Wandelen buiten de binnenstad van Amsterdam - etappe 12, Zuidoost

 15 augustus 2021

Wandelen buiten de binnenstad van Amsterdam van uitgeverij Gegarandeerd Onregelmatig

Etappe 12 - Zuidoost - van station Bijlmer Arena tot station Gaasperplas

16 kilometer

Station Bijlmer Arena is het startpunt van etappe 12 door Zuidoost. Om eerlijk te zijn hebben we geen hoge verwachtingen van dit stukje Amsterdam. Deze wijk had in mijn jonge jaren niet echt een goede naam. Dit werd niet al te lang geleden nog eens bevestigd toen ik het boek Wees onzichtbaar van Murat Isik las. Echt bekend, helaas niet op een fijne manier, werd de Bijlmer natuurlijk door de vliegtuigramp. Het monument ter herdenking daarvan mag in een route door deze week uiteraard niet ontbreken. 

Maar we starten in de drukte, hoewel echt druk is het op deze zondagochtend nog niet, van winkelcentrum Amsterdamse Poort. Hier scoren we direct ons startbakkie op het terras bij Coffee Fellows. Alles ademt een multiculturele sfeer, de muurschilderingen, restaurantjes met een exotische menukaart, monumenten. Duidelijk is dat de Bijlmermeer niet alleen uit de verwachte flatgebouwen bestaat. de F-buurt en Ganzenhoef heeft veel laagbouw. Alle wijken zijn verbonden door stroken groen. 

De enorme flats staan er nog wel degelijk. Verbonden door binnenstraten lijken het op zichzelf staande dorpen. Tussen de bouwwerken ook hier overal groene parken. Groepjes mensen hebben het gezellig. Draaien muziek. Barbecuen gezeten op een van de vele bankjes. Een extra ruim stuk groen ligt nu op de plek waar eens de flats Groeneveen en Klein-Kruitberg stonden. Op 4 oktober 1992 kwam hier een El Al vliegtuig naar beneden en boorde zich in de flats. "De boom die alles zag" vormt het middelpunt van het monument. Om de boom ligt een mozaïek van tegels beschilderd door betrokkenen, nabestaanden en kinderen van basisscholen uit de buurt. Een muur met uitspraken van van mensen die de ramp van dichtbij hebben meegemaakt zorgt voor een kippenvel moment. In gedachten gaan we terug. We zijn er stil van. 

Even verderop ligt een andere open ruimte met een vrolijkere bestemming. Het is het Nelson Mandelapark waar elk jaar het Kwakufestival wordt gehouden. Over vlonders door een natuurgebied komen we in Holendrecht. Nu laten we de bebouwing achter ons. Het is zelfs even flink door de bagger lopen door natuurpark Gaasperzoom. Langzaamaan wandelen we richting de Gaasperplas. Er wordt volop geprofiteerd van het prachtige weer. Mensen liggen in en aan het water. Met het water aan onze rechterhand ronden we een deel van de plas. 

Voor we het voormalige Floriadeterrein op wandelen, geeft de GPS aan dat we het einde van deze etappe hebben bereikt. Het is hier niet echt een druk bebouwd gebied, maar alles wat we nodig hebben is voor handen, een metrostation en een hotel. Bij laatstgenoemde ploffen we op het terras neer voor ons etappedrankje en een wat late lunch. 

De vooraf als saai bestempelde etappe is afgestapt. Het was verrassend afwisselend en eigenlijk gewoon weer een heel toffe wandeldag. Echt leuk om ook deze minder toeristische wijken van Amsterdam te leren kennen. 

