg je als ik hem gewoon in een vakje van mijn telefoon heb zitten. De hele dag heb ik foto's met mijn telefoon gemaakt. Grote kans dus dat de pas er ergens is uitgevallen.

Rond een uur of zeven proosten we op de achterliggende dag. Er werden meer kilometers gelopen dan gepland. Jammer dat we het stuk in het Geuzenpark moesten overslaan door de drassigheid. Minder prettig was ook het gemis aan lunchtentjes. Ondanks de grauwheid, was toch ook het laatste deel van de route interessant. Ook dit is Amsterdam. Een fijn vooruitzicht om volgende keer de meeste kilometers weer binnen de binnenstad af te kunnen leggen.

• terug naar de vorige etappe van Buiten de binnenstad van Amsterdam
• door naar de volgende etappe 
• overzicht van alle etappes

Buiten de binnenstad van Amsterdam - Oud West

24 augustus 2019

doorkijkje op de Westelijke eilanden

Wandelen buiten de binnenstad van Amsterdam van uitgeverij Gegarandeerd Onregelmatig

Etappe 4 - Oud-West - van Houthavens naar Vondelpark en begin etappe 5 - van Vondelpark naar Schinkelkade

17 kilometer 

Vanaf het CS lopen we langs het IJ naar het begin van de Houtmankade. Aan de overkant van het water zien we in de verte de IJ-kantine liggen, waar we de vorige etappe zijn geëindigd.

De Westelijke eilanden worden aan alle kanten omringd door water. Langs het Westerkanaal lopen wij de Houtmankade af. Grachtenpandjes, leuke pleintjes met veel (bak)fietsen en stokrozen voor de gekleurde voordeuren. Al onder het spoorviaduct zien we de Haarlemmerpoort liggen. Het staat in de steigers, dus we moeten eromheen in plaats van eronderdoor. Hierna slaan we direct weer rechtsaf en onder het spoor door de Spaarndammerbuurt in. In de gelijknamige straat zijn veel leuke winkeltjes en eettentjes gevestigd. Bij een ervan ploffen wij op het terras voor ons eerste koppie koffie van vandaag. Dit keer zonder taartje erbij.

koffiestop bij Bar Mick

Het Westerpark is hier om de hoek gelegen. Met dit mooie weer zijn we niet de enigen in het park. We lopen langs de vele restaurantjes, het Media-Café, waar De wereld draait door wordt opgenomen. Er zijn veel mensen op de been met T-shirts met teksten over dierenrechten en voor een veganistische levensstijl. Ze verzamelen zich op het grote plein voor een demonstratie later vandaag. Voor we de Haarlemmerweg oversteken nemen we nog even een kijkje bij de enorme, ronde Gashouder.

Gashouder

Vanaf hier leidt de route ons steeds verder Oud-West in. Dit is voor ons beiden een totaal onbekend stadsdeel. We zijn verrast door de leuke binnenpleintjes, bijzondere architectuur van de Amsterdamse school, de prachtige oude stadspanden, een oude molen. Vooral leuk vinden we de lage huisjes aan de Slatuinweg. De vele weetjes in het boekje maken het nog interessanter. De route is heel goed te volgen. Heel af en toe moet er een aanwijzing nogmaals worden gelezen, maar fout lopen doen we niet.

bijzondere architectuur

nog meer Amsterdamse school

Slatuinweg

Bij Edel, gevestigd in het Sieraad, kunnen we het terras niet weerstaan. De tafeltjes aan de Kostverlorenkade met uitzicht op de Kinkerbrug lonken. Bovendien is het ook lunchtijd. Het blijkt een leuke stek, met veel reuring op en om het water, vooral omdat de brug regelmatig met veel geklingel omhoog gaat.

Kinkerbrug

De foodhallen laten we nu aan ons voorbijgaan. We hebben immers net geluncht. Hier lopen we overigens wel heel even fout. Er is hier net een nieuw straatje aangelegd en daardoor is de beschrijving niet helemaal accuraat. Uiteraard melden we dat even bij de uitgever die juist werkt aan een nieuwe uitgave van het boekje.

