Sint Olav Waterway - op naar Helsinki, Finland

Helsinki vanaf het water

12 juli Schiphol

Gisteren stonden we nog volledig in de werkstand. Vandaag begint onze vakantie. Niet dat de reis al begint. Nee, morgen vliegen we naar Helsinki. Maar omdat dat de vlucht al vroeg vertrekt en we de eerste trein moeten hebben en niet mogen missen, hebben we besloten om de nacht op de luchthaven door te brengen. In een hotel, hoor. Vandaar dat we heel relaxt op zaterdagmiddag met de trein naar Schiphol vertrekken. Onze vakantie is begonnen met de beentjes languit op het enorme bed in de hotelkamer van CitizenM. Morgen wacht Helsinki. 

13 juli Helsinki

Het is pas dag 1, maar allemachies, wat een indrukken hebben we al opgedaan. En we kunnen ook direct melden dat Helsinki een heel leuke stad is. Wel beseffen we dat het zonnetje, begeleid door een fijn zeewindje, daar haar bijdrage behoorlijk aan heeft geleverd. 

Nu languit liggend op bed in Hotel Finn is het bijna niet voor te stellen dat het pas vanochtend was dat we wakker werden in een ander hotelbed. CitizenM is een prima plek om te verblijven voor de reis echt begint. Het is eigenlijk gewoon een vroege start van de vakantie.

De drukte op Schiphol viel mee. Nergens hebben we echt lang in de rij gestaan. Dat het vliegtuig met ruim 25 minuten vertraging de lucht in ging, had daar dan ook niets mee van doen. Wellicht wel dat de busreis vanuit de gate naar het toestel, "we rijden toch niet naar Helsinki", daar schuldig aan was. Maar goed, om even na 10.00 uur vlogen we over een al snel bewolkt Nederland. Prima vlucht gehad met voor zo'n kort stuk zelfs redelijk goede verzorging.

Vlak voor Helsinki trok de bewolking weg. Mooi om te zien hoe boten diep onder ons strepen in het water trokken. Eilandjes lagen verspreid in het water. De een wat groter dan de ander. Sommige bewoond, te zien aan de schittering van ramen van huizen. De contouren van een tuibrug waren zelfs vanaf deze hoogte zichtbaar. 

En dan, hoppakee, we zijn geland. Gearriveerd in Finland! De bagagebeslommeringen verlopen soepen. Dat kan niet worden gezegd van de aanschaf van treinkaartjes. Wat een gedoe! De machine accepteert geen enkele betaling. Twintig minuten staan we te jannesen. De trein vertrekt zonder ons. Dan komen we op het lumineuze idee om de kaartjes één voor één aan te schaffen. Dat blijkt de magic touch. Gelukkig vertrekt er elk half uur een trein naar het centrum.

Ruim een half uur later stappen we uit op het Centraal station van de Finse hoofdstad. Hotel Finn ligt zo'n 500 meter verderop. Het is gevestigd in een oud gebouw. De omliggende kroegen in het smalle straatje geven een beetje huiverig gevoel. Is dit wel een ok wijkje? En hoe zou de kamer eruit zien? Nou, van binnen is het een prima hotel en ook de kamer is pico bello. Lang blijven doen we er niet. Eropuit! Eerst even een hapje scoren. Dat lukt bij Fafa's, een falafeltent. Zittend op het terras met een heerlijke pita voor ons neus, die we overigens met hand en tand moeten beschermen tegen de hongerige meeuwen, slaat het vakantiegevoel toe. 

hotel Finn

Morgen hebben we een hele dag om de stad verder te bekijken, maar vandaag verkennen we de buurt alvast. Kriskras lopen we door straten richting het water. Dat is hier nooit ver weg. Aan de kade zien we één van de vele, enorme veerboten het ruime sop kiezen. Genietend van het uizicht wandelen we naar de orthodoxe kerk met zijn goudkleurige koepels gelegen op Katajanokka. Wat een toffe wijk is dit met statige art-nouveau gebouwen. Waar je ook kijkt, altijd is er uitzicht op het water met eilandjes in de verte. Gezeten op het terras met een koffie en ons eerste kaneelbroodje van deze reis landen we in de vakantie. 

Het schiereiland rondend, zien we opeens de kabels van de brug die ons al vanuit het vliegtuig opviel. Aan de zuidoostelijke kant van het eiland is het een drukte van jewelste met auto's die de veerboten verlaten die hier aanmeren. Wij gaan ook onze haven maar eens opzoeken. Op naar het hotel. Na een plan de campagne voor morgen te hebben gemaakt, gaan onze oogjes vroeg toe. 

