Pieterpad - van Schoonloo naar Sleen

 4 april

De laatste dag van ons Pieterpadweekend is al weer aangebroken. Voor we op pad gaan, moet er uiteraard eerst nog worden ontbeten. Bij een natuurhuisje zit geen ontbijt, zoals gisteren al gemeld. Maar, we zijn uit, dus maken het ook zelf even speciaal. De tafel wordt gedekt en de selectie is wat ruimer dan gewoonlijk. Ook worden direct lunchpakketjes gemaakt voor onderweg. 

Gisteravond is OV9292 al druk geraadpleegd. Er is twijfel. Parkeren we de auto in Sleen, bij de etappefinish en nemen we daarvandaan de bus naar Emmen. Daar moeten we dan overstappen op de bus naar Schoonloo. Dat is het meest comfortabel. Het enige is, de bus naar Emmen vanuit Sleen, is een achtpersoonsbusje...en vol is vol. Als we daar niet meer bij kunnen, is de wachttijd een uur. Alternatief is terugwandelen naar Noord-Sleen, waar een directe lijn naar Schoonloo gaat. Dat zorgt wel voor een dagtotaal van drie kilometer extra. De knoop wordt doorgehakt. Het risico van het achtpersoonsbusje is te groot. Wij gaan voor de extra kilometers. 

Dat houdt in dat we pas om 11.15 uur in Schoonloo de GPS kunnen starten voor de etappe van vandaag. Van meet af aan hebben we er flink de pas in. Daar leent dit deel zich overigens uitermate goed voor. Het woord saai nemen we niet in de mond, maar etappe 6 blinkt niet uit in afwisseling. Wat het tempo nog enigszins tempert zijn de bospaden die zijn omgewoeld door de enorme vrachtwagens. Er is afgelopen week niet zoveel regen gevallen. Modderpoelen blijven ons dan ook bespaard. Gelukkig is het zondag en zien wij alleen de bandensporen en niet de wagens zelf. Het is duidelijk wat hun taak hier is. Er heeft een gigantische bomenkap plaatsgevonden. Werkelijk overal liggen boomstammen gestapeld. 

Schoonloo

Lange bospaden met af en toe een stuk asfalt voeren ons van Schoonloo naar Sleen. Hoogtepunt van deze etappe is toch wel het Pieterpadmonument. Uiteraard maken wij daar even halt. Een enorme steen met gedenkplaat eren Toos Goorhuis-Tjalsma en haar vriendin Bertje Jens, de bedenksters van dit pad. Ook staan we nog even stil bij een volgend monument, het vliegtuigmonument. Dit gedenkt de omgekomen bemanningsleden van een in 1943 neergestorte Britse bommenwerper.  Mooi dat een deel van het neergehaalde vliegtuig in het monument is verwerkt. 

De laatste kilometers verlaten we de zachte ondergrond definitief. De kerktoren van Sleen, de hoogste in Drenthe, komt in zicht en daarmee de mooie, rietgedekte boerderijtjes. Op de Brink, waar anders...inmiddels hebben we door dat elk Drents dorp een Brink heeft...ligt de etappefinish voor vandaag. Het zit er weer op. Ruim 100 kilometers van het Pieterpad zijn afgestapt. Onze zomerplanning start vanaf Hardenberg. Dat houdt in dat we voor die tijd nog 2 etappes wandelen. 

de dag in plaatjes

Hoe en wat?

Vanuit Sleen zijn er twee mogelijkheden om in Schoonloo te geraken met het openbaar vervoer. Wij kozen niet voor de makkelijkste, wel voor de handigste. De auto werd geparkeerd voor de kerk in Sleen. Hiervandaan wandelden wij 3 kilometer naar de bushalte aan de N376 in Noord-Sleen. Qbuzz 21 rijdt hiervandaan in 15 minuten naar halte Rotonde in Schoonloo. Dit om de achtpersoons 29 vanuit Sleen naar Emmen te vermijden. 

etappe 6: 24 kilometer volgens het Pieterpadboekje. Inclusief de aanlooproute naar de bushalte stapten wij 27,36 kilometer weg. 

• overzicht van onze Pieterpadetappes
• op naar de volgende etappe: van Sleen naar Coevorden
• terug naar de vorige etappe: van Rolde naar Schoonloo

Pieterpad - van Rolde naar Schoonloo

 3 april

het oude spoortraject bij Rolde

Ons Natuurhuisje in Noord-Sleen voor deze twee dagen is een absolute voltreffer, hip en comfortabel ingericht op een mooie locatie. Wat we een ietsiepietsie missen is het het dienblad met ontbijt dat bij een B&B 's ochtends voor de deur staat. Dus, dan maar zelf aan de bak voor het eerste maaltje van vandaag. 

startfoto

De auto parkeren we in Schoonloo vlakbij de bushalte naar Rolde. Na een kort ritje kunnen hier de veters steviger gestrikt om aan etappe 5 van het Pieterpad te beginnen. De hunebedden van gisteren bieden vandaag de perfecte plek voor onze startfoto. 

