start: parkeren bij bushalte Boswachterij landgoed Stippelberg, de rest van het verhaal staat in de blog beschreven
etappe: deel van 8 en weer terug
kilometers: 19
Het is ons inderdaad niet gelukt om de OV-puzzel te leggen voor de laatste etappe tijdens onze wandelbreak tussen Kerst en Oud en Nieuw. De wandeling naar Odiliapeel was onze laatste van 2025. Passend om dan ook het nieuwe jaar maar te starten op het Hertogenpad. Bovendien hebben we in de februarivakantie een 5-daagse op dit pad gepland. Daarom zou het fijn zijn om de ontbrekende 26 kilometer tussen Odiliapeel en landgoed de Stippelberg voor die tijd nog even af te vinken. En dat gaan we vandaag doen. Denken we. Hopen we.
Het OV blijkt namelijk nog steeds een spannende factor. In de weekenden is het sowieso een no go hier, maar vandaag, op een maandag is het te doen. Om te beginnen is er een rit van tussen de ruim genomen 2 en 3 uur voor nodig om bij het finishpunt, bushalte Boswachterij De Rips, te belanden. De bus vertrekt om 9:30 uur. Nog geen 25 minuten later hebben we dan na een 5 minuten overstap (o jee, is dat niet krapjes...) de trein richting Nijmegen. In Cuijk stappen we uit om met weer een andere bus het laatste stuk naar Odiliapeel af te leggen. Te doen, toch!
Al op de A7 blijkt dat dit geen appeltje-eitje gaat worden. Het staat muurvast. Verkeersapps tonen dat in verband met een ongeluk meerdere rijbanen dicht zijn en de vertraging al heel snel tot over het uur oploopt. Wat nu? Keren? Nee, we hebben nog even speling en anders nemen we de bus een uur later. Dat houdt wel in dat we flink door moeten stappen om voor het donker terug te zijn, maar het moet lukken. Dus via wat B-wegen, met ook vertraging uiteraard, hebben we aan de andere kant van Amsterdam op de A10 eindelijk vrij baan om gas te kunnen geven. Dat het de bus van 10.30 gaat worden staat inmiddels al vast.
Ruimschoots op tijd parkeren we de auto vlakbij de bushalte. Glurend of we de bus in de verte al zien verschijnen, checken we voor de zekerheid de OV-app nog even. What the heck...4 minuten vertraging? Allemachies, dan redden we de aansluiting niet. Gloeiende kooltjes. De 4 minuten worden er 6. Toch stappen we, ik bokchagrijnig, in. Je weet nooit of de trein niet ook ietsiepietsie vertraging heeft en wie weet maakt de chauffeur nog wat tijd goed. Dat doet ze. Het is dat er vlak voor de halte bij het station in Boxmeer nog een mevrouw met kinderwagen uitstapt, anders hadden we het gered. Nu zien we terwijl wij het perron op komen rennen, de trein richting Nijmegen vertrekken. De kooltjes gloeien op zijn hardst...
Veel tijd om na te denken wat te doen hebben we niet. Bussen rijden hier sporadisch. De bus terug naar de auto vertrekt over een paar minuten, dezelfde bus overigens, en om niet een uur te moeten wachten, springen we daar maar weer in. Onderweg bedenken we wel een plan...uhm...F inmiddels of zo. Dat vergt behoorlijk wat hersengymnastiek, want we moeten ook rekening houden met volgende wandeldagen op dit pad. We komen eropuit dat we vandaag een heen-en-weertje maken op het volgende deel. We lopen dus vast verder.
Eenmaal weer aan de wandel trekt ons humeur (nou ja, vooral mijn humeur zat diep onder nul) redelijk snel bij. Het is niet zo dat dit een heel spectaculair stuk van het Hertogenpad is, maar we stappen fijn door bosrijk gebied afgewisseld door open heidelandschappen. Net voor 10 kilometer buigt de route naar links. We hebben de Deurnseweg bereikt. Ons teken om weer terug te lopen richting auto. De route hiervoor laten we door onze Garmin berekenen. Dit zorgt weliswaar niet voor de meest bezienswaardige weg, maar wel de snelste. Dat betekent weinig fotostops, dus lekker doorstappen. Wel een stop waardig is een weide vol miniatuurpaardjes. Het is dat ze net niet in mijn rugzak passen, anders had ik er zo een paar mee willen nemen. Te schattig.
De rest van de route is niet echt noemenswaardig. We zijn dan ook blij als we weer bij de auto zijn aanbeland. Op de terugweg bedenken we vast hoe de volgende routes en de nog te stappen, aangevlogen kunnen worden. Dit gaan we doen vanuit een Natuurhuisje in Grashoek. Ik hoop dat we onze grootste OV-uitdagingen voor dit pad achter de rug hebben...
- op naar de volgende wandeling op het Hertogenpad
- terug naar onze vorige wandeling op het hertogenpad, van Uden naar Odiliapeel
- overzicht van onze Hertogenpad wandelingen
- onze andere wandelpaden
Geen opmerkingen:
Een reactie posten