Maarten van Rossumpad van Heelsum naar Arnhem

6 april 2026

Start: auto geparkeerd bij bushalte Het Beekdal, direct aan de wandel

Finish: vanaf station Arnhem bus 352 terug naar de bushalte

Etappe: 10 en deel van 11

kilometers: 23,3

Van het Romeinse Limespad wisten we al dat deze omgeving prachtig is. Omdat de paden zich gisteren scheidden, waren we benieuwd wat we vandaag op de etappe tussen Heelsum en Arnhem van het Maarten van Rossumpad voorgeschoteld zouden krijgen.

De dag begint goed. Dit Vrienden op de Fiets adresje is wat ons betreft helemaal dikke prima. We hebben een eigen bedoeninkje, dat er hip uitziet en er wordt rekening gehouden met onze ontbijtwensen.

Voor de verandering starten we vandaag niet met het OV. Zodra we de auto in Heelsum hebben geparkeerd, veteren we de schoenen aan en gaan we op pad. Het pad ligt nog geen 100 meter verwijderd van de bushalte waar we de auto hebben achtergelaten.  De startselfie schieten we voor het Airborne Monument aan de overkant. Nog even onze toet insmeren met zonnebrand en dan kunnen de eerste stappen op naar Arnhem worden gezet. Die voeren ons over het terrein van een volkstuinencomplex. Aan de overkant van de doorgaande weg staat op een heuvel een schattig kerkje. Het draagt heel toepasselijk de naam Kerkje op de Heuvel. Eenmaal boven werp ik een blik naar binnen om direct daarna onze weg te vervolgen. Zuidwaarts lopen we door bossen en over een weids graslandplateau weer richting rivier. Onze beenspieren mogen aan de bak. De eerste hoogtemeters hebben we al in de pocket.

Een stel wandelaars komt ons tegemoet. De vrouw kijkt mij aan en vraagt me of ze me iets kan vragen. Ik denk uiteraard dat het over de route gaat of zo, maar nee, ze vraagt me of ik op Instagram zit. Op mijn bevestiging zegt ze 'Sillyruns'. En ja, dat ben ik. Hoe leuk en grappig is dat. We volgen elkaar gewoon op de socials en komen elkaar nu in het wild tegen. Zo tof dat ze me dan ook aanspreekt. Helemaal vrolijk was ik ervan!

Even verderop komen we een andere bekende tegen. We smelten namelijk weer samen met het Romeinse Limespad.  Vanaf nu weten we tot zo ongeveer het centrum van Arnhem wat ons te wachten staat. Helemaal niet erg, want er liggen prachtige kilometers voor ons. Zo zien we al als we de omgeving staande op uitkijktoren de Boersberg onder ons zien liggen. De torens van Kasteel Doorwerth steken boven de omliggende bomen uit. Daar gaan we heen. Gewapend met onze Museumjaarkaart.

We dalen rap en het kasteel wordt binnen een dikke kilometer bereikt. Voor we ons eeuwen terug begeven, scoren we een flat white met lekkers. Met uitzicht op het kasteel laten we het ons op het terras goed smaken. De jassen zijn al eventjes uit en in de zon gezeten voelt het alsof de zomer in aantocht is.

Het is altijd interessant om een kasteel van binnen te zien. Doorwerth vormt daar geen uitzondering op. We scannen de informatie over dit al in 1260 voor het eerst genoemde kasteel. Omdat we nog wat kilometers voor de boeg hebben, krijgt het van ons veel te weinig aandacht. Maar ach, daarom vinden wij de Museumjaarkaart zo fijn.

Dus door maar weer. Door prachtige bossen. De stammen nog kaal, maar niet minder imposant. Het pad golft op en neer. Onder ons in de Nederrijn zien we de drie enorme bogen van het sluizencomplex van Driel. Het ligt te ver weg om ze van dichterbij te bekijken.

Vanaf de rand van de stuwwal biedt Landgoed Duno een prachtig uitzicht. De contouren van het huis dat hier ooit stond zijn zichtbaar in lijnen van stenen op de grond. Even verderop na het verlaten van de buitenplaats ligt een ander stukje geschiedenis. Heveadorp was eens een woonplek voor arbeiders van de gelijknamige rubberfabriek. Na de fusie met Vredestein in de jaren 60 verhuisde de productie naar andere fabrieken en brak er een moeilijke tijd aan voor het dorp. Tegenwoordig is het erg weer goed wonen, zien wij aan de optrekjes.