De eerste drie kilometer is verdwalen onmogelijk. De route voert over een oude spoorbaan. De bewijzen daarvan in de vorm van rails, zijn nog sporadisch zichtbaar. De begraafplaats waar we gisteren finishten bleek voor sommigen de eindhalte. Deze lag namelijk ook op de vroegere spoorlijn. Rechte wegen zijn trouwens kenmerkend voor deze etappe. Dat wil niet zeggen dat het minder mooi is overigens. Vanaf ongeveer kilometer 5 worden we het bos ingestuurd. De zon die ons vandaag wel weet te vinden in tegenstelling tot gisteren, zorgt voor mooie plaatjes tussen de bomen door. Het maakt ook de vele open stukken minder grauw. Wat een uitgestrektheid hier! Enorme velden landbouwgrond ligger er donkerzwart bij, klaar voor de komende aanplant. 

Na een kilometer of 12 neemt een smal kronkelpad langs een moerasgebied de plek in van de recht-toe-recht-aan paden. Wij genieten! 

Voor Schoonloo wordt het even iets minder kronkelig als we via strakke weggetjes in het laatste stuk bos van deze etappe belanden. Op een stuk grasland worden we begroet door een paar zwartwit gevlekte dames. De laatste bomen die we vandaag zien, zijn bijna allemaal voorzien van kleurrijke vogelhuisjes. De bebouwde kom van Schoonloo is het eerste echte dorp waar we vandaag  binnenlopen. En ook direct het laatste. We zijn er. Voor vandaag. Achttien kilometers zijn op de teller bijgeschreven. Morgen overschrijden we de eerste 100 kilometers op onze route naar het zuiden. 

Hoe en wat?

De auto parkeren we op een klein parkeerplaatsje bij bushalte rotonde op de N376 in Schoonloo. Qbuzz bus 21 brengt ons in 11 minuten naar halte Kerkbrink in Rolde. Hiervandaan is het zo'n 500 meter naar de start van de etappe.

Etappe 5: 18 kilometer volgens boekje, 18,3km weggestapt. We zijn 87 kilometer onderweg op het Pieterpad. 

Overnachting: Natuurhuisje in Noord-Sleen

• overzicht van onze Pieterpadetappes
• op naar onze volgende etappe: Schoonloo - Sleen
• terug naar onze vorige etappe: Zuidlaren - Rolde

de dag in plaatjes

Pieterpad - van Zuidlaren naar Rolde

2 april

het lijkt wel een scene uit Zaai...

Een lang weekend vrij, dus een mooie gelegenheid om weer wat Pieterpadkilometers te maken. Het was even zoeken naar een leuke, beschikbare accommodatie, maar met een glaasje port in de hand, zittend voor een behaaglijk vuurtje aan het eind van deze eerste wandeldag, kunnen we melden dat we daarin geslaagd zijn.

het natuurhuisje in Noord-Sleen

De reis naar de start van de etappe was nog mijl op zeven. Het vergde een autorit van ruim twee uur en maar liefst drie bussen om op de Brink in Zuidlaren te belanden. Na zo'n reis vonden wij het wel te rechtvaardigen om met een koffie-to-go te starten. Bovendien moest er nog een rondje sightseeing worden gedaan, met als hoogtepunt het beeld van de meest befaamde inwoner van dit Drentse plaatsje...ja, ja, drie maal in de rondte van je hopsasa.

Dan kan de pas erin. Via het terrein van Dennenoord komen we in een bosrijk gebied. Wat een leuke omgeving is dit toch! De weinige bebouwing die we doorkruisen wordt gedomineerd door rietgedekte, pittoreske boerderijtjes. Heel veel zien we er trouwens niet. Bomen en groen domineren deze etappe. Het gebied van de Drentscha Aa met een overal zichtbaar kabbelend en meanderend watertje en daarna de uitgestrektheid van het Balloërveld. Wat zal het hier mooi zijn als de nu wat dorre hei in bloei staat!

En...na de misser van vorige keer, lukt het vandaag dan toch eindelijk een hunebed te scoren. Maar...we liepen er dan ook echt zo'n beetje tegenaan. Niet te missen. Zelfs niet door ons. We zijn toch ook echt wel onder de indruk van dit stukje geschiedenis. 

Al van verre zien we de kerktoren van Rolde als richtpunt. Het is nog een flinke tippel om daar te geraken. Het mulle zand van het Balloërveld zorgt ook dat we er niet echt de vaart in kunnen houden. Eenmaal aangekomen worden we getrakteerd op nog eens twee hunebedden en een bewoond ooievaarsnest. 

de dag in plaatjes

Hier ligt ook de finish van de etappe van vandaag. Het is een bijzondere, midden op een begraafplaats, waar de rails van een trein dwars overlopen. Op naar ons adresje voor de komende twee nachten. Een heel fijn stekkie, zoals hierboven al gemeld. Het is in ieder geval heerlijk hangen na de 18, best wel frisse, maar mooie kilometers van vandaag. 

Hoe en wat?

