Gevloerd! Het waren slechts 20 kilometer, maar ik heb me erdoorheen moeten worstelen. Vooral door de laatste vijf. De heuveltjes voelden als een berg van de buitencategorie. Man, wat is het fijn om languit op bed even bij te komen in hotel Lanterna.
Om 11.00 uur checken we uit. De koffers worden samen met onze lunch achter ons aan naar de veerboot gebracht. Wij stiefelen vast rustig aan die kant op. Nog even zitten we op een bankje om de baai goed in ons op te nemen. Bij de veerboot staat een schattig wachthuisje met wat boekenkasten. Zo grappig om er een Nederlandstalig boek tussen te treffen. In het zonnetje hangen we wat rond in de buurt van de steiger. Net voor de boot aanmeert, verschijnt het busje van het hotel met de koffers en een heerlijk uitziende lunch. Deze eten we aan boord. De deining maakt dit keer minder indruk op mijn lijf. Het zit heerlijk aan dek, terwijl we aan allerlei eilandjes voorbij trekken, ondertussen een bijna gastronomische aardappelsalade naar binnen werkend.
Veel eerder dan verwacht, want de boot vertrok een kwartier te vroeg en de overtocht duurde nog geen half uur, staan we in de haven van Kirjais. Dat zal wachten worden op het bagagevervoer. Nou, niet. De taxi komt vrijwel direct aanrijden. Fijn, want dat scheelt ons een half uur. Voor een soortgelijke reis overwegen we trouwens alleen met rugzak op pad te gaan. Het vervoer is perfect geregeld, hoor, maar we hebben gewoon teveel mee. Dat zorgt vooral voor onrust in mijn koppie. Voorgaande georganiseerde wandelvakanties combineerden we vaak met een autovakantie. In dat geval maakt het niet uit hoeveel je meezeult, want tijdens de wandelweek lieten we overbodige spullen in de auto achter. Bovendien zat het bagagevervoer er in die vakanties altijd standaard bij. Daar hoefden we niet over na te denken. Maar goed, ook op deze manier gaat het prima en scheelt het een hoop gesleep, maar in de toekomst doen we het wellicht anders.
De rest van de route, tot ongeveer vijf kilometer voor Nagu, verloopt eender, dan weer zwoegen over rechte wegen, dan weer zicht op het water. Ook als we een minder drukke bosweg inslaan, blijft het ploeteren voor mij. De zachte ondergrond is fijn, maar het is echt verzengend warm.
In de reisbeschrijving staat dat we in de buurt van Nagu langs een drukke weg stappen. Dat klopt. Het is goed uitkijken, want de auto's razen voorbij. Op de twee bruggen die we hier oversteken, durf ik nauwelijks foto's te nemen. Wel zien we hoe het hier weer is.
Om net voor vijf uur arriveren we bij het popperige Hotel Lanterna. Poeh hee, even bijkomen.
Nagu heeft een volledig andere sfeer dan Pensar. Hier is het poepiedruk met bootmensen. De terrassen zitten bommetjevol. Eigenlijk hebben we daar niet zoveel zin in. We maken een rondje en keren terug naar het hotel. In de koffer zitten nog zakken met een hikermaaltje. Dat wordt ons avondeten.
De oogjes gaan vanavond vroeg toe. Morgen wacht een dertiger...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten