Mijn voetafdruk: Nederlands Kustpad 3 van Ferwert naar Wierum

12 april 2026

start: auto in 2 uur naar Vierhuizen, bus, 2 treinen en bus naar Ferwert

etappe: 6 en klein deel 7

kilometers: 20,3

Je moet er iets voor over hebben. In de tijd die het ons vandaag kostte om aan de start van het volgende deel van het Nederlands Kustpad 3 te geraken, hadden we ook naar Parijs kunnen rijden. Vijf uur deden we er over om vanuit huis de bushalte op de Provincialeweg in Ferwert te bereiken. Ok, daar moet ik bij vermelden dat we twee dagen achter elkaar doorstappen met overnachting bij een Vrienden op de Fiets adres. Vandaar dat we de auto iets verder parkeerden. In Vierhuizen om precies te zijn, want daar hopen we morgen heen te lopen.

Goed, om 7:45 uur trekken we de voordeur achter ons dicht. Er wacht ons een autorit van ongeveer twee uur. Terwijl wij door een nog redelijk rustig Nederland koersen, luisteren we naar de laatste voorbereidingen voor de start van de Marathon van Rotterdam. Het kriebelt. Zit er niet toch nog een marathon voor ons in? Volgend jaar? En dan inderdaad Rotterdam?

Net als we denken dat alles wel heel soepeltjes verloopt, worden we geconfronteerd met een wegomlegging. Grrr. Maar niet te lang gegromd. Snel via Google Maps een alternatief gezocht. De auto parkeren we in het centrum(pje) van Vierhuizen. Vandaar dat we de eerste kilometer, overigens ook van het Nederlands Kustpad 3, al in de benen hebben als we bij de halte van bus 65 arriveren. Deze eerste bus brengt ons naar Winsum - oh, leuke herinneringen aan ons Pieterpadavontuur. In Winsum pakken we een Arriva boemeltje naar Groningen. Een volgende boemel rijdt ons terug Friesland in. Naar de hoofdstad. Bus 60 is onze laatste OV-rit voor vandaag. Deze zet ons bij halte Provincialeweg in Ferwert af. Onze "wereldreis" is tenminste ten einde. Aan de wandel. Maar niet voor we wat cafeïne hebben getankt bij De kroon van Marijn.

Dan gaan we echt de Friese paden op. Als een baken in het landschap zien we al snel na het verlaten van Ferwert een kerkje hoog op een terp pronken. Het blijkt met z'n 9 meter de hoogste terp van Nederland te zijn. De route voert erlangs, maar niet eromheen. Dat doen wij burgerlijk ongehoorzaam toch wel.

Dwars door het open land lopen we naar Blije. De kerktoren van dit dorp is gelijk aan de hier zo markante, bonkige kerktorens zonder torenspits en met een driehoekdag. Over een voormalige spoorlijn, die in 1940 werd opgeheven, lopen we het plaatsje binnen. Een nu nutteloze paal met knipperlichten en een Andreaskruis markeert de plaats waar eens de spoorwegovergang was.

Langzaam maar zeker gaan we richting Waddenkust, over grasland en verlaten plattelandsweggetjes. In eerste instantie blijven we aan de landzijde van de dijk. De dijk zelf is dichtbevolkt met schapen en hun lammetjes. In allerlei toonsoorten wordt er lustig op los geblaat. Links zien we de contouren van de Waddeneilanden. Een informatiebord laat ons weten dat het Ameland en Schiermonnikoog zijn.

Al van verre is het kunstwerk Wachten op hoog water van Jan Ketelaar te zien. Het zijn twee, zo lezen we in de beschrijving, vijf meter hoge, uit metaal gelaste vrouwen. De hoogte en de plek maken het imposant.

De laatste kilometers zijn weinig afwisselend. Onderaan de dijk, soms aan de Wadkant, soms aan de landkant, stiefelen we naar Wierum. Laverend tussen de schapendrollen door zoeken we ons een weg. Via de telefoon luisteren we naar radio 1. De ontknoping van zowel Parijs - Roubaix, als de topper, ja, dat is het tegenwoordig, NEC - Feyenoord is spannend. Over het resultaat, gejuich van mijn kant (want toch een beetje Wout van Aert-fan) en mineur van de kant van René (gaat Feyenoord nou toch die tweede plaats nog verspelen?) praten we maar niet te lang na.

Wierum kondigt zich aan met een karakteristiek kerkje hoog op een terp. Wij slaan af naar ons adres voor vannacht. Het is altijd afwachten wat een overnachting van Vrienden op de Fiets brengt. Dit keer is het bijzonder. We hebben een enorm ruime, apart ingerichte, woonkamer tot onze beschikking inclusief keuken, een badkamer voor onszelf en een slaapkamer op de eerste verdieping. Met een heerlijk bedje, merken we als we al vroeg naar boven gaan.