De auto geparkeerd in Rolde hoek Grolloërstraat/Gieterstraat. Bij Kerkbrink QBuzz 24 richting Winschoten opgestapt. P+R Borger overgestapt op Qliner 300 richting Groningen. P+R Westlaren Qbuzz 5 richting Annen. In totaal 1 uur onderweg. 

Etappe 4: 18 kilometer volgens boekje, 18,1 weggestapt

We zijn nu 69 kilometer richting de Sint Pietersberg vanaf Pieterburen.

Overnachting: Natuurhuisje in Noord-Sleen

• overzicht van onze Pieterpadetappes
• terug naar de vorige etappe: van Groningen naar Zuidlaren
• op naar de volgende etappe: van Rolde naar Schoonloo

Pieterpad - van Groningen naar Zuidlaren

 Zondag 21 februari

Molen langs het Paterswoldsemeer

Lieflijk, dat is het woord dat bij vandaag past. Groningen zwaaide ons uit met een aangenaam zonnetje. Drenthe verwelkomde ons met bos en gezellige boerderijtjes. Vanochtend namen we afscheid van onze overnachtingsplek, B&B De weide blik. Het was hier prima vertoeven na onze wandeldagen.  

Finish voor vandaag is De Brink in Zuidlaren. Hier parkeren we de auto dan ook. Vrijwel naast de halte van bus 5. Deze brengt ons in 15 minuten naar de Van Ketwich Verschuurbrug, waar we gisteren onze GPS'en stopzetten. Vandaag starten we hier dus weer. 

De eerste kilometers delen we het pad langs het Noord Willemskanaal en het Hoornse Diep met honden, hun baasjes, hardlopers en fietsers. Iedereen geniet volop van het lenteweer op deze zondag. Aan de oever wordt de strijd tussen winter en lente beslecht. De sneeuwklokjes winnen van de laatste restjes sneeuw in de sloten. Op het Paterswoldsemeer bieden witte zeilen een zomers aanzicht. 

De stad Groningen ligt achter ons. Haren wordt doorkruist. Wat een rust hier! Af en toe passeren we andere Pieterpadwandelaars. In de omgeving is verder weinig reuring. De mensen zitten binnen, of in huis of in de kerk. De hardheid van het Groningse platteland heeft plaatsgemaakt voor bomen en zandgrond. Hier geen grote in zichzelf gekeerde boerderijen uit het noorden, maar kleinere, wit gekalkte en met riet gedekte. Het maakt het allemaal wat zachter. Het zonnetje helpt daar uiteraard aan mee. Goed bewandelbare zandpaden brengen ons in de richting van de etappefinish. Af en toe zijn de voortekens van de komende hunebedden al zichtbaar aan de straatnamen en de enorme keien die her en der in het landschap te spotten vallen. Oh...en de ooievaars! Dat blijft tof om te zien. Vrijwel elk nest is bewoond door een stelletje. 

de dag in plaatjes

Via een oude spoorbrug, Onnen, steken we het treinspoor tussen Groningen en Assen over. Bijzonder om onder de oude bogen door te lopen. Vanaf hier is het alleen maar natuur dat de klok slaat, bijvoorbeeld Grote Veen, dat flink drassig is en het Noorderlanderbos. Vlak voor Zuidlaren lopen we over een enorm, leeg akkerland. 

Achteraf blijkt dat we vlak voor we deze leegte inlopen even een stukje naar rechts hadden moeten afbuigen om onze eerste hunebedden te scoren. Waarschijnlijk liepen we teveel te kletsen. Gemiste kans. Toch maar iets beter het boekje lezen een volgende keer en niet afgaan op de GPS en de bewegwijzering. Gelukkig liggen er nog meer hunebedden op ons pad. 

En dan zit het er zomaar op. Na 18,5 kilometer staan we achter ons etappe-koppie-to-go met het van het ontbijt overgehouden spijsbroodje. Het waren drie fijne dagen. Een mooie start van ons Pieterpadavontuur dat snel wordt vervolgd. 

Hoe en wat? 

De auto geparkeerd op de Brink in Zuidlaren. QBuzz 5 naar Groningen, 15 minuten naar halte Van Ketwich Verschuurbrug.

Etappe 3: 21 kilometer volgens boekje, weggestapt 18,5 km (gisteren al deel etappe 3 gedaan)

In totaal: 52 kilometer dichterbij de Sint Pietersberg 

• overzicht van onze Pieterpadetappes
• op naar de volgende etappe: van Zuidlaren naar Rolde
• terug naar de vorige etappe: van Winsum naar Groningen

Pieterpad - van Winsum naar Groningen

 Zaterdag 20 februari

start van etappe 2 in Winsum

En weer een stukkie verder geraakt richting het zuiden. De provincie Groningen kunnen we al bijna afstrepen...bijna, morgen lopen we Drenthe binnen. 

Vanochtend begon relaxt in onze B&B. Het is zo genieten om een ontbijt geserveerd te krijgen. Eigenlijk was het lunch en ontbijt ineen, want er was genoeg om een pakketje voor onderweg te maken. 

