donderdag 3 februari 2022

Westerborkpad - van Sportpark Hilversum via Baarn naar Amersfoort

 18 december 2021

het spoor is nooit ver weg langs het Westerborkpad

start: station Sportpark Hilversum, waar ik met de auto heen ben gereden. Petra kwam per trein
finish: station Amersfoort, terug met de trein naar Sportpark Hilversum
kilometers 20,4 (verdeeld over etappe 7 en 8 en wat extra's)

Van Amsterdam naar Amersfoort, dat traject van het Westerborkpad hebben we na vandaag afgestapt. Uiteraard niet op een dag, maar verdeeld over 5 verschillende moment. Vandaag liepen we van station Sportpark Hilversum naar station Amersfoort. 

Het beloofde zonnetje blijft de hele dag verscholen achter een lucht vol mist. Echt veel last hebben we er niet van. Ok, het ziet er een beetje grauw uit, maar het is en blijft droog en ook de temperatuur valt erg mee. 

Grotendeels wandelend langs het spoor is het thema van het pad constant in gedachten. Een lange goederentrein met dichte containers doet ons nog eens extra beseffen in wat voor drama deze spoorrails centraal hebben gestaan. 

De Hilversumse straten doen gezellig aan met de in kerstsfeer verlichte huizen. Wat een leuke optrekjes staan hier. Niet eens echt kasten van huizen, maar erg sfeervolle. Je zou er zo maar kunnen wonen...

De stad uitlopen lukt niet volgens de route van het boekje. Er zijn werkzaamheden in natuurgebied Anna's Hoeve. Sporadisch zien we een sticker. Op gevoel en de kaart komen we bij de A27, waar we de route weer kunnen oppikken. Hier duiken we een prachtig herfstbos in. Het spoor is nooit ver weg. Af en toe steken we het over om even later weer terug te kruisen. Kort verlaten we de route om op een voetgangersspoorbrug op een langskomende trein te wachten. Gedachten dwalen af. 

Baarn is het eind van etappe 7. In De huiskamer van... scoren we een bakkie. Gezeten op twee enorme tronen voelen we ons op de set van Game of Thrones. Stiekem fantaseer ik dat Jon Snow binnen komt wandelen. Met mondkapje. Dat wel uiteraard. 

De volgende etappe voert door woonwijken van Baarn. Ook hier veel gezelligheid. Over een bruggetje verlaten we de bebouwde kom. Kaarsrechte wegen wachten ons. We zagen het al op de kaart. Het plan was om bij Soest af te slaan. Die afslag laten we echter rechts liggen. We gaan door. Nog een paar kilometer stappen we langs het spoor, tot de weg afbuigt. Over landelijke weggetjes vervolgen we onze weg naar Amersfoort. 









De stadsgrens bereiken we na een dikke 17 kilometer. Ook hier weer feestelijke verlichte straten en leuke woonwijken. Twee lange straten, de Platanenlaan en de Soesterweg leiden ons de binnenstad in. Voor het station wordt de GPS op een ruime 20 kilometer gestopt. Ons langste stuk Westerborkpad tot nu toe. Bij een (te) drukke tent voor het station scoren we ons etappedrankje in de vorm van een gin tonic.

Het was weer een mooie wandeldag. 



Westerborkpad - van Hilversum naar Hilversum Sportpark

 10 oktober 2021


start: Achter het station van Hilversum - met de auto naar Hilversum gereden, achter station geparkeerd
Finish: Station Hilversum Sportpark - met de trein naar Hilversum Centraal, daarvandaan met de auto
Kilometers: 15,5 (nog restantje etappe 5 + heel etappe 6)

Op deze mooie herfstdag koers ik met de auto naar Hilversum. Onderweg pik ik Petra even op. In een van de straatjes achter het station vinden we een parkeerplek, gratis, want het is zondag. 

Voor het tunneltje naar het centrum wordt doorgestoken, moet eerst nog een rondje worden gemaakt om de vorige etappe vol te krijgen. Het brengt ons door sfeervolle straten met mooie huizen. Voor een van deze huizen ligt het doel van dit extra ommetje, struikelsteentjes. Natuurlijk staan we even stil. Fluisterend noemend we de namen die op de steentjes staan. 



In het centrum ligt de start van etappe 6, van station Hilversum naar station Sportpark Hilversum. Een plaspauze wordt handig gecombineerd met een startbakkie met lekkers bij Foodhall Mout. Op het terras, want zoals ik al schreef, het is mooi herfstweer. 