• overzicht van de etappes Wandelen buiten de binnenstad van Amsterdam
• terug naar de vorige etappe, ten oosten van de Amstel
• op naar de volgende etappe, door pioniersbos naar pioniersstad

Pelgrimspad - etappe 1, van Amsterdam CS op weg naar Amsterdamse Bos

24 oktober 

Etappe 1: van Amsterdam CS naar Amstelveense weg (10 van de 18,8)

Naar start: met de trein naar Amsterdam CS

Naar huis: vanaf Metrostation Amstelveense weg via station Sloterdijk

10 kilometer (van de officiële 18,8)

Met het Marskramer-, Elfsteden- en Kustpad zijn we gestart. Logisch zou dan ook zijn om met een van deze paden verder te gaan. Helaas zit René een beetje in de lappenmand. Hij heeft geen idee hoe lang hij het wandelen op dit moment volhoudt. In open gebied, met weinig OV, te gaan wandelen, lijkt ons dan ook iet echt een topidee. Een tijdje geleden vatte ik het plan op om het Pelgrimspad aan mijn wandelwensenlijstje toe te voegen. Het boekje werd in huis gehaald. Voor vandaag is dat dus een mooie optie. Helemaal omdat de start in het OV-rijke Amsterdam ligt. 

Net nadat de GPS'en bij het Centraal Station zijn ingedrukt, pauzeren we deze al weer om de aan de overkant gelegen Nicolaaskerk in te lopen. Een mooie start voor deze route, lijkt ons.

Helaas blijft het slechts bij een blik vanaf de achterkant. Er staat namelijk een mis op het punt van beginnen. 

Dwars door de binnenstad gaan de eerste kilometers, Warmoestraat, Zeedijk. Het zijn bekende namen. Op de Oudezijds Voorburgwal passeren we een verscholen kerk. In de tijd na de Reformatie was het verboden het katholieke geloof openlijk aan te hangen. Oplossing hiervoor waren de zogenaamde schuilkerken. Zo leek Ons' Lieve Heer op Solder op het eerste gezicht een gewoon grachtenpand. Tegenwoordig gaan kerkgangers naar de eerder genoemde Nicolaaskerk. Ons' Lieve Heer op Solder is een museum. 

Even verderop aan dezelfde gracht, zit een sfeervol koffietentje. Middenin de Rosse buurt, op het Oudekerkplein, scoren wij ons startbakkie met lekkers. En verder gaat de tocht, door nauwe steegjes, over het Damrak en het Rokin, langs de plek van het Amsterdams mirakel. De overlevering verhaalt over een hostie die onbrandbaar bleek. Het heeft geleid tot de Stille Omgang. De toestroom van pelgrims die de plek van dit mirakel wilden bezoeken heeft geleid tot het aanleggen van de Heilige Weg.

Het oude weeshuis, waarin tegenwoordig het Amsterdams museum is gevestigd, is een bijzondere plek te midden van het shopgeweld van de Kalverstraat. Helaas is een andere plek van bezinning, en voor ons dan niet om geloofsredenen, maar om de serene rust die er heerst, het Begijnhof, op zaterdag en zondag gesloten. 

Langs grachten, over bruggen, bereiken we het Vondelpark. Hier is het een dikke twee kilometer genieten van de herfst. Gelukkig zonder de nattigheid van eerder deze week. Voor we het park verlaten, nemen we nog een break met koffie op het terras van De Vondeltuin. 

Weer buiten het park wordt de wijk Schinkelhaven aangedaan. Het pad voert langs de Schinkel. Gezellige cafeetjes, sfeervolle, echt Amsterdamse straatjes brengen ons naar buitengebied. Een smal paadje met woonboten erlangs herkennen we van het parkeren voor de Amsterdam-marathon. De A10 wordt gekruist. De route buigt af naar Amstelveen. Wij lopen rechtdoor naar Metrostation Amstelveense weg. Tien kilometer is voor nu (eigenlijk meer dan) genoeg voor René. Onze pelgrimsroute naar het zuiden is begonnen. 

• overzicht van onze Pelgrimspadetappes
• op naar de volgende etappe (inclusief restant etappe 1)
• onze andere wandelpaden

Noord-Hollandpad - etappe 16, van Huizen naar 's Graveland

31 oktober

Etappe 16: van Huizen naar 's Graveland

Parkeren finish: parkeerplaats Natuurmonumenten Brambergen (gratis)

Parkeren start: haven van Huizen (gratis)

15 kilometer, grotendeels onverhard over hei en door bos

Begin september liepen we met een stel wandelvriendjes onze laatste meters Buiten de binnenstad van Amsterdam. Dat samen wandelen, en ok ook het nazitten, bevalt zo goed dat we aan een nieuw gezamenlijk project zijn begonnen. Het boekje van het Noord-Hollandpad had ik al in huis. Meegenomen is dat reizen naar begin- en van eindpunt van de etappes nooit veel tijd vergt. Wel zijn we een klein beetje burgerlijk ongehoorzaam. Onze eerste etappe is eigenlijk de laatste. We draaien de route om en lopen tegengesteld. Gelukkig is er in beide richtingen bewegwijzerd. Wij combineren de finishetappes van het pad, etappe 1 en 2 liggen op Texel, met een weekendje weg. Nu al zin in. Maar laten we eerst maar even starten...

Het voordeel van met twee stellen lopen, is dat we met twee auto's kunnen rijden. We spreken af bij de finish in 's Graveland. Hier laten we 1 auto achter. Met de andere rijden we naar de meet in de haven van Huizen.

Bij een informatiebord aan het water is de start (en finish als je hem in de eigenlijke richting loopt) van het Noord-Hollandpad. We treffen het met het weer. Als Buienradar niet mis zit, lopen we de dikke 15 kilometer tot landgoed Boekesteyn, droog. De start is gezellig. In de haven van Huizen staan kleurrijke, houten huizen. Vrijwel alle in gebruik als horecagelegenheid of hotel. Bijzonder zijn de torens van de voormalige kalkovens. Het verbranden van schelpen voor ongebluste kalk gebeurt al even niet meer, maar de aanblik van de torens is een fotootje waard. 

Hiervandaan leidt de route ons door het oude centrum van dit stadje aan de voormalige Zuiderzee. Wat een pittoreske huizen staan hier! Erg leuk om dit plaatsje een klein beetje te verkennen. Met het uitlopen van Huizen laten we ook de bebouwing achter ons. Vanaf nu is het hei en bos dat de klok slaat. Echt klimmen doen we niet, maar af en toe worden ons mooie vergezichten gegund. Vijftig meter afstand houden van grazers lukt ons niet. Een van de witte mannetjes kuiert rustig over het wandelpad. Wij wachten even tot hij is overgestoken. Hij keurt ons geen blik waardig. 

Ongemerkt lopen we tot twee keer toe over zogenaamde natuurbruggen. Het is dat we eerst auto's en later een trein ergens naast en onder ons horen, maar anders zou deze ingreep op de dieren veilig te houden, voor ons onopgemerkt zijn gebleven. Op de Bussumerheide komt ons een wandelaarster tegemoet. Ha, dat is Wanda Wandelt. Vanochtend reageerde zij op mijn Instagrambericht, dat zij ook het plan het om vandaag deze etappe te wandelen. Leuk om haar "in het wild" te spotten. Van haar website en haar berichten op Instagram doe ik altijd veel wandelinspiratie op.

Het bos is prachtig in zijn herfstkleed. Bladeren in mooie kleuren. Paddenstoelen piepen uit het bladerdek. Vlak voor 's Graveland voelen we wat spatjes. Maar niets noemenswaardig gelukkig. Horeca zijn we onderweg niet tegengekomen. Restaurant Brambergen, gelegen op Buitenplaats Boekensteyn is dan ook de ideale finishspot. Een warm soepje gaat er nu wel in. Daarna, uiteraard, het etappedrankje om te proosten op een fijne, gezellige wandeldag. De kop is er af. Op naar Texel. 

• overzichtpagina van onze Noord-Hollandpadetappes
• op naar de volgende etappe, van 's Graveland naar Aboude
• al onze wandelpaden

Pieterpad van Strabeek naar de Sint Pietersberg

 6 augustus

En dan is het zover, onze laatste Pieterpaddag. Het is een dubbel gevoel. Supertof dat we dit gaan afsluiten, maar we zullen de wandeldagen missen. Vandaar ook dat we deze afsluiting nog even hebben uitgesteld. Gisteren hebben we een vrije dag genomen. 

Hoewel...vrij wil niet zeggen dat we helemaal niets hebben gedaan. We startten wat langzamer op, bleven wat langer bij het ontbijt hangen. Daarna op naar Margraten om een Floridavriendin te bezoeken in haar winkel. Toen we daar toch waren, ook maar weer eens een bezoek gebracht aan de Amerikaanse begraafplaats. Altijd indrukwekkend. Weer terug in de B&B besloten om de hardloopschoenen weer eens aan te trekken. Voor een klein rondje. Dat werd overigens toch iets minder kort dan gepland, omdat er een paar paaltjes ontbraken. Bovendien is het hier, uiteraard, want...Zuid-Limburg, niet echt vlak. 

Ook deze laatste dag begon vanochtend weer chill in ons comfortabele appartement Aarde bij B&B Op Twee Oren. Af en toe komen gezellige dierengeluiden binnenwaaien. Om 8.30 uur wordt de ontbijtmand bezorgd. Onder het eten kijken we wat de baanwielrenners in Tokio voor moois aan het presteren zijn. Even na tienen is de regen gestopt en poogt de zon om door te breken. We zwaaien naar gastvrouw Fabienne. Wat een geluk hadden we ook nu weer met deze B&B. 

De auto parkeren we aan de voet van de Sint-Pietersberg. Een raar idee dat we hier later vandaag ons zomervakantieavontuur afsluiten. Maar eerst aan de wandel. Tenminste, eerst bus, trein en nog een bus om in Strabeek te komen. Eenmaal daar worden de veters voor een laatste keer met een dubbele knoop vastgemaakt onder de beelden van de finale sprint tussen Hoogland en Lavreysen. Dan gaan de GPS'en aan. Er resten ons nog 17 kilometers. 

De route voert al snel langs de Geul, nu rustig kabbelend. Het bos hier ziet er onheilspellend uit, donker door een corridor van bomen vol in het blad, gestrand hout, ontwortelde bomen. We klimmen...en klimmen. Een paar keer leidt de route ons door een dorpje voor weer in een bos te belanden. Hier is het laveren tussen modderpoelen door...en soms er gewoon maar doorheen stampend.

Uit het bos komen we in een landschap met links velden vol gewassen en rechts een mergelwand met grotten. Dit pad voert ons rechtstreeks Maastricht in. Eerst de rustige buitenwijken. Na het station wordt het drukker en gezelliger. We hebben trek. Bij Pizzeria 50 ploffen we neer op het terras. Precies op tijd om de bronzen plakrace van Hassan te bekijken. 

Maastricht is sfeervol, vooral in de niet-winkelstraten. Dan is daar toch echt het laatste deel van het pad, de Sint-Pietersberg. We zijn er echter nog niet. Een rondje om deze bult is nog een kleine 4 kilometer. Letterlijk hoogtepunt is het uitzichtpunt over de ECI-groeve. Het levert ook een fraai uitzicht. Bijzonder is dat hier, met nog 1,5 kilometer te gaan een bord het officiële eindpunt - voor ons dan, want wij liepen van noord naar zuid - van het Pieterpad aankondigt.  Nou ja, fotootje dan maar en dan de laatste kilometers van het pad wegstappen. 

En dan zijn we er. Bij Chalet Bergrust sluiten we af met een ijskoffie en een punt vlaai. Op verzoek krijgen we een Pieterpadoorkonde.

Het zit erop! Volgens de officiële telling hebben we deze vakantie 350 kilometer weggestapt, van Hardenberg naar Maastricht. Wat een fijne herinneringen hebben we opgedaan! Zo'n wandelvakantie bevalt ons wel! Volgend jaar weer? 

Hoe en wat?

