vrijdag 6 september 2024

GR5 van Beaufort naar Rosport

29 juli 2024


start: vanaf ons appartement in Trier naar Rosport. Hiervandaan met 2 bussen via Echternach naar Beaufort
kilometers: 28
hoogtemeters 878

Het zou natuurlijk slim en verstandig zijn om niet direct op de eerste dag van onze zomervakantietrip, dus na een reisdag, te starten met een best pittig stuk GR5. Ik bedoel, eerst weer even wennen aan de andere rugzakken, aan de hoogtemeters en eigenlijk zou het fijn zijn om gewoon rustig de vakantie in te stappen. Dat zou slim geweest zijn, toch?! Hm, hm... Nou, laten we zeggen dat het vandaag zeker niet de zwaarste wandeldag die op de vakantieplanning staat, was, maar de makkelijkste was het zeker ook niet. We kregen de bijna 28 kilometer en net geen 900 hoogtemeters niet cadeau. 

Maar allemachies zeg, wat was het mooi en bijzonder. Wat een schitterend gebied is het Müllerthal! Het nadeel is dat meer mensen dat vinden, wat het was behoorlijk druk op de paden.

Vanaf ons appartement in de wijk Feyne in Trier is het een minuut of 20 rijden naar Rosport aan de andere kant van de Moezel in Luxemburg. Hiervandaan nemen we de bus naar Echternach. Netjes staan we bij de halte voor de bus richting Echternach te wachten. Aan de overkant rijdt een bus met het nummer dat wij moeten hebben de andere richting op. Een bewoonster vertelt dat dat vaker gebeurt. De halte ligt aan de verkeerde kant. Nou, lekker wel. Dat houdt in dat we een minuut of 20 moeten wachten op een andere bus. De volgende halte ligt nog geen kilometer verderop. Omdat we anders toch maar staan te wachten, besluiten we daar vast heen te lopen. Op een kruispunt komt de bus die we net hebben gemist aan rijden. Ik wijs en kijk vragend naar de chauffeur. Ja, we mogen instappen. Mooi, nu halen we de aansluiting in Echternach nog. Dat scheelt weer tijd op deze lange wandeldag.

In Beaufort scoren we een startbakkie bij hetzelfde bakkertje als toen we hier in oktober vorig jaar waren. Het kasteel waar we de route weer oppikken, ligt hier niet ver vandaan. Al direct duiken we de bossen in, zodat het fel schijnende zonnetje ons niet teveel deert qua warmte. Het grote genieten begint meteen. Muren van enorme boulders, een stromend beekje naast ons, lopend over paden die op-en-neer gaan. Nog niet al te fanatiek trouwens. Het echte klimmen begint na zo'n kilometer of 4. En poeh...dat valt niet echt mee, maar boven komen we. Dat genieten blijft de hele dag met af en toe een grom en een zucht van mijn kant tijdens weer wat hoogtemeters.







Het doorgaande pad is al geweldig om te bewandelen, maar regelmatig passeren we echte bijzonderheden. Rotswanden vormen het decor voor een netwerk van smalle paden. De Siweschlieff is zo'n pad. De kloof inlopend wordt het pad steeds smaller. De hoog torenende wanden maken dat je je mini voelt. Op het smalste punt is de doorgang 30 centimeter. Gelukkig is er ook een weg omheen. 

Stijgend en dalend over natuurlijke traptreden stappen we door het magnifieke natuurschoon. De boulderpartijen zijn een walhalla voor klimmers. Die zijn hier dan ook in grote getalen aanwezig. Even verderop zorgt de Hohllay Grot weer voor een fotomoment. Dit is een door mensenhanden uitgeholde grot. En wat te denken van de Ruetsbësch, een hangbrug die een kloof overbrugt. In deze droge periode lijkt het een beetje overbodig, maar het schijnt hier weleens blank te staan. Voor Echternach mogen we nog even dwalen door een heus rotsenlabyrint. Dit zijn de hoogtepunten, maar eigenlijk is de hele route die we tot Echternach stappen een groot hoogtepunt. 












Echternach zien we diep onder ons liggen. In de plaats is het redelijk rustig. Waarschijnlijk omdat op maandagen de winkels gesloten zijn. Wel open is een café. Op het terras gezeten komen we even bij met een ijskoud colaatje. Even verderop scoren we nog een ijsje om wat verder af te koelen. Lopend langs de Sure verlaten we de plaats weer. Aan de overkant zoeken campinggasten verkoeling in het water van de rivier. 

Onze verkoeling komt als we na het oversteken van de N10 weer een bosrijk gebied induiken. Hoewel iets minder spectaculair, zijn ook hier smalle doorgangen, natuurlijke trappen en enorme boulders. Af en toe moeten we, ja zelfs ik, door de knieën om door de lage doorgangen in de rotsen te wandelen. 






En dan ligt daar Rosport aan onze voeten. We mogen nog even flink in de ankers tijdens de afdaling om weer op rivierniveau te komen. Bij de auto stoppen we na net geen 28 kilometers de GPS. Wat een prachtstart van deze vakantie. De GR5 heeft ons al veel moois laten zien, maar dit stuk is dat toch wel in de overtreffende trap. 

op Geen opmerkingen:
Labels: , , ,

Marskramer van Lettele naar Holten

 31 augustus 2024


start: vanuit onze overnachtingsplek bij Vrienden op de Fiets in Lettele ongeveer 300 meter naar de route
etappe: 6
kilometers: 19,9
Het is natuurlijk altijd afwachten waar je terecht komt als je een Vrienden op de Fiets-adres boekt. Wij zoeken ze uit op zelfstandig sanitair en, uiteraard, zo dicht mogelijk bij een LAW. Het adres dat we in Lettele vonden lag zo'n beetje aan het Marskramerpad. Bovendien belandden we in een comfortabele kamer. We sliepen als roosjes. het ontbijt vanochtend had niet misstaan in een luxe B&B. We konden dan ook weer fris en fruitig op (Marskramer)pad.


Zodra we de dorpskern van Lettele verlaten, lopen we een bos in. Vlak ervoor ligt een kudde koeien in een weiland. Als we langslopen richten ze hun kop op. Op ons "goedemorgen dames" reageren ze door op te staan en naar het hek te slenteren. Op een rijtje staren ze ons nieuwsgierig aan. Het is jammer dat niet alleen een hek hen van ons scheidt, maar ook nog een sloot. Het lijkt alsof het heel aaibare dames zijn. Ook als wij weer doorlopen, blijven ze ons nog nakijken. 




Lang lopen we over bospaden. Opeens gloort ergens in de verte open gebied. Nu zijn velden vol maïs een tijdje ons uitzicht. Na Okkenbroek stappen we over wegen door het platteland. Even denken we een idyllisch plekje voor een korte stop te hebben gevonden. De ronde picknickset is opgeleukt met een geel bosje dahlia's. Leuk...maar dan moet je het legbatterijparfum wel voor lief nemen. Dat willen en doen wij niet. 





Even lijkt het voor vandaag niet veel leuker te worden dan dit soort wegen. Tot we in de buurt van Holten komen op de Sallandse Heuvelrug. Wat een prachtgebied! Langs de Panoramaweg, de naam zegt genoeg, staat de hei nog deels in bloei. Het is niet meer alsof er een paarse gloed over de struiken hangt, maar er staat nog genoeg in bloei om het een mooi aanzicht te geven. 

Dit laatste stuk is genieten geblazen. Kort kletsen we met een tegemoet komende wandelaarster die het pad westwaarts loopt. Bij de wandelboom bij Holten zit onze etappe erop. Voor we richting auto lopen, scoren we een late lunch bij Buitengewoon Holten. De 2 kilometers hiervandaan naar P+R Holten stappen we over het Pieterpad. Leuke herinneringen poppen naar boven. 






Onze trouwe vierwieler staat op ons te wachten bij het station. Op naar huis. Nog zo'n 100 Marskramerpadkilometers te gaan. 

op Geen opmerkingen:
Labels: , , , , ,

Marskramerpad van Deventer naar Lettele

30 augustus 2024


start: met de auto naar station Holten, parkeren P+R, trein naar Deventer (15 minuten)
etappe: 7
kilometers gestapt: 21,3 kilometer

Niet alleen startten we deze zomervakantie met een inluidweekend (een citytrip naar Rotterdam), we sluiten 'm ook officieel af. Dit jaar doen we dat op het Marskramerpad. Vandaag liepen we van Deventer naar Lettele.


Na een auto- en treinreis staan we rond een uur of half twaalf op het station in Deventer. We hebben geen haast. De route telt een dikke 20 kilometer en we kunnen vanaf 5 uur terecht bij ons gereserveerde Vrienden op de Fiets-adresje in Lettele. De route door het centrum van de stad aan de IJssel vinkten we vorige etappe al af, maar toch gaan we voor we het boekje erbij pakken de stad in. Het is bijna lunchtijd. Bij Vrienden van Vroeger zaten we al eerder. Toen heel knus binnen, nu is het terrasweer. 





Door leuke straatjes zoeken we na de lunch de route op. Deze begint op het Vogeleiland. De eerste kilometers lopen we, soms letterlijk, langs de randen van de stad. Het heeft wel iets om al die verschillende woonwijken te zien. De routemakers hebben er voor gezorgd dat waar mogelijk is, groen wordt meegepakt. 


Bebouwing rijgt Deventer en Diepenveen aaneen. Daarna is het landelijk gebied wat we voor onze schoenen krijgen. En stilte. Meerdere keren melden we elkaar hoe bizar rustig het is. Op een sporadische mountainbiker na, komen we niemand tegen. 

De variatie uit de route halen gaat 'm ook niet worden. Hoewel, dit stuk Marskramerpad presenteert ons verschillende ondergronden, van asfalt tot grindpaden en van bospaden tot klinkers. Het uitzicht blijft redelijk gelijk, her en der wat grote boerderijen op een eenzaam plekje in het lege land. Wat een ruimte is hier. Jammer dat er uit de enorme schuren regelmatig een zweem legbatterijaroma voorbij komt.

Na een kilometer of 10 worden we zowaar op een bos getrakteerd. Fijn, want het zonnetje is nog best warm. Halverwege de route biedt Nunu een prettige pleisterplaats. Hier berichten we ons adresje voor vanavond dat we er even na 5 uur zullen zijn. 








Tot Lettele mogen we over wat slingerende bospaadjes. Leuk! Na het bos verwachten we het laatste stuk weer over een rechte, geasfalteerde weg te stappen tot onze dagfinish. Mis, als een soort toetje mogen we over een grasstrook met aan een kant een sloot vol gele dotters en aan de andere kant een maïsveld. bij de kerk in Lettele wijken we van de route af, op naar ons VodF-adresje. 

Morgen stappen we naar Holten.

op Geen opmerkingen:
Labels: , , , , ,

Trekvogelpad - van Brummen naar Ruurlo

19 augustus 2024


start: met de auto naar Brummen, parkeren P&R, direct starten met de route
etappe: van Brummen naar Ruurlo (restant 18 en 19 geheel)
kaarten: 51 t/m 55
kilometers volgens gids: 30,9
gestapte kilometers: 32
totaal aantal kilometers op dit pad: 418
eind: met de trein van Ruurlo, via Zutphen naar Brummen

In principe, of misschien is het uit principe, proberen we de etappes van de LAW's in volgorde te lopen. Toch gebeurt het weleens dat we hiervan afwijken. Slecht rijdend OV in de weekenden is hier een voorbeeld van. Hoewel het Trekvogelpad mijn soloproject was, stapte René een aantal delen gezellig mee. Ik heb meer vakantiedagen dan hij heeft, dus de meeste etappes liep ik alleen. Er ontbrak één stuk dat ik nog moest afvinken om ook dit lange-afstand-wandelpad te voltooien.

Het gaat om het stuk tussen Brummen en Ruurlo. Een pittig stuk, want het telt zo'n 32 kilometers. Nou, René is weer aan het werk. ik ben nog vrij. Het is vakantietijd, dus weinig files (dom, dom) en de dagen zijn nog redelijk lang. Dus wat houdt me tegen? 

