Mijn voetafdruk: St Olav Waterway van Kirjala naar Pargas

17 juli

Dat was even fijn wakker worden vanochtend. In alle rust, want er staan vandaag maar acht kilometer op de planning. Met de etenswaren die voor ons klaar zijn gelegd, fabrieken we zelf een ontbijtje in elkaar. Op de veranda met zicht op de bomen waar de zonnestralen al tussendoor piepen, smaakt dat extra lekker. Ok, om het niet al te idyllisch te laten klinken, moet ik erbij vermelden dat het geluid van de voorbij razende auto's op de vlakbij gelegen weg, het vogelgezang af en toe overstemt. Desalniettemin is het een heel fijne start van de dag.

Even voor tien uur trekken we de deur van kamer nummer 3 achter ons dicht. De bagage laten we achter. Deze wordt later opgepikt en naar ons volgende overnachtingsadres gebracht. Gisteren eindigden we met een wat minder gevarieerd stuk van de route, nou, vandaag gaan we op precies dezelfde voet verder. Stappend langs de doorgaande weg gaan we richting een volgende brug. Verschil is wel dat het fietspad hier vrijwel constant door groen loopt. Dat geeft toch een ander gevoel.

Na een kilometer of vier verandert ons uitzicht als we weer een brug over mogen. Dit zijn de plaatjes die we hier verwachten, een zeearm met rotsige oevers bekleed met groene bomen, houten huizen, veelal rood geschilderd, met een steiger voor de deur. Hoe gaaf! Nog even is het doorbijten, want wegwerkzaamheden maken dit stuk er niet fraaier op. Bovendien wijst de thermometer aan de rugzak van René al weer dik 30 graden aan. Gelukkig bieden de laatste kilometers schaduw en afleiding. Deze leiden ons namelijk door de buitenwijken van Pargas. Vrolijk gekleurde huizen in goed onderhouden tuinen zorgen voor een fijn sfeertje. De K-Supermarket, we beginnen zelfs al een beetje bekend te raken, aan de rand van het centrum biedt een mooie gelegenheid voor een plasstop. Hier kopen we direct wat drinken voor bij de lunch. de chocomelkjes van gisteren zijn prima bevallen. Die nemen we dus weer. Door een spiksplinternieuwe wijk aan een kanaal lopen we de kern van Pargas binnen. Bij mij slaat de hongerklop toe. Tijd om een bankje op te zoeken. Dat vinden we, gelukkig voor René, want zo'n hangry loopmaatje is niet echt sfeer verhogend, al snel. Zittend voor de kerk nemen we de tijd om te lunchen. Mijn humeur stijgt direct. Bij een pelgrimstocht horen natuurlijk stempels. In deze kerk scoren we de tweede in het paspoort.

lunch voor het kerkje van Pargas

Het is nog vroeg, nog geen 13.00 uur, dus inchecken bij Matmalen @Eva zal nog niet lukken. Vandaar dat we het plaatsje nog wat rondlopen. Eigenlijk zijn we op zoek naar een zwemplek met een bankje in de schaduw. Helaas. Het historische centrum is een ommetje waard. Hier vinden we oude, houten huizen. Dan is het tijd om op zoek te gaan naar een tentje voor een drankje. We vinden een gezellig terras bij een geel huis op de hoek van de winkelstraat. Als we de naam van het restaurant zien, beseffen we dat dit onze overnachtingsstek voor vanavond is. En laten we nu al direct de kamer op kunnen. Een kamer met airco! Hoe fijn is dat! Een heel hippe kamer trouwens ook. Veel doen we de rest van de middag niet meer. Bij een grote supermarkt slaan we wat Finse snacks in voor de komende dagen. We luieren wat in de koele kamer waar we de touretappe op onze mobieltjes volgen. Door de lange bergetappe van vandaag en het uur tijdverschil met Frankrijk zien we de finish pas na het avondeten.

Bij de meeste accommodaties is het diner inbegrepen in onze reis. Gisteren betekende dat, wegens omstandigheden, een magnetronmaaltijd. Het smaakte ons overigens dikke prima. Vandaag is dat anders. We krijgen een heerlijke salade van allerlei lokale ingrediënten voorgeschoteld. Njom. De drankjes die we erbij bestellen zijn ook Fins. René gaat voor een biertje van Kvarken. Van dezelfde brouwerij bestel ik een longdrink op basis van duindoorn en cranberries. Het smaakt als een soort Aperol Spritz. Ook het toetje is een beetje anders. Beiden gaan we voor een ijsje. René voor een normale smaak, pistache. Ik ga voor de drop-frambozensmaak. Een beetje raar, maar wel lekker.