zondag 5 april 2026

Maarten van Rossumpad van Wageningen naar Heelsum

5 april 2026 


start: auto parkeren bij bushalte Het Beekdal in Heelsum, bus 352 in 20 minuten naar busstation Wageningen. 
kilometer: 19,4
etappe: restant 8, 9 in zijn geheel en 200 meter van etappe 10

Na een prima nacht in het mini-tiny house in Bennekom krijgen we een muesli-ontbijt met sojayoghurt en fruit voorgeschoteld. Het smaakt en vult prima. We kunnen er even tegen.

Het plan is vandaag van Wageningen naar Heelsum te stappen, net geen 20 kilometer. De zon laat zich nauwelijks zien en de wind maakt het een stuk killer dan gisteren. Vanaf het busstation is het een dikke kilometer dwars door de stad voor we bij de haven op het punt staan waar we gisteren de route verlieten. Het is geen hoog water, dus we kunnen de route dwars door de uiterwaarden volgen. De grote grazers waar we voor worden gewaarschuwd,  komen we niet tegen. Interessant is het rijksmonument Steenfabriek De bovenste polder. Sinds 1965 toen de fabriek werd opgekocht door de gemeente met het oog op stadsuitbreiding, worden er geen stenen meer geproduceerd. De nieuwbouwwijken bleven uit, maar de fabriek met toren, ingekort van 48 naar 28 meter bleef behouden.



Zodra we de uiterwaarden verlaten, begint de klim de berg op. Bovenop belanden we in Belmonte Arboretum. Op 4 dagen na liepen wij hier drie jaar geleden ook. Toen stond de enorme magnoliaboom nog glorieus in bloei. Nu is het hoogtepunt wel voorbij. Andere bloesembomen maken dit gemis enigszins goed. Bovendien zijn het niet alleen de bomen die dit arboretum zo bijzonder maken. Het uitzicht over het land van de Nederrijn met aan de overkant de Betuwe is prachtig. Het is alsof we in het buitenland zijn. Wat is Nederland toch mooi!


Vorige keer ploften we bij Fletcher hotel De Wageningse Berg op het terras neer. Daar is het nu te guur voor. Binnen met dat weidse uitzicht en een flat white met een vegan taartpunt onder handbereik is het veel comfortabeler.

Slingerend langs de rand bereiken we de drukke N225. Aan de overkant duiken we Oranje Nassaus Oord in. Dit is een historisch landgoed waarop ooit een koninklijk paleis stond. Koningin Emma liet het ombouwen tot sanatorium om tuberculose te bestrijden. Tegenwoordig is het een zorginstelling. Over het landgoed kun je dwalen over de vele wandelpaden. Wij doen dat door de route te volgen.

Op dit deel neemt het Maarten van Rossumpad afscheid van het Romeinse Limedpad. Wij lopen door de bossen noordwaarts. Mooie paden brengen ons dan weer dieper het bos in, dan leiden ze ons over weidse grasvelden.






Vlak voor we Heelsum bereiken vallen dikke druppels uit de donkere lucht. Snel schieten we de regenjassen aan. De bomen staan nog net niet genoeg in blad om een natuurlijke paraplu te vormen. Aangekomen in Heelsum, bij de auto, is het weer droog. Bijna 20 kilometer stapten we door deze regio. Op deze Eerste Paasdag waren we lang niet de enigen op de paden. Het is ook te mooi om binnen te blijven. Morgen op naar Arnhem. 

zaterdag 4 april 2026

Maarten van Rossumpad van Lienden naar Wageningen

4 april 2026


start: in 1 uur en 40 minuten van huis naar Wageningen. Parkeren bij Hof van Gelderland. RRR-haltetaxi, vooraf gereserveerd, in 20 minuten naar halte Vogelenzangseweg in Lienden.
etappe: 7 en 8
kilometers: 17,5
 
Vorig jaar stapte ik in de zomervakantie grotendeels in mijn uppie van 's Hertogenbosch naar Lienden, waarmee ik een behoorlijke hap nam van de eerste etappes van het Maarten van Rossumpad.  Omdat René altijd graag meegaat als we in de buurt van zijn geboortegrond stappen, wachtte ik met het vervolg.

Tot dit Paasweekend dus. Even voor 10 uur laten we de auto achter op parkeerplaats Hof van Gelderland in Wageningen.  Hiervandaan brengt een vooraf gereserveerde RRR-haltetaxi ons naar halte Vogelenzangseweg in Lienden. We koersen rechtstreeks naar de dijk waar we de route oppikken. Sommige fruitbomen tonen hun fleurige bloempjes al, maar eigenlijk zijn we net te vroeg voor de bloesempracht. Het genieten is er niet minder om. Wat een fraaie omgeving. Aan de overkant van de rivier steekt de kerktoren van Rhenen overal bovenuit. Aan onze rechterhand gaarden vol fruitboompjes. En dat alles met een fijn zonnetje op onze bol.

Op zoek naar een bakkie koffie buigen we in Kesteren van de route af. We komen terecht op het terras van het Ambtshuis op het Dorpsplein. Een gevoel van vrij zijn daalt over ons neer.






De route brengt ons naar de Nederrijn.  De rivier oversteken via de Rijnbrug doen we niet. We blijven nog even in Gelderland.  Wel dalen we af tot water niveau. Aan de overkant doemt de Grebbeberg op. Lachend kijken we terug op de belevenissen op het Trekvogelpad. Toen liepen we ook samen. Aan de overkant van het water. Via een steile trap moesten we de berg op. Het wijntje dat we in Rhenen bij de lunch hadden genomen zorgde voor pap in de benen. Dit deel loopt een stuk makkelijker. Niet alleen omdat we geen wijn op hebben, maar het loopt volledig vlak. We moeten alleen even omhoog de dijk op. Deze voert ons naar het veer van Opheusden.


Aan de overkant bij restaurant De Blauwe Kamer scoren we, na eerder vandaag verschillende keren nul op het rekest te hebben gekregen,  eindelijk een flat white met havermelk. Ze hebben hier ook voor ons genoeg keuze op de kaart. Vandaar dat we hier een late lunch of vroeg avondmaaltje nuttigen.

Het is nu nog zo'n 4,5 kilometer tot Wageningen. Voor we, voor maar heel even, de provincie Utrecht induiken, passeren we een schoorsteen. Het is een restant van een oude steenfabriek.








Op de grens van Utrecht en Gelderland, de Afweg, lopen we Wagening binnen. Hier ligt na bijna 18 kilometer het eindpunt van vandaag. Morgen lopen we door naar Heelsum. We tekenen voor net zo'n fijne dag als vandaag.