Niets, daarom zingen de Boomtown Rats me op deze maandag (welk nummer zou dat nou zijn geweest?) om 5.30 uur wakker. Een half uur later ben ik op weg naar Brummen. Alles verloopt gladjes. Tot Amsterdam, waar in deze periode wordt gewerkt aan de A10. Gloeiende kooltjes! File! Ik zie mijn verwachte aankomsttijd oplopen. Even twijfel ik, zal ik omkeren? Ach nee, ik ga gewoon. 

Om 9.00 uur, een uurtje later dan gehoopt, start ik de GPS. Brummen voelt heel relaxt. Ja, natuurlijk mis ik de prachtige uitzichten vanaf en op de bergen van de afgelopen weken, maar dit is ook gewoon genieten. Als ik het zo zie, staat er in deze plaats een straf op het niet onderhouden van je tuin. Werkelijk elke tuin is een plaatje!

Zo'n 2 kilometer buiten het plaatsje voert de route naar het water van de IJssel. Een veer brengt me voor 1 euro naar de overzijde. Hier geeft een bord aan dat ik de Achterhoek binnenwandel. In Bronkhorst lijkt de tijd stil te hebben gestaan. Vooral met kerst schijnen oude tijden hier te herleven als het jaarlijkse Dickens Festival plaatsvindt. Voor nu is het vooral bijzonder om te weten dat dit de kleinste stad van Nederland is. Zittend op een terras met een havercappuccino onder handbereik geniet ik even van de sfeer. 








De weg naar Wichmond loopt in eerste instantie over verharde plattelandsweggetjes. Er heerst een enorme rust. Sporadisch kom ik wat fietsers tegen, maar verder is het stilletjes. In een weide staat een groepje ooievaars. Twee paarden galopperen speels achter elkaar aan. De kilometers vliegen onder mijn schoenen door. Het lijkt vanzelf te gaan. 

Ai, dat is iets te snel geconcludeerd. het laatste stuk naar Wichmond loopt de route parallel aan de Baakse Beek. Dwars over weilanden. Op de best hoge grassprieten glinsteren de dauwdruppels. Al snel voel ik mijn sokken nat worden. Ach, het is mooi weer, dus het droogt vast snel weer. Het enorme stuk is met stroomdraad afgezet om kleinere weides te vormen. in sommige liggen koeiendames te luieren. In plaats van over of onder de draden te klimmen, haak ik elke keer, zo'n stuk of 10, de draad los met het plastic handvat. 

Opvallend in Wichmond is dat er in de Dorpsstraat voor elk huis een groot, rood hart staat met een tekening van het betreffende huis erop. 

En door, op naar Vorden. Voor het eerst deze dag leidt het pad door bossen. Even loop ik mijn eigen voetstappen tegenmoet hier achtergelaten tijdens ons Pieterpadavontuur in 2021. Ook de voetstappen van Toos en Bertje, de bedenkers van het Pieterpad, hier vastgelegd als monument, passeer ik in tegengestelde richting. Het pad slingert om het kasteel.








Onder mijn voet voelt het alsof mijn sok dubbel zit. Ik weet beter. Die natte sokken laten toch hun sporen na. Voor de zekerheid check ik even. Helaas, het is inderdaad een blaar. Laat ik nu net vandaag geen droge sokken bij me hebben. 

Gevoelsmatig is het laatste stuk van vandaag ingezet, van Vorden naar Ruurlo. Mijn GPS geeft aan dat de nog ruim 10 kilometers zo'n beetje rechttoe rechtaan gaan. Het is nog steeds door bosgebied, maar echt gevarieerd is het niet meer. Alleen in de buurt van Ruurlo slingert het pad nog even langs, daar is ie weer..., de Baakse Beek. Aangekomen in Ruurlo blijkt dat we er de vorige keer goed aan hebben gedaan het kasteel te bezoeken, want op maandagen, vandaag dus, is dat dicht. 

De GPS klingelt. Nog 800 meter resteren naar het station, waar ik via Zutphen terugtrein naar Brummen. Het zit erop! Niet alleen dit Traject, maar het gehele Trekvogelpad is afgestapt. Het wandelboekje voor het volgende pad ligt al klaar...

op Geen opmerkingen:
Labels: , , , ,
Abonneren op: Posts (Atom)