Posts tonen met het label LAW1. Alle posts tonen
Posts tonen met het label LAW1. Alle posts tonen

woensdag 7 januari 2026

Floris V-pad onder Dordrecht door

23 november 2025


start:
etappe:
kilometers:

Zo jubelend als we gisteren waren over de route, zo in mineur zijn we vandaag. Al moet ik bekennen dat het eenmaal thuis, doorgewarmd op de bank en na het zien van de foto's, toch ook niet zo erg was als het leek toen we nat en koud in de auto stapten. Trouwens, het begin van de dag was ook goed. Wakker worden in een van de watertorenkamers van Villa Augustus, de luiken opnen en dan zien dat de wereld vannacht is bestrooid met een dun laagje sneeuw. Er zijn mindere dagstarts, toch?!



Het logistieke deel, de ene auto achterlaten bij de finishplaats en dan met de andere naar de start rijden, kost nog wel even wat hersenwerk. Maar toen ook dat eenmaal in orde was, konden we de startselfie schieten en, hup, op pad. De laatste anderhalve kilometer van etappe 8 moet nog worden weggestapt. Dat gebeurt over een glibberig dijkje. Af en toe klinkt er een uitroep van schrik als er weer een glijpartij plaatsvindt. Ongeschonden bereiken we een brug over het Wantij. Een boot roeiers glijdt over het water in een pastelkleurige wereld. De lucht is grijs van regen en natte sneeuw. 

Over een verhard pad lopen we onderaan een dijk richting het water van de Beneden-Merwede. Het is stilletjes en killetjes. De veerboot bij De kop van het land die naar de aan de overkant gelegen Biesbosch vaart, laten we links liggen. Wij blijven aan de Zuid-Hollandse kant van de rivier. Een richtingsbord met daarop aangegeven Moerdijk leggen we vast. Voor je het weet is deze plaats een vermelding in de geschiedenisboeken. 

En dan volgt een dilemma, de route wijst ons de grienden in, maar wel met een alternatieve optie in geval van hoog water. Uhm, het liefst zou ik het knotwilgenbos inlopen en zien waar het schip strandt, of beter, waar het water ons tegenhoudt. De anderen zijn gelukkig verstandiger en wijzen op de bomen die hier al met hun voeten in het water staan. Ok, de saaiere rechttoe rechtaan route blijkt in dit geval inderdaad de slimste keuze. Ondergelopen paden die we passeren en een plas die zelfs het pad bijna verzwelgt, nemen ook mijn laatste restje twijfel weg. 






De verwachte regen valt. Eerst nog met miezerige druppels, maar al snel worden deze dikker. Gelukkig is de finishauto niet ver meer. Door het geëmmer met een parkeerplek vanochtend, moesten we besluiten de auto bij Bos De Elzen te parkeren. Dit betekent dat de route in plaats van ruim 15 kilometer, nu op 12 kilometer uitkomt. En dat vinden we helemaal niet vervelend nu het zo plenst. Voor we in de auto huiswaarts gaan, warmen we nog even door bij Paviljoen De Viersprong. Het zit erop... Het stuk van gisteren kan echt de boeken in als een van de mooiere LAW-etappes die we tot nu hebben gestapt. En vandaag...ach, het was toch ook een prima route en met zijn vieren is het sowieso altijd gezellig. 

dinsdag 25 november 2025

Floris V-pad van Nieuw-Lekkerland naar Dordrecht

22 november 2025 


start: met 2 auto's naar Baanhoekweg in Dordrecht parkeren finishplek, een auto naar Nieuw-Lekkerland, vanaf daar starten
etappe: 8 
kilometers: 23

In het eerste koude weekend van deze herfst mogen wij weer op pad. Juist voor dit weekend staat een tweedaagse op het Floris V-pad gepland tussen Nieuw-Lekkerland en de Kiltunnel in Dordrecht. Ergens halverwege hebben we bij Villa Augustus een overnachting geregeld. Na een auto bij het eindpunt te hebben geparkeerd en de andere bij de start in Nieuw-Lekkerland kunnen we op pad. De eerste kilometers lopen over een fietspad. De huizen waar we aan voorbij trekken worden steeds ouder, van een spiksplinternieuwbouwwijk tot oude boerderijtjes aan het eind van het verharde pad. Alsof we van het heden terug de tijd inlopen. De eerste molens die aan de horizon opdoemen bevestigen dat beeld. 