Naar de start: parkeren op de Sint Pietersberg. Aan de voet bus 9 naar het station Maastricht. Trein naar Valkenburg. Buurtbus 791 naar Strabeek. Reistijd 1 uur 15. 

Etappe 26: 17 kilometers

Overnachten: ons eigen bedje

• overzicht van onze Pieterpadetappes
• terug naar de vorige etappe, van Sittard naar Strabeek
• op naar andere onze andere wandelavonturen

Pieterpad van Sittard naar Strabeek (Valkenburg)

 4 augustus

Na zuur komt zoet, want hadden we gisteren een beetje een mindere dag (geen slechte, hoor, gewoon geen topdag), vandaag was een feestje. Mensen, wat vinden wij Zuid-Limburg prachtig!

Vanochtend begon al fijn met een zonnetje. Bij de B&B zit niet standaard een ontbijtje, maar dit kan worden besteld. De afgelopen dagen waren wij zo verwend, dat wij besloten dit te doen. Hoe luxe is het toch om een mand aangereikt te krijgen met lekkers erin! Er is een zitje buiten met zicht op een bloementuin en de beestenboel (en dat zijn er hier veel!). Wij eten echter binnen voor de buis. Vannacht hebben we live (ja, ja, wekker gezet), Femke Bol brons zien winnen. Nu kijken we de interviews. 

De route met de auto naar het station in Valkenburg brengt ons in ultieme vakantiestemming, glooiende, smalle weggetjes, dorpjes met witte vakwerkhuizen, prachtige vergezichten. Wij houden ervan. De bestemming van de trein die wij naar Sittard hebben is nog wel grappig. Deze trein rijdt helemaal door naar Enkhuizen. Dit is de trein die langs ons stationnetje in Hoorn komt. 

In Sittard begint de een na laatste etappe. Eerst moet nog een klein deel van nummer 24 worden gewandeld. Fijn dat dat nu in het zonnetje kan, want wat een fotogenieke straatjes hier. En, o kijk, dit is de stad van Toon Hermans. Hier staat een beeld van hem. De Markt is een mooie plek voor ons startbakkie. Even verkassen, want we willen er een punt rijstevlaai bij. 

En dan kan eindelijk etappe 25 van start, op naar Strabeek. Lopen jullie mee? Wel meteen flink aanpoten, want het klimmen begint al direct als we de Kollenberg oplopen, langs de zeven kleine kapelletjes met het verhaal van Jezus. Bovenop de heuvel staat de Sint Rosa Kapel. Voor we de holle weg inlopen, kijken we in de schaduw naar de halve finale 1500 meter van Sifan Hassan. Tof, hoor! Kom, we gaan verder. Langs akkers vol bieten, uien en maïs. Smalle weggetjes kronkelen op en neer door het mooie landschap. Zo is het makkelijk de kilometers weg te stappen. Gelukkig werken de pijnstillers en zooltjes nog prima voor mijn voet, want de kraan waar geneeskrachtig water uit zou komen in Windraak is defect. 

Kasteel Terborgh (of Kasteel Schinnen) is een mooie spot voor een lichte lunch. Met een ijskoffie en een Radler wachten we op onze salade en tosti. En wachten...en wachten. Ruim drie kwartier. Als anderen die ruim na ons arriveerden al aan hun eten zitten, besluiten wij onze drankjes af te rekenen. We eten ons zelf meegenomen broodje wel. 

Door dus maar. Het heerlijk koele bos in. Het blijft wel af en toe klimmen, maar het is goed te doen. Bijzonder klimmen is het door een grubbe, een holle weg behoorlijk uitgesleten door stromend water. Door de begroeiing met varens en het dichte bladerdak wanen we ons in de jungle. Wat een toffe ervaring! Boven wacht een soort van plateau. In de lucht boven ons stoeien twee modelvliegtuigen. Door de glooiende graanvelden dalen we af naar het lieflijke Terstraten. Wat een mooie huizen hier, zeg! Een kudde koeien rent speels door de wei. Hoe leuk is dat!

Langzaam komt Valkenburg in zicht. Maar niet voor we een paar smalle, modderige, met brandnetels overgroeide paadjes hebben bedwongen. En dan zijn we er. Einde etappe 25. We knopen nog wat kilometers aan ons dagtotaal om een hapje te eten in het centrum van Valkenburg. In totaal hebben we deze vakantie nu 330 Pieterpadkilometers op de teller staan. Morgen nemen we het er nog even van en laten we het pad het pad. Vrijdag wordt de Sint Pietersberg bedwongen.

Hoe en wat? 

Naar de start: parkeren bij Q-park op station Valkenburg. Rechtstreekse trein naar Sittard. 

Vanaf de finish: nog ruim 2 kilometer wandelen naar het station

Etappe 25: 22 kilometer, gewandeld 27,2. 

Overnachten: B&B Op Twee Oren

• overzicht van onze Pieterpadetappes
• terug naar de vorige etappe, van Montfort naar Sittard
• op naar de volgende, de laatste, etappe, van Strabeek naar de Sint Pietersberg

Pieterpad van Montfort naar Sittard

3 augustus

Bagger...dat is het woord voor vandaag. En niet omdat het bagger ging met mijn voet of omdat dit stuk Pieterpad niet om aan te smoelen is (hoewel het nu ook weer niet het mooiste deel is), nee...gewoon echte bagger in de zin van modder. 

Wat wel figuurlijke bagger was, is dat we onze fijne stek vandaag moesten verlaten. Wat was het fijn hier in BnB Op het Bragts, heel tof ingerichte stek van alle gemakken voorzien en de enorme kers op de taart is de gastvrijheid. Oh...en niet te vergeten het ontbijt op de idyllische veranda in de prachtige tuin. Maar goed, we gaan door naar het zuiden en de afstanden worden te ver om te bereizen vanuit Belfeld. 

Vandaag wacht etappe 24, van Montfort naar Sittard. Buienradar voorspelt een natte start, maar daarna wordt er droog weer verwacht. Nadat de auto op station Sittard is geparkeerd, hebben we drie kwartier voor de trein naar Echt vertrekt. Voldoende tijd op op jacht te gaan naar een startbakkie. Hiervoor moeten we het uitgestorven centrum in. Maar...het lukt. Nog voor we een meter Pieterpad hebben weggestapt hebben wij een cappuccino en een stuk worteltaart soldaat gemaakt. 

Even na 12.00 uur staan we op het finishpunt van gisteren. We kunnen van start. Het is zowaar droog. Buienradar heeft het mis. Fijn! Vlak buiten het dorp liggen de restanten van het gelijknamig kasteel. Het is een ruïne die even het beeld van Game of Thrones oproept, maar ik vermoed dat de Starks weinig moeite zouden hebben gedaan voor The house of Montfort. 

En dan zit Buienradar er weer naast. Volledig! In dit geval minder fijn. Het zou nu de rest van de dag zo'n beetje droog zijn, maar het begint juist te regenen. De volgende 2 uur stopt de
nattigheid niet meer. De eerste druppels trotseren we. Dan worden de plu's erbij gepakt. Uiteindelijk geef ik me over en haal de regenponcho uit de tas. 

De route is de eerste kilometers nog redelijk gevarieerd, een laan onder bomen door, bosweggetjes en paden langs akkers vol maïs, graan en biet. Vanonder de paraplu zien we alles aan ons voorbij trekken. Een oorlogsmonument markeert de plek van een neergestorte Halifax. De Canadese bemanning kwam om het leven. 

De rest van de etappe is niet heel verrassend, met uitzondering van een hert tussen een grazende kudde koeien. Lang lopen we over een geasfalteerd fietspad gevolgd door een blubber graspad, waar zelfs ik moest bukken voor de overhangende struiken. Af en toe schampen we de buitenranden van een dorp. Meer bos en modderpaden volgen met als

toppunt van bagger een boerenzandweg, volledig omgeploegd door trekkers. We glibberen ons een weg naar voren. 

Opeens bemerken we een verandering in omgeving. Een koe loeit. Voor de gein opperen we dat het Duits klinkt...en wat blijkt, we zijn ook daadwerkelijk bij de oosterburen terecht gekomen. Grenspalen maken duidelijk dat we even een tijdje het pad in Duitsland volgen. 

Flats maken duidelijk dat we in Sittard zijn aangekomen. Een paadje langs de behoorlijk snel stromende Geleenbeek voert ons naar het centrum. Hier verwelkomen de oude, statige gebouwen van het Kloosterkwartier en de hoge toren van de Sint Petrus kerk ons. Voor het einde van de etappe op de Markt, buigen wij af naar het station. We hebben het een beetje gehad. Morgen weer verder. 

Op naar de nieuwe B&B, waar we ons inmiddels voor de buis hebben geïnstalleerd. Het is nog een kleine 40 kilometer naar de Sint Pietersberg.

Hoe en wat?

Naar de start: parkeren bij Q-park station Sittard. Trein naar Echt. Bus 61 naar Montfort. Reistijd 27 minuten. 

Etappe 24: 23 kilometer, gewandeld 24.

Overnachten: B&B Op twee Oren in Beek

• overzicht van onze Pieterpadetappes
• terug naar de vorige etappe, van Swalmen naar Montfort
• op naar de volgende etappe, van Sittard naar Strabeek

Pieterpad van Swalmen naar Montfort

 2 augustus

Langzaam gloort Maastricht aan de horizon. Nog 62 kilometers in 3 etappes moeten worden gestapt. We zullen het gaan missen, Maar, it ain't over yet...

Vandaag wandelen we niet van punt naar punt, maar van tijdstip naar tijdstip. René heeft zijn alarm vanochtend ingesteld op de diverse, voor Nederlandse atleten belangrijke, momenten in Tokio. Zo beleven we live de halve finale 400m van Bonevacia en Dobben, de halve finale 400m horden van Femke Bol en de finale van de 5000 meter van Sifan Hassan. Echt kippenvel! We staan met z'n tweetjes in het bos te juichen. 

Na weer een heerlijk ontbijt, koersen we vanochtend naar Montfort. Bus, trein en nog een bus brachten ons terug in Swalmen. De regen is net gestopt als wij aanvangen met etappe 23. Het decor vandaag verschilt totaal van dat van gisteren. Alleen de eerste kilometers bij Swalmen en de laatste voor Montfort leiden door bos. Verder lopen we voornamelijk over smalle achterafweggetjes, over graspaden langs akkers en velden vol maïs. Karakteristiek voor Limburg zijn de vele Jezuskruizen op een straathoek of zomaar een plek in het bos. Af en toe doorkruisen we een dorpje. Odiliënberg is daarvan het leukste. De kerk met twee torens doet ons aan een mini Notre Dame denken. 

Aangekomen in Montfort gaan we op zoek naar en plek voor een etappedrankje. Op maandagen is hier echter alles potdicht. Nou ja, we hebben een mooie plek voor een drankje in de B&B, hup...op de terugweg dus maar. 

We rijden donkere wolken tegemoet. Tijdens het wandelen hebben we nauwelijks een druppel gevoeld. Mazzelkonten zijn we. Terug in de B&B wacht ons weer een verrassing op de trap in de vorm van 2 overheerlijke amandelcakejes met frambozen. Met een beker koffie en een scheut Kahlua is dat een perfect einde van weer een goede wandeldag. 

Hoe en wat?

Naar de start: parkeren in Montfort. Bus 61 naar station Echt. Trein naar Roermond. Bus 66 naar Swalmen, halte Molenweg. Reistijd 56 minuten. 

Etappe 23: 21 kilometer, gewandeld 22,5. 

Overnachten: BnB Op het Bragts. 