Niet ver hiervandaan ligt het oude Wilhelminagasthuis-terrein. De gebouwen waar het vroegere ziekenhuis in gehuisvest was, dienen nu als woon- en bedrijfsruimte. Het groen rondom de gebouwen zorgt voor een fijne sfeer. De omliggende straten zijn overigens ook niet slecht om in te wonen. Dat geldt voor dit hele buurtje rondom het Vondelpark. Officieel stopt etappe 4 in de Tesselschadestraat. Wij hebben er echter nog geen genoeg van, dus besluiten vast te starten met route 5.

Oude Wilhelmina Gasthuis-terrein

Vondelparkbuurt

Deze etappe start met het Vondelpark. Het heerlijk zomers weer van vandaag zorgt ervoor dat veel mensen de weg naar het park hebben gevonden. Wij slalommen rondom de parkbezoekers op weg naar de uitgang aan de Amstelveensweg. Aan de overkant van het park zit Café Schinkelhaven. Bij het zomerse gevoel dat we in het park hebben opgedaan, hoort een zomers drankje. René gaat op de Mexicaanse toer met een Corona. Ik blijf in Europa met een Italiaanse Aperol Spritz. 

Zomers gevoel

Hierna vinden we het wel genoeg voor vandaag. Op het kaartje zoeken we de dichtstbijzijnde tramhalte. Deze blijkt op het Surinameplein te zijn. Tram en trein brengen ons naar huis. De volgende etappe zal ons buiten de stad voeren.

• op naar de volgende etappe
• terug naar de vorige etappe
• overzicht van onze Buiten de binnenstad-etappes

Buiten de binnenstad van Amsterdam - stedelijk Noord

10 juni 2019

Wandelen buiten de binnenstad van Amsterdam van uitgeverij Gegarandeerd Onregelmatig

Etappe 3 - Stedelijk Noord, van de Beemsterstraat naar de IJ-kantine

19 kilometer

We blijven ongehoorzaam. Ook dit keer kiezen we een wandeling ergens midden uit het boekje. Na wat geblader is de keuze voor vandaag op etappe 3 gevallen. Dit met name omdat Amsterdam-Noord voor mij bekend terrein is. Mijn tienerjaren bracht ik er door, ik zat er op de middelbare school, voetbalde bij TOB en ging voor het eerst op mezelf wonen in Tuindorp-Oostzaan. Een soort trip down memory lane dus.

De start van de etappe ligt in de Beemsterstraat. Om daar te komen nemen wij eerst de trein naar het CS, daarna de Noord-Zuid-lijn naar station Noord en dan nog voor een paar haltes bus 37 te nemen. Bij de bushalte waar we uitstappen ligt ook direct het begin van de etappe voor vandaag. Via een binnentuin en wat fietspaden komen we terecht op het Purmerplein. De straatnamen in dit buurtje komen ons bekend voor. Ze zijn vernoemd naar de dorpjes bij ons in de buurt. Zo lopen we via de Wognumer- en de Bovenkarspelstraat naar de Nieuwedammerdijk. Wat een sfeervol dijkje is dit! Vlak voor de afslag naar het Vliegenbus passeren we de Augustinuskerk. Over herinneringen gesproken...hier ben ik gedoopt en is de uitvaartmis van mijn oma en opa gehouden. De dichtgetimmerde deur en het vervallen uiterlijk maakt duidelijk dat de kerk niet langer in gebruik is.

Zuiderzeepad - van Edam naar Monnickendam (met Marken)

23 oktober

Zuiderzeepad - etappe Edam - Monnickendam (inclusief Marken)
21,5 kilometer

op naar Monnickendam

Voor de start van onze derde etappe rijden we met de auto naar Monnickendam. Mariska heeft een plek uitgezocht waar we de auto kunnen parkeren. Met de bus gaan we daarvandaan naar het startpunt in Edam van waar we dan naar de auto terug lopen.

De parkeerplek is zo gevonden. Op het busstation in Edam te komen heeft wat meer voeten in de aarde. Op weg naar de bushalte in Monnickendam zien we een dixie staan, zo'n huisje dat als toilet wordt gebruikt, bij bouwwerkzaamheden in dit geval. Zowel Monique als ik moeten eigenlijk wel nodig. Ik twijfel dan ook geen moment en duik de dixie in. Monique volgt even later. Als we echter langs een verderop geparkeerd busje lopen met een van de werknemers erin, blijkt dat hij ons dat niet in dank afneemt. Nou ja, sorry...en een fijne dag!