Wat een fraai stuk Nederland lopen we nu binnen. Langs verschillende molens komen we op de dijk langs de Lek. Links van ons een bos van molens, vervaagd door de mist in het fletse winterzonnetje. Voor we Kinderdijk oplopen, pauzeren we voor een startbakkie. Dan stappen we door dit op de UNESCO Werelderfgoedlijst prijkende complex van voornamelijk boezemmolens. Zeventien exemplaren staan er van dit soort, aangevuld met nog 2 poldermolens. Het is lastig om de pas er een beetje in te houden. Niet omdat het zo druk is, maar omdat ik plaatjes blijf schieten. Wat een bijzonder gebied is dit. Het is alsof we door een oer-Hollands schilderij stappen.









Over een graskade laten we de molens van Kinderdijk achter ons. Het zijn niet de laatste die we vandaag zien, want in deze omgeving staan er nog veel meer. Er moest hard worden gewerkt om droge voeten te houden. De graskade verruilen we voor een smalle tiendweg. Op afstand passeren we Oud-Alblas, terwijl we op de been proberen te blijven op het blubberige pad. Naast modder vormen uitstekende boomwortels een uitdaging. Een kudde schapen staart ons nieuwsgierig aan. Als we doorlopen, rennen ze met ons mee, voor ze, nog steeds in schapensprint afbuigen en het ruime weiland kiezen. Wij mogen nog even doorploeteren op het pad. De grote wilgenkap is net achter de rug. Overal liggen bossen tenen. 

Na een kort stuk over een fietspad langs een drukkere weg, slaan we, nadat we het riviertje de Alblas zijn overgestoken, weer een smallere weg in. Hier lopen we opnieuw tegen een molen aan. In dit exemplaar is een restaurant gevestigd, Graan en Zo. Het is te laat voor een lunch, maar een, gezegende, borrelplank stilt onze snacktrek. 












Een pad dwars door hoog gras voert ons langs een andere molen. De wieken zoeven rond. Voor ons verschijnt langzaam maar zeker de bebouwing van Papendrecht en Sliedrecht. Terwijl we boekentips met elkaar uitwisselen stappen we door groen. Het begint te schemeren. Via een lange brug over de A15 en door buitenwijken van de twee Drechten bereiken we de Beneden Merwede. In de inmiddels gevallen schemer doen de lichtjes van de aan de overkant gelegen industrie aan kerst denken. Nog even mogen we klimmen om bovenop de spoortbrug te komen die ons naar de aan de andere kant van het water gelegen Dordrecht brengt. Niet veel verder wacht hier een van de auto's. Wat een fraaie 23 kilometers liggen achter ons. Op naar de andere auto en dan naar Villa Augustus in Dordrecht. Morgen verder op het Floris V-pad. 

maandag 15 september 2025

Floris V-pad van Schoonhoven naar Nieuw-Lekkerland

13 september 2025


start: een auto parkeren we in Nieuw-Lekkerland op een industrieterrein, de andere bij de veerboot in aan de Lek in Groot-Ammers
kilometers: 18,6

Door de zomervakantie lijkt het lang geleden dat we met z'n vieren over het Floris V-pad stapten. Terugzoeken levert op dat we op 29 mei in Schoonhoven zijn geëindigd. Drie-en-halve maand later pikken we de route op weg naar Bergen op Zoom weer op. 

De start voor vandaag ligt aan de zuidkant van de Lek aan de overkant van Schoonhoven. Voor ons startbakkie lopen we het sfeervolle Heeren aan de Lek binnen. Helaas zijn we te vroeg. Het restaurant opent over een uur, om 11.00 uur. Dan maar direct aan de wandel. Na uiteraard de startselfie te hebben geschoten, met het veer op de achtergrond. In plaats van rechtsaf langs het water naar Groot Ammers te wandelen, maakt de route een lus rondom een industriegebied. Langs de doorgaande weg loopt het niet echt sfeervol, maar van onze wandeling op het Pelgrimspad weten we dat de routemakers daar een oplossing voor hebben gevonden. Ze leiden ons over een begroeid graspad tussen de weg en het industriegebied. Het maakt het net iets leuker. Eenmaal op de dijk beland, mogen we nog door de uiterwaarden, die we met schapen delen, struinen om Groot-Ammers te bereiken. Hier scoren we bij Het Posthuijs dan eindelijk ons startbakkie. 






In de plaats splitsen de routes van het Pelgrimspad en het Floris V-pad zich. Wij volgen de meander van de Lek, niet direct langs het water, maar door het naastgelegen polderlandschap. Op het kaartje ziet het er een beetje saai uit. De route van vandaag bestaat uit lange, rechte wegen. Toch verveelt de wandeling geen moment. En dat komt niet alleen, omdat we genoeg hebben om bij te praten. Nee, ook de omgeving is weer prachtig. In sloten zien we meerdere koppels zwanen met nog grijze pullen. De weilanden staan vol koeien die eerdaags weer in stallen zullen verdwijnen. Zwermen ganzen en andere vogels vliegen op als wij in de buurt komen. Tegen de donkere lucht, waar de zon met schel licht doorheen probeert te dringen, vormt het een mooi beeld. 

Over een tiendweg stappen we richting Streefkerk. In de route zit een rare knik die ons naar een doorgaande autoweg voert. Hier slaan we na een paar honderd meter weer af, om, ja echt, weer op dezelfde tiendweg terecht te komen. We vragen ons af of we iets bijzonders hadden moeten zien in deze omweg. Op dezelfde weg, met de originele naam Tiendweg, wordt ons een voorproefje van de volgende etappe getoond, als we door Kinderdijk lopen. Om ons heen staat een aantal molens. Een paar ervan ligt direct aan de route. In het boekje Dwars door de lage landen 2, dat wij gebruiken omdat het originele LAW boekje via Wandelnet niet meer te verkrijgen is, staat aangegeven dat de Koffiemolen een goede stop is voor koffie en taart. In taart hebben we geen zin, maar een kop koffie met lunch gaat er wel in. 









De laatste kilometers richting Nieuw-Lekkerland kunnen de regenjacks weer in de rugzak verdwijnen. Het is even droog, hoewel de donkere lucht voor ons, ons maant door te stappen om een nat pak te vermijden. Nu wel pal langs het water van de Lek leggen we de laatste kilometers af. Een monument in de vorm van een vliegtuig voor omgekomen soldaten tijdens WWII zorgt voor nog een korte stop. Net voor de grote hoos uitbarst, stappen we na bijna 19 kilometer in de auto. Dat Floris V-pad valt niet tegen! Wat een fijne wandeldag weer. Op naar de molens van Kinderdijk!

woensdag 10 september 2025

Floris V-pad van Oudewater naar Schoonhoven

29 mei 2025


start: met 2 auto's richting Schoonhoven, een parkeren we in de buurt van de veerboot met de andere rijden we naar Oudewater
kilometers: 17,8 kilometer

Het is geen straf om terug te keren naar heksenstad Oudewater. Wat een leuk plaats is dit! Voor we kilometers maken op het pad, starten we met een bakkie koffie met lekkers om de verjaardag van Korine te vieren. Altijd leuk om de wandeldag op deze manier te beginnen. 



Door fraaie straten met oude huizen, Oudewater kreeg al in 1265 stadsrechten, lopen we langs de Hollandsche IJssel de stad uit. Al snel wordt het asfalt verruild voor graskades. Het stapt fijn. Met uitzondering van een voorbij toevend bootje of een ons verbaasd aanstarend schaap is het een stille wereld. Nou ja, wij kletsen er natuurlijk gezellig op los. 

In Hekendorp verlaten we via een ophaalbrug de provincie Utrecht. Zuid-Holland verwelkomt ons met een tiendweg. Het houdt in dat we regelmatig over een hek mogen klimmen of capriolen aan de waterrand moeten uithalen om ons pad te kunnen vervolgen. We houden gelukkig allen een droog pak. Polderpaden voeren ons richting Haastrecht. De plaats zelf laten we rechts liggen. Een wandelpaal bevestigt dat wij, René en ik, hier al eerder zijn geweest op het Pelgrimspad. Tot Schoonhoven is het dus bekend terrein. Dat vinden we overigens helemaal niet erg, want we herinneren ons nog dat het komende stuk best voor herhaling vatbaar is. 

Het brengt ons langs een volgend watertje, rivier de Vlist. De route loopt aan de rustige kant van de rivier. Aan de overzijde zien we regelmatig auto's rijden. Wij komen slechts af en toe een fietser tegen. Het glinsterende water rechts van ons wordt bewoond door watervogels. Links van ons liggen prachtige boerderijen. Op een soort van eiland ligt een particuliere tuin die is opengesteld voor bezoekers. Wij nemen plaats op een van de bankjes en struinen wat rond door de idyllische tuin langs de beelden, vijvers en mooie bloemen. In een polderlandschap als dit mag een molen natuurlijk niet ontbreken. Vlak voor Schoonhoven passeren we wipmolen Bon Repas. Het blijft een mooi plaatje!












Van de heksenstad lopen we de zilverstad binnen. Hoewel, we maken eerst nog een lus door het Springer Park. Een muziekkapel ligt als een eiland in het water. Ook hier weer sfeervolle huizen. Voor sommige ervan ligt een zilverkleurig, vierkant steentje in de stoep. Ze geven aan dat in het pad edelsmeden woonden en werkten. De gravure in de steen is het meesterteken, de handtekening van de edelsmid. 

De Veerstraat voert ons, hoe logisch, naar het veer. Via een poort verlaten we het centrum. Voor ons ligt de Lek. Deze steken we de volgende wandeling over met het bewuste veer. Vandaag sluiten we af met een lunch bij Rivero.