14 juli

Helsinki, check! Ok, we hebben vast nog niet alles gezien, maar laten we zeggen dat we de anderhalve dag die we hier hadden, volledig hebben benut. Gisterenmiddag proefden we al wat sfeer en en passant pikten we ook nog wat hoogtepunten mee. Vanochtend tijdens ons hardlooprondje was het vooral genieten van de stad over toeristisch ongebaande paden. 

Daarom hadden we voor de rest van vandaag nog wat hotspots op ons lijstje staan. Natuurlijk zijn dat de bekende plekken waar iedere toerist heen gaat. Toch denk ik dat we een behoorlijk beeld hebben gekregen van deze stad, of in ieder geval van het centrum. Dit omdat we alles hebben gewandeld en zo kom je toch ook echt op de minder bekende plekken. We blijven trouwens bij onze eerder geuite mening dat dit echt een fijne stad is. De gebouwen zijn vol grandeur in veel verschillende bouwstijlen en in vaak fijne pastelkleuren. Het vele groen geeft de stad een rustige uitstraling. Met dit zonnige weer zorgt het overal aanwezige water bijna voor een mediterraan gevoel.

Het eerste hoogtepunt van vandaag is de kathedraal. Helaas staat dit overal bovenuit torenende bouwwerk in de steigers. Een geverfd doek zorgt dat het aanzien nog een beetje meevalt, maar jammer is het wel. Naar binnen gaan doen we trouwens niet. We hebben de entree er gewoonweg niet voor over. 

Het bijzondere gebouw van de lokale bibliotheek verdient ook een bezoek. En bijzonder is het, zowel van buiten als van binnen. Vanaf het dakterras hebben we een fraai uitzicht over ons hardlooprondje van vanochtend langs een groot meer. En door weer, door die leuke straten. Vervelen doen we ons geen moment. Wel zoeken we consequent de schaduwzijde op, want het is echt loeiheet. Dit keer is het doel opnieuw een kerk, een uit rotsen gehouwen. Ook hier wordt entree gevraagd, dus wij bekijken het bouwwerk van de zij- en, heel apart, de bovenkant. Het is weer eens iets anders om over het dak van een kerk te lopen, toch?! 

Lunchtijd! Daarom koersen we naar de oude markthal. Onderweg passeren we een enorm, overdekt winkelcentrum, Kamppi. Hé, hiervandaan vertrekt onze bus naar Turku morgen. Maar eens kijken waar de halte precies is. Nou, het is maar goed dat we dat even doen, want het is een ware speurtocht. Maar, gelukt! Dat scheelt morgenochtend veel stress...en gemopper. 

Na even te zijn bijgekomen in het hotel, maken onze buiken ons duidelijk dat het nu toch echt tijd is om te lunchen. Over een mooie esplanade bereiken we de waterkant weer. Hier ligt de oude markthal. In oude, houten stalletjes zitten diverse restaurants. Wat een sfeervol gebouw. Maar ook, wat een warmte. Lunchen met zweet op de rug zien we niet echt zitten. In plaats daarvan ploffen we neer op het terras van een Italiaans restaurant op de Kanavaranta met uitzicht over het water. 

Ons to-see-lijstje telt nu nog slechts een punt, Suomenlinna, een eiland in de archipel voor de kust van Helsinki. Na de aanschaf van een gewoon buskaartje vaart de veerboot ons er in 20 minuten naartoe. Alleen het tochtje is al een belevenis. Het eiland zelf is verrassend leuk. Waarschijnlijk had het nog interessanter geweest, als we iets meer hadden gelezen over de geschiedenis. In meer informatie dan dat het in 1748 is gebouwd door Zweden om de zeegebieden van Finland tegen de Russen te beschermen, hebben we geen zin. Liever genieten we van de vergezichten over zee, de lieflijke huizen en de verdedigingsmuren van het fort.

De terugtocht maakt dit toch al geslaagde tripje nog leuker. Staand op het achtersteven van de veerboot zien we de capriolen van meevliegende meeuwen, die al hangend in de lucht om het hardst krijsen om een lekker hapje. 

Met weer vaste grond onder onze voeten, houden we het voor gezien. Op naar het hotel. Morgen verlaten we Helsinki en bussen we naar Turku. 

• op naar het vervolg op de Sint Olav Waterway