Zuiderzeepad - van Hoorn naar Edam

22 augustus 2019

Zuiderzeepad - etappe Hoorn - Edam
26,7 kilometer

zicht op Hoorn

Ruim een maand geleden startten wij met ons Zuiderzeeavontuur in Enkhuizen. Deze eerste etappe voerde ons naar onze woonplaats Hoorn. Vandaag hoeven we dan ook geen gebruik te maken van het OV om bij het startpunt van deze etappe te geraken. Om even na 8:00 uur staan we op de dijk bij de tuibrug.

De dag start dan ook met bekende plekken. Via de dijk lopen we het Julianapark in langs de oever van het Markermeer. Als we de bocht ronden hebben we een prachtig uitzicht op ons stadje. Wat is Hoorn toch mooi! De straatjes in het oude centrum zijn ons ook niet onbekend. Toch is het zaak regelmatig een blik in het boekje te werpen om te kijken hoe de route precies loopt. Voor we Hoorn uitlopen besluiten we bij Turf een stop te maken. Van de vorige keer hebben we ervaren dat het zomaar zou kunnen dat de koffietentjes langs de route niet open zijn. Dat eerste koppie hebben we dan in ieder geval binnen.

Langs Schouwburg Het Park lopen we de Westerdijk op. De beschrijving wil ons voor het grootste deel van de tocht op de dijk hebben. Wij zijn af en toe ongehoorzaam. Het is schitterend weer, warm zelfs, en daarom lopen we in korte broek. Dat voegt niet fijn met de brandnetels die een plekje op de dijk hebben gevonden. Af en toe struinen we dan ook naar beneden om op het asfalt onze weg te vervolgen. Dit tot groot genoegen van de vele schaapjes die helemaal geen last van de priknetels hebben. Zij vinden het maar raar om drie van die mensen langs te zien lopen. Als het maar even kan blijven we boven en klimmen regelmatig over hekken naar een volgend stuk dijk. Toch een stuk leuker zo tussen de schapen en zelfs wat verdwaalde koeien met het uitzicht op het water.

In Schardam verlaten we de dijk voor eventjes. Via wat paadjes over het gras keren we echter snel weer terug. Wat prachtig gelegen boerderijen, een sluisje, een lieflijk kerkje en de banpaal met Eenhoorn zijn hier de bezienswaardigheden.

De Eenhoorn in Schardam

Tot Edam blijven we nu strak langs het water lopen. Soms moeten we daar zelfs de gebaande paden voor verlaten en riskeren we de stekels van de brandnetels als we over de oevers van het Markermeer struinen. Het is maar goed dat het de laatste tijd redelijk droog is geweest, anders zou het een behoorlijke modderboel zijn geweest.

De skyline van Hoorn blijft in zicht

Heel even twijfelen of we af zullen slaan naar Etersheim, herkenbaar aan de molen die we een paar honderd meter landinwaarts zien staan. Er schijnt in het naastgelegen tentje heerlijke appeltaart geserveerd te worden. Omdat we vandaag aan een tijdlimiet zitten, besluiten we de appeltaart te laten en het te doen met de meegenomen boterhammen. Deze eten we op vergezeld door twee Duits sprekende jongens die op de fiets op weg zijn naar Leeuwarden.

Dag, appeltaart

Follow the yellow...uh...rood/witte pijlen

Hoewel de weg redelijk eentonig wordt, boven lopen is bijna geen optie meer, zorgen de weidse uitzichten, veelal met schaapjes op de voorgrond en vogels in de lucht voor genoeg afleiding. Lang hebben we een boer in het vizier die met zijn trekker een enorm stuk weiland maait. Als we boven op de dijk kunnen lopen en we werpen een blik achterom, zien we vrijwel constant nog de contouren van de skyline van Hoorn.