Gisteravond hadden we uitgevogeld waar we de auto het best (plek- en geldgezien) konden parkeren. Een plek in een woonwijk nabij een bushalte leek geschikt. De straatnaam was voor ons niet zo heel moeilijk te onthouden, Aagje Dekenstraat. De bushalte vinden vereist enig speurwerk. Deze blijkt veel dichterbij dan we vermoeden. Qbuzz lijn 5 heeft slechts vijf minuten nodig om ons naar het station te brengen. De trein naar Winsum staat ons al op te wachten. Mooi, dat verloopt gladjes...denken we...In het kort, wisselstoring, geen informatie, zelf op onderzoek, sprint naar bus, vergeten uit te checken bij Arriva. Dat dus. Nog een beetje nagrommend stappen we om 11.40 uur uit in Winsum.

Op de plek waar we gisteren van onze koffie genoten, maken we nu de startfoto van vandaag. Het krakkemikkige begin is snel vergeten. De paden op, de lanen in. Nou ja, het platteland op. Vooraf wisten we dat dit stuk niet uitblinkt in afwisseling en dat klopt. Lange, rechte stukken over betonplaten door het boerenland. Dorpjes als Grauwerd bieden voor even afwisseling. Kilometers bestaan uit slootjes, dijken, schapen en dit alles met een fikse tegenwoei en de zon op onze toet. In de wind is de belofte van het voorjaar te voelen. Voor vandaag is de kou eruit. 

pittoresk Oostum

Oostum is fotogeniek. Het pittoreske kerkje ligt hoog op een wierd. Absoluut een kijkje (en een foto) waard. De hoogbouw van Groningen zien we al van verre. Het duurt in totaal 18 kilometer voor we de stad inlopen. Hiervoor lopen we een andere route dan in het boekje staat aangegeven. Op de website van het Pieterpad en ook op de Facebookpagina is duidelijk vermeld dat er een omleiding is wegens het ontbreken van een brug. Er was nog even onzekerheid of we het juiste punt van de nieuwe route wel zouden vinden, maar daar was geen twijfel over mogelijk. Alles staat picobello aangegeven. 

Groningen is leuk. Vind ik. Toch wordt dat beeld niet direct bevestigd als we de stad vanuit het noorden binnenwandelen. Het duurt tot het Noorderplantsoen tot ik weer weet waarom ik dit zo'n toffe stad vind. Alleen, allemachies...wat een drukte! 

leuk Groningen

Onze koffie-to-go laat nog even op zich wachten. Die rijen! Echt, niet leuk! Vlak voor het station in de gezellige Folkingestraat zitten we eindelijk aan ons bakkie leut. Net na het station eindigt de officiële (want, dat zegt het boekje) etappe. Wij plakken er nog bijna 3 kilometer van de volgende route aan vast om bij de auto te komen. 

Hoe en wat?

De auto geparkeerd de wijk De Wijert in de Aagje Dekenstraat. Met QBuzz 5 vanaf halte Van Ketwich Verschuurbrug in 10 minuten naar het station. Hier zou normaal de reis naar Winsum per trein verder gaan. Voor ons werd dat de bus in verband met een storing. 

Etappe 2: 21 kilometer, gestapt 24,91 (inclusief omleiding en extra kilometers van etappe 3). 

We zijn nu ruim 34 kilometer op pad naar de Sint Pietersberg. 

Overnachting: B&B De wiede blik

• overzicht van onze Pieterpadetappes
• op naar de volgende etappe: Groningen - Zuidlaren
• terug naar de vorige etappe: Pieterburen - Winsum

de dag in plaatjes

Pieterpad - van Pieterburen naar Winsum

Hoewel de zomer nog ver weg is, worden aan het begin van een nieuw jaar toch al vaak plannen gemaakt voor de vakantie in de zomermaanden. Misschien dit jaar nog wel wat vaker dan voorgaande jaren, omdat het er ook aan het begin van 2021 nog naar (dubbele betekenis in dit geval...)uitzag, dat reizen naar het buitenland wellicht in de zomer nog niet zo vlotjes zou gaan. Vandaar dat wij ook al bijtijds aan het plannen sloegen.

Onze wandelvakantie van vorig jaar zomer was een groot succes. Met veel plezier liepen wij toen het Krijtlandpad. Daarom leek het ons een goed plan om ook komende zomer aan de wandel te gaan. Maar ja, welk pad? De keuze was snel gemaakt. Het is niet het langste, niet het oudste, maar toch zeker wel het bekendste langeafstandswandelpad in Nederland, het Pieterpad. 

En toen begon het grote plannen...er moest vooral een ei worden gelegd over de overnachtingen. Bovendien zouden 26 etappes, zoals in de twee boekjes is uitgewerkt, iets teveel zijn voor onze drie vakantieweken. Dat laatste werd makkelijk opgelost. We lopen gewoon al wat etappes voor de zomer. Over de overnachtingen werd ook niet al te lang gedacht. Trekken met een tentje is niets voor ons. De route is te lang om vanuit één locatie te doen. Tijdens onze Waterliniepad-etappes hebben we een aantal keer gebruik gemaakt van een Bed & Breakfast. Dat beviel prima! Het is zo luxe om 's ochtends een ontbijtje voorgeschoteld te krijgen. Dus...dat gaat het worden. 