De zon zorgt ervoor dat Hilversum schittert. Hoewel de fraaie architectuur, de toffe straatjes en de prachtige herfstkleuren daar ook een steentje aan bijdragen. Nog in het centrum maakt de route een lus om de steen van Mauthausen op de oude begraafplaats Gedenk te sterven, onder de aandacht te brengen. Die reminder aan wat er is gebeurd, zorgt elke keer weer voor een overpeinsmomentje. 




Via wat, soms niet heel gezellige, woonwijken verlaten we Hilversum. In Loosdrecht hebben we een volgend gedenkmoment bij het Joods monument voor leiders en kinderen van de Jeugd Alijah. 

Vanaf dit punt wordt de route prachtig. We laten het asfalt achter ons en komen in de herfstachtige pracht van het Loosdrechtse bos. Op een bankje, de heide overziend, eten we ons van huis meegebrachte boterhammen. Ondertussen zweven met grote regelmaat vliegtuigjes over. 




Met een grote bocht komen we terug in de omroepstad. Ook in dit deel staan we stil bij wat struikelsteentjes. Het laatste stuk voert langs een plas voor we na ruim 15 kilometer de GPS stoppen op station Sportpark Hilversum. Het startpunt voor de volgende keer. 


Westerborkpad - van Naarden/Bussum naar Hilversum

29 augustus 2021 


start: met trein naar station Naarden/Bussum
finish: met trein vanaf station Hilversum naar huis
kilometers: 18,2 in plaats van 11 volgens het boekje (2x misgelopen)

Het weer was vandaag passend bij het thema van het pad, guur en ongezellig. 

Er is een voordeel aan het wandelen van het Westerborkpad, hoe triest de reden ook is, de meeste start- en finishplekken zijn in de buurt van een station. Het pad volgt zoveel mogelijk de route van de trein van Amsterdam naar Westerbork. Vandaar dat we vandaag met de trein naar de start van het volgende stuk reizen. Waar de finish zal liggen vandaag weten we nog niet helemaal zeker. Etappe 5 is slechts 11 kilometer. Niet echt een grote afstand. Wellicht dat we nog even doorstappen na station Hilversum. Maar, we zien wel. 

De jassen houden we nog even aan, als we bij het station weglopen. Het is best fris. Bussumse straatjes leiden ons langs fraaie huizen en een voormalige synagoge. De eerste kilometers gaan vooral door de bebouwde kom. Op de begraafplaats in Bussum waar een Joods deel is, vallen de eerste druppels. Gestage miezer vergezelt ons door het plaatsje. We hopen op een koffiestop voor we de hei op gaan. Die vinden we bij 11 O'Clock. 

Weer buiten kunnen de plu's worden opgeruimd. Nog even wat huizen en daar is het heidegebied dat ons naar Hilversum leidt. Prachtig om die roze-paarse gloed overal te zien. Zelfs nu het weer is gaan miezeren. Wij genieten er zo van, dat we maar liefst tot twee keer aan toe fout lopen (of zou dat komen omdat we diep in onze jassen zijn weggedoken?). Het zorgt ervoor dat we een dikke 10 kilometer lopen met zicht op de in bloei staande hei. Het Strava-overzicht geeft aan het eind van de dag wat dubbelgelopen lijntjes. 






Uiteindelijk geraken we toch in de mediastad. Nog even wordt een ommetje gemaakt op een begraafplaats om een Nederlands-Indisch monument te bewonderen. 

De GPS wordt op het station stilgezet op 18 kilometer. Genoeg voor vandaag. We plakken er niets extra's aan vast. Dat is onderweg al gebeurd. Een etappedrankje is dan ook wel dik verdiend, toch? Samen met een bijbehorend hapje nuttigen we dat bij het gezellige Mout. 


Weer een stuk dichterbij Westerbork.


Westerborkpad - van Muiden naar Naarden/Bussum

 4 juli 2021

Muiderslot

Start: Muiden - Ton Kootsingel/Noordpolderweg - afgezet
Finish: Naarden/Bussum - station - met OV naar huis
Kilometers: 15,8 (etappe 4 - 1,8 + etappe 5 10,7)

Het is al weer een tijdje geleden dat we onze laatste stappen op het Westerborkpad zetten. Muiden was toen onze finishplaats. Vandaag starten we daar dan ook weer. Het sluisje gaat net dicht, dus we kunnen onze tijd nemen om op te starten. 

Het stuk door Muiden is slechts kort. Al snel wandelen we aan de andere kant van de ringvaart door het hoge gras, de koeienvlaaien vermijdend. Wat een prachtplaat biedt het slot van Floris V. Je zou je zo in de middeleeuwen wanen. 

Zigzaggend tussen roodbruine dames door, die het ervan nemen met dit heerlijke weer, komen we op de dijk langs de voormalige Zuiderzee. Rechts weids polderlandschap. Links water met in de verte Pampus. Van een etappe van het Zuiderzeepad weet ik nog dat er een mooi stuk op ons wacht naar Muiderberg. 