In Oosthuizen ontdekken we een horecagelegenheid die niet op het kaartje staat vermeld. Dat ontbreken zal zijn omdat het alleen in de zomer open is. Het is namelijk een natuurzwembad in het Markermeer. Aan zwemmen hebben we niet zo'n behoefte, ondanks dat de temperatuur er prima voor is. Wij stevenen rechtstreeks af op de kiosk, waar waterijsjes worden verkocht. Hoe lekker kan een raketje smaken!

Bijna in Edam

Als de waterflessen zijn bijgevuld, vervolgen we onze weg voor het laatste stuk van vandaag. In de verte zien we de enorme kerk van Edam al opdoemen. Het duurt nog even voordat we onze finishplaats voor vandaag bereiken. Zodra we rechts het gelijknamige fort zien liggen, zijn we er. Tenminste, het is nog een aardige tippel door dit leuke plaatsje om bij de bushalte te komen. Natuurlijk willen we ook nog een beetje sfeer proeven, dat is ook de bedoeling van de routebeschrijving, en daarom lopen we niet rechtstreeks naar het busstation. Kriskras lopen we door dit leuke dorp met mooie gevels, een enorme kerk en sfeervolle straatjes. De laatste kilometer zetten we er nog even de vaart in, zodat we de bus die ons naar Hoorn zal terugbrengen nog halen. Dat lukt! De kilometerteller zetten we stil op bijna 27 kilometer. De volgende etappe wordt een bijzondere. Dan nemen we tussendoor vanuit Volendam het bootje heen-en-weer naar Marken.

• op naar de volgende etappe
• terug naar de vorige etappe
• overzicht van onze Zuiderzeepadetappes

Zuiderzeepad - van Enkhuizen naar Hoorn

16 juli 2019

Zuiderzeepad - etappe Enkhuizen - Hoorn
26,4 kilometer

Zuiderzeepad-avonturiers

Na de wandeling rondom Den Helder met Mariska van ruim 2 maanden geleden ontstond het idee om een wandelproject te bedenken. Het lopen van een LAW leek ons wel wat. Veel tijd om te bedenken welk pad daarvoor in aanmerking zou komen kostte het ons niet. Ons stadje ligt aan de voormalige Zuiderzee. Hoe leuk is het dan om het gelijknamige pad, het Zuiderzeepad, te bedwingen. Monique had niet veel overredingskracht nodig om ook aan boord te springen. En zo gebeurde het dat we op 16 juli met ons Zuiderzeeavontuur aanvingen.

De eerste etappes zijn nog een makkie om te bereizen. De trein brengt ons binnen no-time in Enkhuizen. De eerste kilometer lopen we doelloos. Dat wil zeggen, nog niet op het Zuiderzeepad. Het begin is namelijk een stukje verder gelegen langs de kade ter hoogte van het Zuiderzeemuseum. Toch geven deze "zinloze" meters al een sfeervol beeld van het historische Enkhuizen. We passeren onder andere de Drommedaris, een oude poort in de voormalige stadsmuur. Niet veel verder zien we het Staverse poortje. Geen feestelijk onthaal, uitzwaaicomité of stempelpost. Nee, het officiële begin van deze bijna 500 kilometer lange wandeling wordt nauwelijks aangegeven. Uiteraard maken wij wel even een foto. Ons avontuur kan beginnen!

geen toeters en bellen bij dit officiële beginpunt
van het Zuiderzeepad

De eerste kilometers voeren ons door de historische Zuiderzeeplaats. We lopen door smalle steegjes met pittoreske huisjes, langs vele singels, over de oude stadsmuren naar de Koepoort. Hier wijken we even van de route af op zoek naar een leuk koffietentje. In de Westerstraat vinden we dit niet. Daarom zoeken we maar een plekje in het erg lege Hotel De Koepoort. Dat het geen restaurant is laat de serveerster ons duidelijk merken als een van ons om appeltaart vraagt. Koffie is er gelukkig wel.

De dijk en het water laten nog steeds op zich wachten. Eerst kruizen we de provinciale weg en lopen binnendoor naar Bovenkarspel. Hier slaan we linksaf de lange Broekerhavenweg op. Aan het eind hiervan komen we in, wie kent het niet, Broekerhaven. Over de sluis, waar net een buslading toeristen is losgelaten, lopen we naar de andere kant van dit binnenwatertje. En dan wacht eindelijk de dijk, de Zuiderdijk. Deze verlaten we de komende kilometers niet. We volgen hem helemaal tot het einde, waar hij overgaat in de Schellinkhouterdijk, vlakbij ons eindpunt, Hoorn.