Het was even rekenen om in te schatten wat goede punten waren om een B&B te zoeken, maar we denken daar aardig in te zijn geslaagd (van de zomer zal blijken of dat inderdaad het geval is). Maar liefst 5 verschillende adressen zijn geboekt en inmiddels bevestigd. Ons zomeravontuur zal in Hardenberg beginnen. Voor die tijd moeten we zorgen dat we de eerdere acht etappes dan al hebben afgestapt. 

En daar begint deze blog...

19 februari 2021

Ons Pieterpadavontuur gaat vandaag van start! Omdat het allemaal niet echt naast de deur ligt, hebben we er maar direct een lang weekendje weg van gemaakt. Het was even zoeken naar een tof plekje met zowel ontbijt als een soort van keukentje. In deze tijd is uit eten gaan natuurlijk niet mogelijk, dus dan is het wel fijn om zelf wat in elkaar te kunnen flansen (of op te warmen...). De Wiede Blik in Westerbroek voldoet op de plaatjes, en ook in werkelijkheid blijkt, aan alle eisen. 

Maar eerste gaat er worden gewandeld. Voor de auto wordt een plek gevonden in de finishplaats, Winsum. Een busje (het verkleinwoord is in dit geval niet overbodig) laat nog even op zich wachten. We duimen maar dat er nog voldoende plek zal zijn, want de OV-app geeft aan dat het slechts een acht persoonskarretje is. We hebben mazzel. Slechts vijf plekken zijn bezet. Via dorpjes met namen die een glimlach op je gezicht tonen, denk maar eens aan een dorp dat Kleine Huisjes heet, brengt bus 68 ons in dik een half uur naar Pieterburen.

De afgelopen dagen is er flink rondgestruind op de site van het Pieterpad en de gelijknamige Facebookgroep. Het is bijzonder om nu op de plek te staan, waar we al zoveel foto's van langs hebben zien komen. Hier staan we dan...en daar gaan we dan. Op naar de Sint Pietersberg! Hoewel, vandaag gaan we op naar Winsum. 

Pieterburen wordt al snel achtergelaten. Nog even een kijkje bij het plaatselijke kerkje en dan stappen we het Groningse platteland op. Zompige kluiten aarde voor zover het zicht reikt. Een asfaltpad zorgt dat onze voeten droog blijven. 

Tot Eenrum lopen we door de vlakte met af en toe een eenzame, in zichzelf gekeerde boerderij. Dat dit een zogenaamd wierdop is, maakt de bult waar het kerkje op is gebouwd duidelijk. Het volgende dorp laat niet lang op zich wachten. Mensingweer is pittoresk met molen en bruggetje over een brede sloot. 

De helft van deze etappe zit er inmiddels op. Het stuk naar Winsum loopt heel even ongezellig langs een doorgaande weg, maar dit is slechts kort. Over een rustig pad met links water en rechts leeg land bereiken we het mooiste dorp van Nederland. Slingerend door smalle steegjes langs oude huizen en, uiteraard, een kerk komen we bij een sfeervolle, stenen brug. Kort hierna piept de GPS. Etappe 1 zit erop. De eerste 11,8 kilometer van bijna 500 zijn weggestapt. 

Onze koffie-to-go hebben we onderweg nog niet kunnen scoren. Bij dat toffe bruggetje zit een tent die dat gemis kan verhelpen. Zittend aan de kade van het Winsummerdiep laten we het ons goed smaken. 

stappen door het noorden van het land

Na nog een korte sightseeing door het dorp, koersen we naar Westerbroek. De B&B blijkt een typisch gevalletje van klein, maar fijn te zijn. Morgen gaan we op naar Groningen! 

Hoe en wat?

Auto geparkeerd in Winsum. Met bus 68 (8 persoons) naar start in Pieterburen, reistijd 35 minuten. 

Etappe 1: 12 kilometer, gestapt 12,04 kilometer

Overnachting: B&B De wiede blik

• overzicht van onze Pieterpadetappes
• op naar de volgende etappe: Winsum - Groningen

Nederlands kustpad - Den Haag - van Ockenburgh naar Centraal Station

 13 december 2020

wolken

Vorige week zetten wij onze eerste voetstappen op het kustpad, van Hoek van Holland naar Ockenburgh in Den Haag. Het was een verrassende start. Deze volgende etappe wordt dan ook met plezier aangevangen. De weg naar de wel heel gunstig gelegen parkeerplek op Buitenplaats Ockenburgh is weer snel gevonden. Even over tienen start René de koers op zijn GPS. We zijn weer aan de wandel. 

daar gaan we weer

Buitenplaats Ockenburgh

Al tijdens de eerste kilometers wordt duidelijk dat dit geen "walk in the park" zal worden. Tenminste, spreekwoordelijk dan, want we starten in het park dat bij de Buitenplaats hoort. Onze benen voelen echter nog zwaar door de 10 hardloopkilometers van gisteren. Ook de vele, hoewel niet echt heel steile, klimmetjes maken het er niet makkelijker op vandaag. 