Dit plaatsje is een mooie plek voor onze eerste pitstop bij Kaffee, een hip koffietentje. Het is dat we even zijn misgelopen, anders zouden we dit stekkie niet zijn tegengekomen. Ach, iets van nadeel en voordeel. De ijskoffie smaakt heerlijk. Ondanks dat de zon niet fel schijnt is het benauwd. Muiderberg verlaten we niet voor we een bezoek hebben gebracht aan de Joodse begraafplaats. Passend bij dit pad en altijd indrukwekkend. 


De van verre al zichtbare Zandhazenbrug naderen we. We kruisen de A1 via een naastgelegen viaduct. Vanaf dan lopen we in het natuurgebied van het Naardermeer. Het is rustig voor een zondag. Er zijn nauwelijks andere wandelaars. Door hoog gras met prikdistels komen we op het pad langs het Naardermeer. In het boekje staat wordt een rustpunt aangekondigd bij De machine. De 96-jarige bewoonster van dit voormalige stoomgemaal voorziet ons van een drankje tijdens onze volgende rustpauze, terwijl ze ons de oren van het hoofd praat over haar bewogen verleden. 


Zandhazenbrug


rustpunt bij De Machine

Hiervandaan is het nog een kilometer of 5 naar het finishpunt bij station Naarden/Bussum. Kilometers die meer natuur brengen en vervolgens de wat luxere woonwijken van deze plaatsen. 

In de buurt van het station nemen we ons etappedrankje bij een Italiaans restaurant. Dik 15 kilometer zijn we vandaag dichterbij Westerbork gekomen. Het blijft dubbel. Mooie wandelkilometers met de verschrikkingen van destijds in gedachten. 




Westerborkpad - van Diemen naar Muiden

 17 april 2021

Weesp

Start: Diemen hoek Diemerpolderweg/OudDiemerlaan - vanaf huis Petra
Finish: Muiden - hoek Ton Kootsingel/Noordpolderweg - opgehaald
Kilometers: 18,3 (nog 1 van etappe 1 - 10,8 van etappe 2 - 5 van etappe 3)

Strakblauwe luchten begeleidden ons vandaag tijdens ons tweede stuk van het Westerborkpad.

Om te beginnen starten we met nog een staartje van etappe 1. Er moet nog een kleine kilometer worden weggestapt vanaf de hoek bij de A1 tot het station in Diemen. Een kijkje op de nabij gelegen Joodse begraafplaats lukt niet, vanwege een dicht hek. Het is een enorme bouwput bij het station. Al zigzaggend banen we ons een weg. Voor Petra is dit, in ieder geval het begin, een soort van thuiswandeling. Zelf ben ik hier ook niet helemaal onbekend. In mijn jonge jeugd woonde ik in Amsterdam-Oost, dat aan Diemen grenst. Vanaf het Diemerbos maakt de bebouwing plaats voor bomen en natuur. Op een bankje met uitzicht over een plas genieten we van onze eerste stop.





De schittering in het water van de Gaasp doet ons het koude tegenwindje vergeten. Langs veeneiken, die hier blijkbaar al honderden jaren in het water staan, lopen we door het open land naar de boogbrug over het Amsterdam Rijnkanaal. Het is een imposant bouwwerk om zo vanonder af tegemoet te lopen. Dat gevoel is niet minder als we er overheen wandelen. Wat een hoogte! Tof ook om zo naast het spoor te wandelen. Helaas komt er net geen trein langs.



Weesp in zicht. Hier toont het boekje wat stops bij Joodse herinneringen uit WWII. Uiteraard lopen we er even langs en verwonderen ons weer over de gruweldaden. Wat een contrast dit pad toch biedt, blijkt als we even later van een ijsje genieten van een hier befaamde ijssalon. 





Vanaf Weesp, waar etappe 3 is gestart, voert de route langs de Vecht naar Muiden. Hier liep ik al eerder op een stuk van het Waterliniepad. Links het kabbelende water van de rivier met een lint aan woonboten. Rechts een weids veld bewoond door schapen en lammetjes. 

Vlak voor Muiden lopen we over het aquaduct dat de A1 overbrugd. Echt bijzonder om naast auto's en bootjes de snelweg over te steken. Muiden is leuk! Bootjes op de Vecht geven een vakantiesfeer. Wij ploffen even op de kade met een koffie to go. Rechts maken torens duidelijk dat daar het markante Muiderslot ligt. 

In afwachting van onze lift naar huis lopen wij nog een rondje door het plaatsje. Dit zit niet in de route, maar ach, als we hier toch zijn!