Op dit stuk loopt de route, en wij dus ook, volledig over het asfalt. We delen de weg met automobilisten en fietsers. Het is een door-de-weekse-dag, dus we hebben het geluk dat het niet echt druk is. Nadeel van een dinsdag is dat alle eetgelegenheden tussen Enkhuizen en Schellinkhout potdicht zijn. Het is even doorbikkelen tot ons volgende kopje koffie. Gelukkig hebben we zelf ook wat eetwerk mee. Bij een van de gemalen zoeken we een plekje langs het water om ons brood te eten.

Bang om te verdwalen hoeven we niet te zijn. Het water houden we consequent aan ons linkerkant. In de verte zien we wat vissersboten voorbij varen. De schapen in de weilanden kijken ons een beetje...uh...schaapachtig aan. Ganzen gakken of steken hun kop in het water als we passeren.

Na ruim 20 kilometer lopen we Schellinkhout in. We hebben trek in een kop koffie. Het café bij de midgetgolfbaan blijkt open. De koffie en thee smaken na al deze kilometers deste lekkerder.

Schellinkhout is mij niet onbekend. Onze hardlooprondjes doen dit dorp regelmatig aan. Daarom lijkt het nog maar een kippeneindje voordat we op onze bestemming zijn. Wandelkilometers zijn uiteraard net zo lang als hardloopkilometers, maar duren veel langer. Toch komen we nog redelijk fris en fruitig aan bij het plaatsnaambord Hoorn. We lopen dit keer niet tot het centrum. De tuibrug bij de Kersenboogerd is onze finish voor vandaag. Net zo makkelijk, want hiervandaan is het voor ons allen nog maar een kort stukje naar huis. De kop is eraf...de volgende keer koersen we naar Edam.

• op naar de volgende etappe
• overzicht van onze Zuiderzeepadetappes

Buiten de binnenstad van Amsterdam - van IJburg via Oost door het centrum naar het Centraal Station

31 mei 2019

Uitzicht over het Binnen-IJ

Wandelen buiten de binnenstad van Amsterdam van Uitgeverij Gegarandeerd Onregelmatig

 Etappe 14 - van haveneiland naar stationseiland, van IJburg naar het Centraal Station
12 kilometer

Het is natuurlijk niet echt logisch om met de laatste etappe te beginnen als je een wandelpad wilt lopen. Toch doen we dat. Het wandelvirus heeft ons een beetje te pakken en daarom zijn we op zoek gegaan naar leuke wandeluitdagingen. Zo kwamen we op het spoor van de Buiten de binnenstad van...wandelingen, een fijne combinatie van wandelen in de natuur en door de stad (met alle terrasjes binnen handbereik). Dat die stad Amsterdam zou worden, stond al snel vast. Het is ondanks dat ik er al 30 jaar niet meer woon toch nog steeds een beetje "mijn" stad. Ook is het vanuit onze woonstek makkelijk te bereiken voor een heen-en-weertje op een dag. 

Dwars als we zijn besluiten we dus niet met de eerste etappe vanaf het Centraal station te beginnen. Nee, wij kiezen voor etappe nummer 14, de allerlaatste die ons juist naar het CS zal leiden. 

Op 31 mei nemen we de trein naar het CS. Hier stappen we over op de tram naar IJburg waar etappe 14 start. We lopen, zoals de titel van deze etappe aangeeft, van Haveneiland naar Stationseiland. Het is een niet al te lange etappe. Genoeg tijd dus om tussendoor ergens een koppie te doen en te lunchen.

Voor een leuke koffiestop hoef je op IJburg niet ver te zoeken. Maar we zijn nog maar niet op pad, dus deze hippe tentjes lopen we voorbij. Vanaf de noordoever van het eiland kijken we mooi uit naar het pittoreske Durgerdam aan de overkant van het water. De huizen op het relatief nieuwe IJburg zijn in verschillende stijlen gebouwd. Ik zou hier best een leuk stekkie voor ons kunnen vinden. Dat geldt ook voor de woonboten even verderop. Voor we het wooneiland verlaten en naar het recreatiedeel oversteken, ploffen we neer op het terras bij Vrijburcht. Met uitzicht op het Nieuwe Diep en de Schellingwoude brug en een koppie cappuccino met wat lekkers binnen handbereik is het hier goed toeven.