Het pad voert vanuit het park rechtstreeks de duinen in. Nooit bereikt de route het strand. Dat wil overigens niet zeggen dat we geen zand zien, want ook in de duinen is het af en toe flink mul. Ook al wordt het strand niet aangedaan, af en toe hebben we er een mooi uitzicht over. 

lunch

In Scheveningen is het even gedaan met de onverharde ondergrond. En met de rust. In de duinen liepen er ook wel wat dagjesmensen, maar op de boulevard is het gewoon druk te noemen. Bij de diverse strandtenten die open zijn voor to-go-verkoop staan grote groepen jongeren op een kluitje. Langs de rand van de boulevard zoeken wij de rust op. Even een sanitaire stop in het winkelcentrum en dan kunnen we de drukte definitief achter ons laten. Net als het water van de zee. 

haven van Scheveningen

de pier

kunst aan zee

Het is nog een flinke tippel door de havenstad. Na wat straten te hebben doorkruist, bevinden we ons op een gegeven moment op bekend terrein. Niet alleen van de route van de CPC, maar ook van een Groene Wissel die we hier afgelopen jaar voorafgaand aan de CPC hebben we gewandeld. Het is voornamelijk groen dat de klok slaat. De zogeheten Scheveningse Bosjes zijn behoorlijk uitgestrekt. 

Bij het Vredespaleis zeggen we de parken voor vandaag gedag. Vanaf nu is het een stadswandeling. Door wijken met statige ambassades, bijzondere bomen, monumenten en veel leeg- en te koop staande horecagelegenheden komen we uit bij de Hofvijver en het daarachter gelegen Binnenhof. Dwars wordt het regeringscentrum van ons land overgestoken. Hier stopt ook officieel de etappe. Wij plakken er nog een kilometertje van de derde etappe achteraan om bij het station te komen. 

politiek centrum van ons land

Hiervandaan brengt tram 3 ons vlakbij de auto. Het kilometertje wandelen hiernaartoe zorgt voor een dagtotaal van 21. 

• terug naar de eerste etappe van het kustpad, Hoek van Holland naar Ockenburgh
• door naar de volgende etappe, Meijendel naar Den Haag CS vv 
• tussendoor etappe, Den Helder e.o. 
• overzicht van onze kustpadetappes

Nederlands kustpad - van Hoek van Holland naar Ockenburgh (Den Haag)

 6 december 2020

strand en industrie

We gaan iets nieuws doen. Graskades worden verruild voor zandvlaktes. Zoet water maakt plaats voor zout, bunkers voor vuurtorens. Het Waterliniepad verlaten we even. De komende tijd worden onze voetstappen op het Nederlandse kustpad achtergelaten. Gezien de afstanden om bij start en van finish te geraken, valt onze keuze op het tweede boekje, law 5-2. Dit deel beschrijft de route van Hoek van Holland naar Den Helder. Wij lopen noordwaarts. 

en go...

In verband met een latertje gisteravond in verband met een gezellige Sinterklaasavond, valt de start voor vandaag niet te vroeg. De auto wordt achtergelaten op de parkeerplaats van Buitenplaats Ockenburgh. Het blijkt de ideale plek te zijn, want precies hier eindigt de eerste etappe. Bus 31 brengt ons in ruim 40 minuten naar de haven van Hoek van Holland. Hier zou een bord zijn, dat het beginpunt van onder andere dit deel van het kustpad aankondigt. Let op het woord "zou". We zoeken ons een slag in de rondte, maar een bord is nergens te zien. Het redelijk nieuw aangelegde busstation zou het gemiste bord kunnen verklaren. 

Nou ja, dan maar zonder officiële start aan de wandel. Al snel zien we een eerste, in vertrouwde kleuren, sticker. Wat een andere omgeving dan de blubber op het Waterliniepad! Een ferry kiest over de Nieuwe Waterweg het ruime sop van de Noordzee. Industrie aan de overkant van het water biedt een bijzonder uitzicht. Het licht erachter maakt het zelfs mooi. Even staan we stil bij het beeld van Frank Meister. Zes kinderen in brons gegoten wachten vlak voor het uitbreken van WWII op de overtocht naar Engeland, naar een veilig leven.

De Emma Boulevard blijkt af en toe niet zonder gevaar te zijn. Borden waarschuwingen voor golven veroorzaakt door grote schepen. Helaas, of klinkt dat erg sensatiebelust, zijn die vandaag niet te zien. Op de hoek waar de Nieuwe Waterweg overgaat in de Noordzee liggen de Landal Beach Villa's. De bijbehorende restaurants hier zijn gesloten. Het is aan de drukte niet af te zien. Gelukkig is het strand hier erg breed en loopt iedereen verspreid. 

Een kronkelend pad leidt ons van het strand af om niet veel later via duinen en een straatje met luxe woningen op een parkeerplaats uit te komen. Ondanks de lage temperatuur heb ik het warm. De verwachting was dat het flink koud zou zijn. Ik heb me dan ook warm aangekleed. Te warm. Een dikke trui kan best naar de rugzak verhuizen. 