We klimmen weer even flink en komen uit bij Westerbouwing. Tegenwoordig is dit een evenementenlocatie, maar eens was dit een populaire speeltuin.  Langs een lange trap dalen we naar straatniveau. We blijven voorlopig even laag. Over een kerkenpad lopen we achter huizen langs naar het kerkje van Oosterbeek. Vanaf hier duiken we de polder langs de rivier in. Voor ons zien we de boogspoorbrug met als uitvloeisel de verhoogde spoorlijn. We steken de rails onderdoor voor nog een extra stukje natuur van de Rosandepolder.

Opnieuw steken we onder de rails door. Aan de overkant van de Utrechtse Weg komen we op een ander landgoed, Mariëndaal. Hier ligt de Groene Bedstee, een bijna 400 meter lange natuurlijke boog gecreëerd door naar elkaar toe gegroeide beuken.

En dan bereiken we de Gelderse hoofdstad. De route brengt ons dwars door het centrum. Het geeft ons mooi de gelegenheid voor een late lunch. Met zicht op de statige villa Sonsbeek slaan wij af naar het station. Een goede plek om over een tijdje het Maarten van Rossumpad te vervolgen. Tot nu stelt dit lange afstandswandelpad zeker niet teleur...

• op naar de volgende wandeling op het Maarten van Rossumpad, van Arnhem naar
• terug naar de vorige wandeling op het Maarten van Rossumpad, van Wageningen naar Heelsum
• het Maarten van Rossumpad
• onze andere wandelpaden

Maarten van Rossumpad van Wageningen naar Heelsum

5 april 2026 

start: auto parkeren bij bushalte Het Beekdal in Heelsum, bus 352 in 20 minuten naar busstation Wageningen. 

kilometer: 19,4

etappe: restant 8, 9 in zijn geheel en 200 meter van etappe 10

Na een prima nacht in het mini-tiny house in Bennekom krijgen we een muesli-ontbijt met sojayoghurt en fruit voorgeschoteld. Het smaakt en vult prima. We kunnen er even tegen.

Het plan is vandaag van Wageningen naar Heelsum te stappen, net geen 20 kilometer. De zon laat zich nauwelijks zien en de wind maakt het een stuk killer dan gisteren. Vanaf het busstation is het een dikke kilometer dwars door de stad voor we bij de haven op het punt staan waar we gisteren de route verlieten. Het is geen hoog water, dus we kunnen de route dwars door de uiterwaarden volgen. De grote grazers waar we voor worden gewaarschuwd,  komen we niet tegen. Interessant is het rijksmonument Steenfabriek De bovenste polder. Sinds 1965 toen de fabriek werd opgekocht door de gemeente met het oog op stadsuitbreiding, worden er geen stenen meer geproduceerd. De nieuwbouwwijken bleven uit, maar de fabriek met toren, ingekort van 48 naar 28 meter bleef behouden.

Zodra we de uiterwaarden verlaten, begint de klim de berg op. Bovenop belanden we in Belmonte Arboretum. Op 4 dagen na liepen wij hier drie jaar geleden ook. Toen stond de enorme magnoliaboom nog glorieus in bloei. Nu is het hoogtepunt wel voorbij. Andere bloesembomen maken dit gemis enigszins goed. Bovendien zijn het niet alleen de bomen die dit arboretum zo bijzonder maken. Het uitzicht over het land van de Nederrijn met aan de overkant de Betuwe is prachtig. Het is alsof we in het buitenland zijn. Wat is Nederland toch mooi!

Vorige keer ploften we bij Fletcher hotel De Wageningse Berg op het terras neer. Daar is het nu te guur voor. Binnen met dat weidse uitzicht en een flat white met een vegan taartpunt onder handbereik is het veel comfortabeler.

Slingerend langs de rand bereiken we de drukke N225. Aan de overkant duiken we Oranje Nassaus Oord in. Dit is een historisch landgoed waarop ooit een koninklijk paleis stond. Koningin Emma liet het ombouwen tot sanatorium om tuberculose te bestrijden. Tegenwoordig is het een zorginstelling. Over het landgoed kun je dwalen over de vele wandelpaden. Wij doen dat door de route te volgen.

Op dit deel neemt het Maarten van Rossumpad afscheid van het Romeinse Limedpad. Wij lopen door de bossen noordwaarts. Mooie paden brengen ons dan weer dieper het bos in, dan leiden ze ons over weidse grasvelden.

Vlak voor we Heelsum bereiken vallen dikke druppels uit de donkere lucht. Snel schieten we de regenjassen aan. De bomen staan nog net niet genoeg in blad om een natuurlijke paraplu te vormen. Aangekomen in Heelsum, bij de auto, is het weer droog. Bijna 20 kilometer stapten we door deze regio. Op deze Eerste Paasdag waren we lang niet de enigen op de paden. Het is ook te mooi om binnen te blijven. Morgen op naar Arnhem. 

• op naar de volgende wandeling op het Maarten van Rossumpad, van Heelsum naar Arnhem
• terug naar de vorige wandeling op het Maarten van Rossumpad, van Lienden naar Wageningen
• Maarten van Rossumpad
• onze andere wandelpaden

Maarten van Rossumpad van Lienden naar Wageningen

4 april 2026

start: in 1 uur en 40 minuten van huis naar Wageningen. Parkeren bij Hof van Gelderland. RRR-haltetaxi, vooraf gereserveerd, in 20 minuten naar halte Vogelenzangseweg in Lienden.

etappe: 7 en 8

kilometers: 17,5

 

Vorig jaar stapte ik in de zomervakantie grotendeels in mijn uppie van 's Hertogenbosch naar Lienden, waarmee ik een behoorlijke hap nam van de eerste etappes van het Maarten van Rossumpad.  Omdat René altijd graag meegaat als we in de buurt van zijn geboortegrond stappen, wachtte ik met het vervolg.

Tot dit Paasweekend dus. Even voor 10 uur laten we de auto achter op parkeerplaats Hof van Gelderland in Wageningen.  Hiervandaan brengt een vooraf gereserveerde RRR-haltetaxi ons naar halte Vogelenzangseweg in Lienden. We koersen rechtstreeks naar de dijk waar we de route oppikken. Sommige fruitbomen tonen hun fleurige bloempjes al, maar eigenlijk zijn we net te vroeg voor de bloesempracht. Het genieten is er niet minder om. Wat een fraaie omgeving. Aan de overkant van de rivier steekt de kerktoren van Rhenen overal bovenuit. Aan onze rechterhand gaarden vol fruitboompjes. En dat alles met een fijn zonnetje op onze bol.

Op zoek naar een bakkie koffie buigen we in Kesteren van de route af. We komen terecht op het terras van het Ambtshuis op het Dorpsplein. Een gevoel van vrij zijn daalt over ons neer.

De route brengt ons naar de Nederrijn.  De rivier oversteken via de Rijnbrug doen we niet. We blijven nog even in Gelderland.  Wel dalen we af tot water niveau. Aan de overkant doemt de Grebbeberg op. Lachend kijken we terug op de belevenissen op het Trekvogelpad. Toen liepen we ook samen. Aan de overkant van het water. Via een steile trap moesten we de berg op. Het wijntje dat we in Rhenen bij de lunch hadden genomen zorgde voor pap in de benen. Dit deel loopt een stuk makkelijker. Niet alleen omdat we geen wijn op hebben, maar het loopt volledig vlak. We moeten alleen even omhoog de dijk op. Deze voert ons naar het veer van Opheusden.

Aan de overkant bij restaurant De Blauwe Kamer scoren we, na eerder vandaag verschillende keren nul op het rekest te hebben gekregen,  eindelijk een flat white met havermelk. Ze hebben hier ook voor ons genoeg keuze op de kaart. Vandaar dat we hier een late lunch of vroeg avondmaaltje nuttigen.

Het is nu nog zo'n 4,5 kilometer tot Wageningen. Voor we, voor maar heel even, de provincie Utrecht induiken, passeren we een schoorsteen. Het is een restant van een oude steenfabriek.

Op de grens van Utrecht en Gelderland, de Afweg, lopen we Wagening binnen. Hier ligt na bijna 18 kilometer het eindpunt van vandaag. Morgen lopen we door naar Heelsum. We tekenen voor net zo'n fijne dag als vandaag. 

• op naar de volgende wandeling op het Maarten van Rossumpad, van Wageningen naar Heelsum
• terug naar de vorige wandeling op het Maarten van Rossumpad, van Ravenswaaij naar Lienden
• het Maarten van Rossumpad
• onze andere wandelpaden

onze overnachtingsstek van vannacht

Maarten van Rossumpad - van Ravenswaaij naar Lienden

14 augustus 2025

start: auto parkeren in Lienden, RRR-haltetaxi naar Ravenswaaij

etappe: 6

kilometers: 21 

overnachten: thuis

Een gevoelstemperatuur van 37, in werkelijkheid 34 graden. Dat is de voorspelling voor vandaag. Wat zal ik? Gewoon gaan en dan vroeg, een kort(er) stuk of helemaal skippen? Ik ga voor optie één, ach, ik ben er nu toch, vroeg opstaan en dan gewoon heel etappe 6 van bijna 21 kilometer. 