• overzicht van onze Pieterpadetappes
• terug naar de vorige etappe, van Venlo naar Swalmen
• op naar de volgende etappe, van Montfort naar Sittard

Pieterpad van Venlo naar Swalmen

1 augustus

Gisteren was een soort van gedwongen rustdag. Bij het opstaan was er nog weinig verbetering met mijn voet. Liggend in bed merkte ik helemaal niets, maar zodra ik mijn hiel belastte schoot de pijn erin. Google en opmerkingen via social media geven het vermoeden dat het om hielspoor gaat. De jacht naar gelzooltjes om de pijn te verlichten was het doel van de dag. 

Gelukkig zitten we weer in een erg fijne B&B. Het ontbijt bij BnB Op het Bragts zorgde, ondanks de toch wel een beetje domper van mijn voet, voor een erg fijne dagstart. De keus was ontbijt op de kamer of op de veranda in de schitterende tuin. Wij kozen voor het laatste. 

Om toch iets actiefs te doen bezochten we Roermond. Heel enthousiast werden we niet van deze stad. We misten de (Pieter)paden. Gelukkig werden de zooltjes gevonden. Bij proberen merkte ik al direct verlichting. Dat bood hoop. 

Ook vandaag starten we met een heerlijk ontbijt op de veranda. Wat is het toch fijn om zo in de watten te worden gelegd. Op Buienradar werd vanochtend een flinke plens vanaf een uur of 3 aangekondigd in Swalmen. Dat betekent vandaag dus een nat pak. Maar niet direct als we om even voor 11 uur de GPS aanzetten voor het station in Venlo. 

Echt pittoresk is het eerste stuk niet. Het duurt ruim een kilometer voor de bedrijvigheid van de stad plaatsmaakt voor de rust van een luxe villawijk. Hierna wordt een stuk door open gebied met grazers overbrugd voor we in het bos komen. Van bos zien we deze etappe veel. De GPS geeft regelmatig aan dat een volgende koerswijziging ruim 3 kilometer verderop ligt. Kilometers over soms stijgende, dan weer dalende zandpaden. We stappen stevig door, onderwijl gezellig bomend over muziek en de Olympische Spelen. 

Afwisselend lopen we in Nederland en Duitsland. Onze koffiestop nemen we na 13 kilometer bij een tent met de zeer toepasselijke naam De grens. En...tada...ze hebben rijstevlaai. De keuze is dan ook geen lastige. De enorme punt met slagroom maakt echter wel dat we eigenlijk gewoon maar direct naar Maastricht zouden moeten doorlopen, want, man, wat een calorieënbom!

Het tweede deel verschilt niet veel van het eerste, nog meer bos. Nu wel met de voorspelde regen. In eerste instantie houdt het bladerdak nog flink wat druppels tegen, maar het duurt niet lang voor de regenspullen uit de tas worden gevist. 

De laatste kilometers zijn nat. Toch drukt dat de pret geenszins. Het was weer een fijne etappe. En...het beste nieuws van de dag, mijn voet en ik zijn weer vriendjes. Ik heb hem, of nee, haar, het is per slot van rekening mijn voet, wel een beetje moeten verwennen en onder invloed moeten brengen (lees: zooltje en pijnstillers), maar samen met haar rechter maatje, heeft ze me de ruim 23 kilometer van etappe 22 laten wegstappen. Terug in de B&B staat weer een lekkernij te wachten. We maken het ons makkelijk voor de buis in de comfortabele kamer. Maastricht is weer een stukje dichterbij gekomen.

Hoe en wat?

Naar de start: parkeren bij station Swalmen. Hiervandaan gaat een rechtstreekse trein naar Venlo. Reistijd 20 minuten. 

Etappe 22: 23 kilometer. Nog 104 naar de Pietersberg. 

Overnachten: BnB Op het Bragts in Belfeld. 

• overzicht van onze Pieterpadetappes
• terug naar de vorige etappe, van Swolgen naar Venlo
• op naar de volgende etappe, van Swalmen naar Montfort