Onderlangs de duinen worden we weer richting strand geleid. Het is eb. Langs de waterlijn is het zand hard, dus goed te bewandelen. Een blik over onze schouder laat het industriegebied zien aan de overkant van de Nieuwe Waterweg. Wij kijken vooruit. Een dikke drie kilometer stiefelen we over het zand. 

In Ter Heijde is het gedaan met het zand voor vandaag. Een beetje burgerlijk ongehoorzaam negeren we een aanwijzing die ons een dijk op laat gaan. Het blijkt namelijk hondenlosloop en - uitlaatgebied. Het lijkt of heel Monster, want daar zijn we nu, heeft besloten dat het nu tijd is hun huisdieren uit te laten. Onderaan het dijkje loopt parallel een fietspad. Daar kiezen wij voor. 

Het terrein van 's Heeren Loo loopt nog wel gezellig. Dat geldt niet voor de Madepolderweg, waar het terrein op uitkomt. Het geeft wel de gelegenheid om even vaart te maken. Gelukkig duurt dit niet al te lang. Park Madestein zorgt voor afwisseling. De route slingert zoveel mogelijk over smalle paadjes en grasweiden. En om het gemis aan het Waterliniepad niet te groot te maken, vinden we hier ook de eerste blubber. 

Bij het oversteken van de Monsterseweg piept de GPS. Onze eerste etappe van het kustpad zit erop. Wat ons betreft een prima kennismaking. We komen snel terug voor de volgende etappe. Op naar het noorden. 

• op naar de volgende etappe van het Kustpad, van Ockenburgh naar Den Haag CS
• overzicht van onze Kustpadetappes
• onze andere wandelpaden

Waterliniepad - van Asperen naar Gorinchem

 15 november

Waterliniepad - van Asperen naar Gorinchem - etappe 16 (nog een kilometer), 17 en een groot deel van 18

Aantal gelopen kilometers: 21,5 + 2,2 naar begin route en naar station

goedemorgen!

Zodra we de ogen openen, schuiven we de gordijnen open. Wat een mooi gezicht om de dag zo te zien opstarten. Langzaam worden de contouren van het rivierlandschap duidelijker. De zon piept links over de rand van Fort Asperen. Ik kan me een slechtere plaatsen voorstellen om mijn verjaardag zo te beginnen.  Ook het ontbijt draagt bij tot dit feestelijke gevoel. Zo fijn om een mand vol lekkere ontbijtspulletjes aangereikt te krijgen. 

We nemen het er dan ook maar even van. Eigenlijk zouden we vroeg op pad gaan. In de vroege middag is namelijk behoorlijk wat nattigheid voorspeld. We hopen het voor te blijven. 

startpunt

Hoewel de route langs de B&B loopt, pakken we toch de auto. We moeten namelijk nog het stuk vanuit Leerdam wandelen. Ook komt de trein vanuit Gorinchem, waar de verwachte finish van vandaag ligt, aan op station Leerdam. We parkeren de auto dan ook op dezelfde plek als gisteren. Hiervandaan is het een ruime twee kilometer voor we de GPS weer kunnen starten op het eindpunt van gisteren. 

Vanuit de Facebookgroep over het Waterliniepad gaan we een aantal flinke baggerkilometers tegemoet. Ook om de dijken op en af te komen schijnt het een behoorlijke glijpartij te worden. Ondanks dat we niet bang zijn voor vieze voeten, zien we hier toch niet echt naar uit. 

Hoe tof ons onderkomen ligt, zien we opnieuw als we er langs lopen. Tussen twee sluizen op een soort van eilandje ligt langs de weg het huis van de voormalige sluiswachter, de vader van de huidige eigenaar. De Bed and Breakfast ligt onderaan de dijk aan drie kanten omgeven door het water van de Linge. En ja, als we toch langs "ons" plekje lopen, kan ik hier direct mijn eerste plasstop inlassen. 

De kilometers hierna slingeren we in de buurt van de dijk. De gevreesde gladde dijkop- en afgangen blijven uit. De bagger niet. Het is even oppassen geblazen, maar we komen er rechtop doorheen. 

De rest van de dag kenmerkt zich sowieso door veel gras met bijbehorende blubber. Net dat dat akelig is, hoor. Het hoort er gewoon bij. Wel akelig vinden we de kale boomgaard waar de route ons dwars doorheen leidt. Niet door de inmiddels armetierige boompjes, maar door de vogelverschrikkers. Dat zijn namelijk kaders van vogels die aan lussen tussen de bomen hangen. Wat een walgelijk gezicht. En hoe werkt dat dan? Worden die volgens daar leven opgehangen als afschrikmiddel? Ach, ik wil het niet eens weten. Bah!