Daarom open ik om 6.00 uur de gordijnen. Wat een fijn uitzicht is dit toch. Even app-contact met het thuisfront en dan op naar Lienden. Het is slechts 15 minuten rijden. Bij de bushalte moet ik nog even wachten voor de RRR-haltetaxi arriveert. Zit daar toch gewoon dezelfde chauffeur in als gisteren! Om 7.45 uur zet hij me af op de dijk in Ravenswaaij. 

De Lek volgend loop ik oostwaarts. Het is prachtig! Er hangt behoorlijk wat sluierbewolking en omdat de zon haar best doet alles weg te branden, loop ik door een diffuse wereld. Alles is zacht. Behalve de temperatuur overigens, want die meet al weer dik boven de 20 graden. Ik steek het Amsterdam Rijnkanaal over. De Lek gaat hier over in de Nederrijn. Door het best leuke Rijswijk kom ik op de Rijnbandijk. Was er gisteren een kruisbesmetting met het Grote Rivierenpad, vanaf nu loopt de route van het Maarten van Rossumpad kilometerslang op met die van het Romeinse Limespad. Ik loop dus in mijn eigen voetstappen, want LAW16 hebben wij al afgestapt. 

Mijn horloge geeft aan dat de volgende afslag over 6 kilometer is. Het zijn mooie kilometers. De bewolking met het doorpiepende zonnetje zorgt voor een soort vitrage-effect. In de uiterwaarden grazen koeien. De huizen zijn niet echt vervelend om te zien. Aan mijn rechterhand zijn veel fruitgaarden. Soms staan hoogstammige, oude fruitbomen kriskras verspreid. Bij andere telers staan lagere boompjes strak in het gelid. Het is enorm rustig. Ik deel de dijk met een enkele fietser en een sporadische automobilist. Richting Maurik wordt het drukker. Hier zijn ook veel vakantieparken. Vanaf de dijk zie ik vakantiegangers ontwaken. Sommigen laten hun hond uit, anderen dekken de ontbijttafel op het terras. 

Via een tussendoorstuk langs een N-weg en door Eck en Wiel beland ik weer op de Rijnbandijk. Bij het veer naar Amerongen verbleven wij bij een VodF-adres tijdens onze Romeinse Limespad-wandeling. Grappig om hier nu weer te lopen. De dijk wordt weer, voor kort weet ik nog, verlaten. Er volgen kilometers langs fruittelers en boomkwekerijen. Ik gluur naar de nieuwe boompjes of er niet iets voor in onze tuin bij zit. 

Terug op de dijk komt al snel de toren van, ik vermoed, Rhenen in het vizier. Dat ligt aan de overkant van de rivier en daar zal ik pas een volgende etappe komen. Vandaag is Lienden het doel. De laatste kilometers gaan over een autovrij pad. Fijn, want nu is het helemaal relaxt stappen. Links liggen de uiterwaarden van de rivier, rechts nog steeds rijen boompjes. Achter die boompjes verschijnt de kerktoren van Lienden. De route loopt het dorp een stukje voorbij voor mijn horloge tringelt. Het zit erop, 21 kilometer zijn vandaag onder mijn voeten doorgevlogen. Het was benauwd, maar de wolken hebben we een enorme dienst bewezen door de zon enigszins te temperen. Voor ik de auto instap scoor ik nog een ijsje. Njom. 

Weer in het tiny-house geniet ik van mijn laatste middag hier. Ik sleep de hangmat weer tevoorschijn en bungel nog wat tussen de bomen. Ik twijfel of ik morgen nog op pad ga. Op zich ben ik er, dus zou het slim zijn om nog wat kilometers te maken. Aan de andere kant vind ik het wel fijn om een beetje bijtijds thuis te zijn. Wat ik ook besluit, dit solo-midweekje was erg geslaagd. En de kop van het Maarten van Rossumpad is er in ieder geval flink af. 

• op naar de volgende wandeling op het Maarten van Rossumpad, van Lienden naar Wageningen
• terug naar de vorige wandeling op het Maarten van Rossumpad, van Wadenoijen naar Ravenswaaij
• overzicht van de wandelingen op het Maarten van Rossumpad
• onze andere wandelpaden