Hertogenpad Deurne (Padbrugseweg) naar Mariapeel (Griendtsveen)

23 februari 2026

start: auto parkeerplaats Mariapeel in Helenaveen met bus 262 via Deurne, bus 80 in 45 minuten naar halte Padbrugseweg in Deurne

etappe: nog 7 kilometer van etappe 8 en 8 kilometer van etappe 9

kilometers: 15,2

De planning was om gisteren dit deel van het Hertogenpad te stappen. In de gestaag vallende regen stonden we in Griendtsveen op de bus te wachten. Veel vertrouwen in het OV in Noord-Brabant hebben we niet naar aanleiding van onze ervaring tijdens de vorige etappes. Toen de geplande aankomsttijd kwam en weer ging, zakte dat vertrouwen nog dieper weg, onder flink gemopper trouwens. In de OV-app stond de bus nog steeds als op tijd. Gloeiende kooltjes. Diezelfde kooltjes doofden toen wij eens een kijkje op het bord met de tijden namen. Hu? Geen bus op zondag, maar hoe kan het dan dat deze wel in de app staat. Nou, die app geeft het vervoer voor een dag later aan, omdat er op zondag, inderdaad, geen bussen rijden. Pfff...Jut en Juul weer eens in de bocht. Even terug naar het Natuurhuisje in Grashoek om een plan B te bedenken. Dat werd een museum- en biosbezoek in Helmond. Ook leuk. En bovendien droog. 

stadskasteel Helmond

Maar vandaag klopt het gelukkig allemaal en kunnen we dan eindelijk op pad. Zo'n 15 kilometer Hertogenpad liggen onontgonnen voor ons. Mijn hoest door een fikse griep is grotendeels verdwenen en mijn door die griep gekneusd gehoeste rib houdt zich met behulp van paracetemol en ibuprofen aardig koest. 

Een busje en een groter exemplaar brengen ons van halte Brug Kamp in Helenaveen naar halte Padbrugseweg in Deurne. Een kilometer verderop ritsen we in op de route. Langs de doorgaande weg stappen we de provincie Limburg binnen. Zes kilometer lang struinen we vervolgens over een modderig graspad langs het Peelkanaal. Saai is het niet, want we stappen van bunker naar bunker. Op de oevers zien we kunstig afgeknaagde bomen. De daders hiervan, bevers, blijven uit het zicht. 

Met even wat bochten door het lieflijke Griendtsveen komen we op een volgend recht stuk langs een ander kanaal. Als we het hoogveenlandschap van Mariapeel instappen, vergezelt een waterig zonnetje ons. Aan de knoppen van de bomen en het gekwetter van watervogels leiden we af dat het voorjaar echt in aantocht is. De waterstand in het gebied is de afgelopen jaren verhoogd. Hierdoor zijn onder andere berken met hun voeten in het water komen te staan. Langzaam zijn de bomen afgestorven met als resultaat dat er nu nog wat armetierige stammetjes boven het water uitpiepen. 

De pijnstillers raken uitgewerkt. Mijn conditie, na drie weken griep, heb ik danig overschat. Een bankje biedt uitkomst voor we aan de laatste kilometers door het waterrijke gebied beginnen. Ter nagedachtenis aan in het Peelmoeras gesneuvelde piloten is een stalen monument bestaande uit een silhouet van een vliegtuig met daaromheen een doorbroken cirkel geplaatst. Het staat pal tegenover de crashplek van een Brits gevechtsvliegtuig dat hier op 14 maart 1941 is neergestort. 

Vlak na het monument zijn we terug bij de auto. Heerlijk om weer wat kilometers te hebben gemaakt. Ook fijn om bijtijds in het huisje In de zevende hemel terug te zijn, waar ik mooi een middagdutje kan doen voor we in de avond weer naar De Cacaofabriek in Helmond rijden om de film The secret agent te zien. Morgen weer op pad. 

• op naar de volgende wandeling op het Hertogenpad, van
• terug naar de vorige wandeling op het Hertogenpad, Stippelberg - Deurne v.v.
• overzicht van onze Hertogenpadwandelingen
• onze andere wandelpaden