start: met de auto naar Vany, hiervandaan een vooraf gereserveerde taxi naar Kédange sur Canner
kilometers: 27,7
hoogtemeters: 397
Zo jammer dat morgen al weer de laatste dag is van deze wandelvakantie. We zitten helemaal in het ritme. Vandaag was de langste afstand, maar die ging easypeasy. Onze benen zitten weer helemaal in de wandelflow. Ok, warm hadden we het wel, maar daar klagen we niet over.
Daarnaast valt de omgeving ons alles mee. Van blogs en verslagen over dit stuk GR5 krijg je het idee dat dit een beetje saai deel van Frankrijk is. Nou, wij denken daar anders over. Al moet worden gezegd dat het weer en de tijd van het jaar daar wel een belangrijke rol in spelen. Ook vandaag kregen we volop knalgele velden voorgeschoteld. Het is net alsof er over dit stukje Frankrijk nonchalant een lappendeken is gedrapeerd met groene en gele patches. Prachtig.
De start vanochtend met een Uber verloopt al even soepeltjes als gisteren. De auto parkeren we in Vany, waar de Uber-chauffeur ons oppikt om ons even later in Kédange-sur-Canner weer te droppen. Tot Hombourg-Budange, een volgend dorpje, voert de route door bebouwing. Verwonderd zien we op vele straathoeken vrouwen boeketjes van Lelietjes-van-Dalen verkopen. Is dat normaal in deze streek? Is het vandaag een speciale dag? Ah, jawel, het is de Dag van de Arbeid en in Frankrijk wordt dat fanatiek gevierd. De Franse vertaling voor Lelietje-van-Dalen is Muguet de Mai. Vandaar dus.
In Hombourg-Budange slaan we bij het plaatselijke chateau het platteland op. Nog lang hebben we zicht op het bouwwerk als we een blik achterom werpen. Dat doen we overigens niet vaak, want voor ons is genoeg te zien. Wat een geweldige omgeving weer. Het geel en groen van de velden golft om ons heen. Aboncourt geeft met de Mairie naast de kerk en de luiken van Café Marcus een ansichtkaartaanblik. Dit is toch echt Frankrijk. En wij stappen hier gewoon van dorp naar dorp. Zo tof!
Op naar het volgende dorp, Saint Hubert. Hoewel dus toute Frankrijk vrij is, is het in de dorpen en op de wegen enorm stil. Wel komen we heel af en toe andere wandelaars tegen. In Saint-Hubert nemen we tijd om te lunchen. Nee, niet in een eettentje, want alles is dicht. Midden in het dorp staat een soort overkapping met picknicktafels. In de schaduw bikken we onze vanochtend gesmeerde broodjes. Heerlijk.
Zo'n beetje tot Vigy is er schaduw, omdat het pad door een bos voert. Bodembedekkende daslook zorgt ervoor dat het hier niet geel, maar wit ziet. Of het echt veel fijner ruikt...tja. Na Vigy wordt het even bikkelen als we een behoorlijk tijdje over een zandpad met de zon op onze bol rechttoe rechtaan mogen. Wat zal het hier met echt hoge temperaturen afzien zijn.
Als we na weer een stukje bos op een open plek komen, zien we een idyllisch, echt Frans plaatje voor onze neus. De hele dag zijn we nauwelijks andere mensen tegengekomen. In de dorpjes is het uitgestorven. Maar hier, voor de schilderachtige Chapelle Notre-Dame de la Salette zit een groep mensen aan gedekte schragentafels. Kinderen spelen rondom hen. Op de tafels staan glazen met wijn en allerlei soorten eten met, uiteraard, stokbrood. Het lijkt bijna een fotoshoot voor een tijdschrift.
Het mooie landschap blijft ons, zelfs als we de A4 oversteken, tot de laatste kilometers begeleiden. In Vany zitten de dik 27 kilometers van de route van vandaag erop. Morgen lopen we naar Metz. Als we de borden vandaag mogen geloven is dat niet ver meer. Nu alleen nog even de OV-puzzel leggen...
- op naar de volgende GR5-wandeling, van Vany naar Metz
- terug naar de vorige GR5-wandeling, van Apach naar Kédange sur Canner
- overzicht van onze GR5-wandelingen
- onze andere wandelpaden
Geen opmerkingen:
Een reactie posten