En door maar weer...over gras en een lange bomenlaan. Naar Fort bij Vuren. Terwijl we het fort ronden, vallen de eerste druppels. Ze blijven komen. In gestage regen worstelen we ons over de oever van de Waal naar Gorinchem. Het aan de overkant gelegen Slot Loevestein en het plaatsje Woudrichem bieden ondanks de nattigheid een fraaie aanblik. 

fort bij Vuren

Woudrichem

Slot Loevestein

In Gorinchem zorgen we voor wat leuke figuren op Strava door de vestingwallen te volgen. In het stille centrum zetten wij na 23,5 kilometer de GPS weer stil. En dan op naar het station om de warmte en gezelligheid van de B&B op te zoeken voor een verjaardagsborrel. 

Op dat moment is het plan om ook de volgende dag, de 16e weer wat Waterlandpadkilometers te wandelen. We komen er echter achter, dat het bootje vanuit Woudrichem naar Loevestein door de weeks niet vaart. Wat dan? Omdat de weersvoorspelling voor morgen meer regen belooft, besluiten we de etappe te skippen. 

Nu, twee weken later, is zelfs het besluit gevallen om de laatste drie etappes van het Waterliniepad even te laten voor wat ze zijn. De vele natte grasdijken en de moeilijke bereikbaarheid met het Openbaar Vervoer naar start en finish zijn hiervoor de redenen. 

Tot later!

• naar de volgende etappe, vanaf Gorinchem
• de etappe die we als volgende liepen van Werkendam naar Dordrecht
• terug naar de vorige etappe (van Culemborg naar Asperen)
• overzicht van onze Waterliniepadetappes

Waterliniepad - van het veer in Culemborg tot de dijk bij Asperen

14 november 2020

Waterliniepad - etappe 16 bijna volledig - van het veer in Culemborg naar Asperen

Gelopen aantal kilometers: 18,2 + 4,22 van en naar het station

baggeren langs het water

De bomen worden kaler, de bodem drassiger, maar man, wat was het vandaag weer een fijne wandeldag! Zelfs tijdens deze niet heel afwisselende etappe was het weer volop genieten geblazen. Het was even mijl op zeven om bij het startpunt te komen. We overnachten de komende twee nachten namelijk bij een Bed and Breakfast in Asperen. B&B Linge Lodge ligt langs de route. 

Het Waterliniepad, om precies te zijn etappe 17, loopt er pal langs. Makkie dachten wij dus, maar helaas bleek het nog even een puzzel. In deze door corona geteisterde tijden laat het openbaar vervoer

start aan de Lek

het in de weekenden in kleinere plaatsen nogal eens afweten. De auto bracht uitkomst. Deze parkeerden wij 's ochtends na een ritje vanuit huis in Leerdam. Hiervandaan brachten twee treinen ons naar Culemborg. Nog even ruim twee kilometer door dit leuke plaatsje stiefelen en we staan weer op het punt waar we twee weken geleden eindigden, bij het pontje over de Lek.  

Dit keer hoeven we niet naar de overkant.  Onder de spoorbrug door baggeren we over de oevers van de uitgestrekte rivier. Het blijft een mooi gezicht, het water dat zich een weg baant door het weidse land.

We verlaten het water. Regelmatig passeren we een bunker. Sommige worden als veestal gebruikt. De route maakt een rondje om Fort Everdingen. Het terrein rond het fort doet dienst als kampeerterrein. Zelfs in dit jaargetijde wordt daar nog best gebruik van gemaakt. We nemen een kijkje in de winkel, waar voornamelijk bier wordt verkocht. Het proeflokaal is uiteraard, en heel jammer, gesloten.   

fort Everdingen

tankversperringen

kale fruitbomen

Dan is het weer een stuk baggeren langs sloten, over smalle paadjes en dwars door weilanden. De jasjes zijn naar de tassen verhuisd. Het is gewoon warm. Na het oversteken van de A2 zien we weer een bunker. Een bijzondere dit keer. Het is bunker 599.  In 2010 besloot een architectenbureau het doormidden te zagen. Sindsdien is het een kunstobject. In alle boekjes en verhalen over het Waterliniepad komen foto's hiervan voorbij. Wij kunnen natuurlijk niet achterblijven. Het geeft een bijzonder gevoel. 

Weer volgen graspaden met de bijbehorende bagger. Lang horen we nog het geraas van de auto's op de snelweg. De laatste kilometers wordt het gras verlaten en kunnen we even tempo maken op een verhard fietspad. We hoeven niet bang te zijn dat we met dit tempo wat moois missen, want behalve wat boerderijen is hier niet zoveel afwisseling in landschap. 

Vlak voor Leerdam stoppen we de GPS. De route loopt verder naar Asperen. Dat stuk doen wij morgen. Nu lopen we de twee kilometer naar het station om met de auto naar de B&B te rijden. Dat blijkt een idyllisch plekje! Op een soort van eilandje met aan de ene zijde een sluis en aan de andere zicht op Fort Asperen ligt het piepkleine, heel sfeervol ingerichte huisje. 

Morgen wachten weer wat, waarschijnlijk natte, kilometers op het Waterliniepad. 

• op naar de volgende etappe, van Asperen naar Gorinchem
• terug naar de vorige etappe, van Nieuwegein naar Culemborg
• overzicht van onze Waterliniepadetappes