Bijtanken bij Vrijburcht

Via de Diemerzeedijk komt de Nesciobrug in zicht. Deze kennen we van de gelijknamige hardloopwedstrijd. Wandelend omhoog gaat heel wat makkelijker dan in volle vaart. Nu zijn we in oost beland. Voor mij een bekend deel van Amsterdam. Mijn jongste jeugd bracht ik door in de Indische- en Dapperbuurt. Ik woonde een aantal jaren aan de rand van het Flevopark waar we nu doorheen wandelen. Nooit heb ik geweten hoe hip dit park is, hoewel ik betwijfel of dat ten tijde van mijn jeugd ook al het geval was. Het park verlaten we via het Javaplantsoen, waar vele jaren geleden mijn lagere school (ja, toen heette het nog geen basisschool) was gevestigd, de Dr. Albert Schweitzerschool die inmiddels niet meer bestaat. Op het Javaplein twijfelen we even of we in het Grand Café in het oude badhuis zullen lunchen. Het taartje van eerder vanochtend zit echter nog een beetje in de weg. Door dus maar.

Het Flevopark in

Voormalig badhuis op het Javaplein

In mijn herinnering is oost een vervallen buurt, waar ik niet meer zou willen wonen. Al slenterend door de straten richting Dappermarkt verandert deze mening. Wat een leuke buurtjes! De Dappermarkt is nog steeds zoals ik deze ken toen ik hier dagelijks richting school (want verhuisd naar de 2e Van Swindenstraat) overheen liep, reuring en gezelligheid. Via een omweg lopen we naar het volgende park, het Oosterpark. Hier zoeken we een bankje op om onze meegebrachte lunch op te eten.

Bij het Tropenmuseum lopen we het park uit. Via de poort op het Alexanderplein komen we in het buurtje van Artis. Ook dit roept bij mij herinneringen op. Tijdens mijn kleuterschoolperiode gingen we vrijwel dagelijks naar de dierentuin om in de speeltuin onze pauze door te brengen. De speeltuin heeft plaatsgemaakt voor het planetarium, maar mijn gevoel bij Artis blijft onverminderd warm.

Dappermarkt

Hip wonen op het oude Entrepotdok met uitzicht op Artis

Dit keer bezoeken we de dierentuin niet. We gaan er met een boog omheen. Langs de huizen op het Entrepotdok. Even snel een kijkje bij de enorme binnenstraat achter de gevels. Het eindpunt komt nu in zicht. De Prins Hendrikkade wordt overgestoken. Bij Nemo lopen we een van de vele steigers op. Het geeft een bijzonder gevoel. De bekende skyline van het CS met daartegenover de Sint Nicolaaskerk. Wat is Amsterdam toch leuk!

Met een grote frappuccino van de Starbucks stappen we aan het eind van de dag in de trein richting huis. Op naar de volgende etappe!

• overzicht van onze Buiten de binnenstad-etappes
• terug naar de vorige etappe, door pioniersbos naar pioniersstad

Dagwandeling omgeving Den Helder

1 mei 2019

Combinatie van NS wandeling Den Helder, Kustpad en Noord-Hollandpad
28 kilometer

Laten we weer eens aan de wandel gaan, dachten Mariska en ik. Een datum was snel geprikt en alleen de route moest nog worden uitgestippeld. Mariska wist dat de NS-wandeling Helderse duinen zeer de moeite waard zou zijn. Enige puntje van aandacht voor ons was dat we meer kilometers dan de maximale 15,5 van deze route wilden maken.

Mariska gaat op onderzoek en komt met een heel mooi plan, een knoopwerk van 3 wandelingen brengt onze tocht op bijna 30 kilometer. De NS-wandeling wordt gecombineerd met een deel Noord-Hollandpad en een stuk van het LAW kustpad. Dat lijkt ons wel wat!